Dział
Pielęgnowanie drzew
Ilość znalezionych haseł: 191
(Arborystyka, pielęgnowanie drzew), działająca prostopadle do osi pnia siła wiatru sprawia, że na poziomie ziemi występuje maksymalny moment gnący mogący spowodować złamanie drzewa. Teoretycznie zatem miejsce złamania strzały powinno sytuować się na poziomie szyi korzeniowej. Z praktyki wynika jednak, że wysokości złamań wahają się od 0,25 do 0,38 wysokości drzewa. Przyczyny takiego stanu rzeczy są dwojakiego rodzaju. Po pierwsze kształt pnia, najszerszy w jego dolnej, najbardziej narażonej na złamanie części, umożliwia wytrzymywanie bardzo dużych obciążeń statycznych i dynamicznych. Po drugie w budowie anatomicznej pnia drzewa zaznacza się wpływ korony drzewa i jej zasięg pionowy. Budowa drewna pnia charakteryzuje się występowaniem drewna młodocianego, dojrzewającego i dojrzałego, przy czym charakterystyczna jest wyraźna radialna i wertykalna zmienność tworzonej tkanki drzewnej dobrze widoczna u gatunków iglastych. W strefie korony udział drewna młodocianego na przekroju poprzecznym osiąga 100%, a ponieważ drewno młodociane w porównaniu do dojrzałego ma gorsze parametry wytrzymałościowe, często pnie łamią się u nasady koron.
Zobacz więcej...
(Arborystyka, pielęgnowanie drzew), nisze ekologiczne oznaczają lokalizacje wszystkich organizmów, które pełnią właściwe im funkcje w strukturze ekosystemu. Parki i zadrzewienia są układem swoistych zespołów przyrodniczych (nisz ekologicznych), funkcjonujących w zgodzie z naturalnymi współzależnościami wszystkich składających się nań elementów naturalnych i sztucznych. Trwałość i odporność na degradujące zakłócenia, powodowane głównie przez człowieka, są tym większe, im układ jest bogatszy w składniki naturalne lub umiejętnie dopasowane do środowiska. Zadrzewienia, zwłaszcza starsze, z dobrze rozwiniętą warstwą krzewów, sprzyjają powstawaniu zróżnicowanych mikrosiedlisk, istotnych dla rozwoju zwierząt i ptaków. W naszych szerokościach geograficznych w parkach występuje ok. 60 gatunków ptaków lęgowych. Poza nimi podczas wiosennych i jesiennych wędrówek pojawia się regularnie kilkanaście innych gatunków, zimę natomiast spędza prawie 30 gatunków. Trwałe zbiorowiska roślinne funkcjonujące w pobliżu terenów zurbanizowanych stanowią korytarze ekologiczne, które łączą przyległe do obszarów zurbanizowanych fragmenty ekosystemów naturalnych i półnaturalnych.
Zobacz więcej...
(Arborystyka, pielęgnowanie drzew), badanie stanu zdrowotnego drzewa prowadzone przy zastosowaniu tomografów dźwiękowych polega na analizie różnicowania się prędkości dźwięków rozchodzących się w poprzek pnia pomiędzy czujnikami rozmieszczonymi wokół pnia drzewa, na jednym lub kilku poziomach. Wykorzystywane jest zjawisko rozchodzenia się dźwięku w pniach drzew z różną prędkością, w zależności od gęstości drewna. W drewnie zdrowym prędkość rozchodzenia się dźwięku jest najwyższa, niższa w strefie zgnilizny twardej, natomiast najniższa w obrębie zgnilizny miękkiej i w pobliżu ubytków wgłębnych całkowitych. Tomografy dźwiękowe mierzą czas przepływu impulsu dźwiękowego w drewnie i na tej podstawie system komputerowy generuje obraz stanu drewna wewnątrz pnia w postaci barwnej mapy, na której czerwone pola pokazują rozkładane przez grzyby partie drewna, natomiast zielone wskazują strefy zdrowe. Możliwe jest dowolne nasycanie barwami obrazu pnia, przez co strefy o mniejszej wytrzymałości są wyraźniej widoczne. Wprawdzie tomograf ujawnia strukturę drewna pnia na określonym poziomie, jednak przy zastosowaniu tomografu działającego w systemie 3D program uśrednia obraz pomiędzy kilkoma analizowanymi poziomami i w ten sposób uzyskuje się trójwymiarową wizualizację ubytków wgłębnych. Aby uzyskać wiarygodne wyniki skanowania trójwymiarowego, do pomiaru należy użyć co najmniej 16 czujników. Graf 3D tworzy dwa niezależne przekroje osiowe i trzy przekroje poprzeczne. Pozycja tych przekrojów może być zmieniana – obracana i przesuwana w obrębie badanego fragmentu drzewa. Mapa ubytków wgłębnych uzyskiwana w tomografie pokazuje jedynie różnicowanie się struktury pnia na przekroju poprzecznym natomiast nie wskazuje, jaki jest poziom wytrzymałości poszczególnych stref. Wprawdzie system wskazuje ogólny poziom obniżonej wytrzymałości pnia, jednak wartość tę należy przyjąć jedynie jako orientacyjny wskaźnik, bowiem kompleksowe analizy statyki drzewa powinny objąć również cechy gatunkowe drzewa i parametry jego budowy morfologicznej. Tomografy dźwiękowe mogą być również stosowane do badania zasięgu korzeni szkieletowych drzew. W takim przypadku analizowana jest prędkość rozchodzenia się dźwięku pomiędzy pniem drzewa i czujnikiem ustawionym w różnych miejscach w pobliżu drzewa.
Zobacz więcej...
(Arborystyka, pielęgnowanie drzew), ocena stanu zdrowotnego pnia lub konarów wykonywana rezystografem ujawnia z dużą dokładnością zasięg ubytków zamkniętych, zgnilizny miękkiej i zdrowego drewna. Pewne błędy mogą się pojawić w wypadku zgnilizny twardej, jednak często stosowane metody szacunkowe określania statyki drzewa pomijają jej udział na przekroju poprzecznym pnia. Ponieważ w urządzeniu rejestrowane są zmiany oporu, jaki napotyka podczas wiercenia igła w drewnie, uzyskuje się dane o strukturze pnia tylko z jednej płaszczyzny (wzdłuż osi działania wiertła). Do analiz statyki drzewa konieczne są dane przekrojowe, przynajmniej z jednego, szacowanego jako najsłabszy, przekroju. To oznacza, że nawierty należy wykonywać w kilku punktach na przekroju poprzecznym, z uwzględnieniem tych miejsc, w których spodziewać się można najcieńszych zdrowych ścianek drewna.
Zobacz więcej...
(Arborystyka, pielęgnowanie drzew), odciągi są wiązaniami elastycznymi montowanymi na drzewie i zakotwionymi w fundamencie lub kątowniku posadowionym w gruncie, ewentualnie w ścianach budowli. Odciągi są zalecane w sytuacji, gdy nie są zachowane parametry statyczne całego drzewa, przy wyłamaniu części korony lub przechyleniu pnia (naderwaniu systemu korzeniowego) i braku możliwości wykonania korygujących cięć technicznych. Głębokość posadowienia fundamentu i jego masa powinny zapewniać stabilność układu przenoszącego ciężar całego drzewa. Siłę, z jaką drzewo działa na podpory, można oszacować na podstawie ciężaru właściwego drewna. Miąższość odciąganego drzewa określa się na podstawie jego pierśnicy i wysokości z Tabel Miąższości Drzew Stojących. Miejsce mocowania liny na pniu drzewa powinno być wybrane powyżej położenia jego środka ciężkości, lecz nie wyżej niż do ok. 2/3 wysokości całego drzewa. W szczególnie trudnych warunkach, na stanowiskach narażonych na gwałtowne i zmienne uderzenia wiatru, należy stosować dwa odciągi ustawione względem siebie pod kątem ok. 60°. Stosowane kiedyś przewierty oraz zakładanie śrub przechodzących przez pień i elastycznie połączonych z elementem utrzymującym drzewo należy uznać za niepożądane z uwagi na ograniczanie ruchów drzewa i jego ranienie w sąsiedztwie śruby. Mocowanie liny na drzewie prowadzone jest podobnie jak w przypadku statycznych wiązań elastycznych. W sytuacji braku możliwości poprowadzenia odciągu do fragmentu korony stosuje się elastyczne podwieszenia poprowadzone od konstrukcji wzniesionej nad drzewem do zagrożonych części drzewa. Sposób wykonania podwieszenia jest analogiczny jak w przypadku wiązań elastycznych.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 »
Wszystkich stron: 13
