Dział
Botanika leśna
Ilość znalezionych haseł: 577
(botanika leśna, anatomia i morfologia roślin), część rośliny składająca się z łodygi oraz osadzonych na niej pąków, liści i organów generatywnych. Pędy roczne u roślin drzewiastych rozwijają się z pąków zimowych, wytworzonych w poprzednim roku. Przekształcone pędy rosnące poziomo lub ukośnie przy ziemi lub pod ziemią, o silnie wydłużonych międzywęźlach i zredukowanych liściach, łatwo wytwarzające korzenie przybyszowe nazywamy rozłogami (stolonami). Nie należy ich mylić z typowymi pędami, które przy zetknięciu z ziemią ulegają ukorzenieniu. Są to tzw. naturalne odkłady. U niektórych przedstawicieli roślin drzewiastych, obok pędów trwałych wytwarzane są także pędy zielne (bez pąków), opadające jesienią wraz z liśćmi, np. u cypryśnika i borówki czarnej. Wyróżniamy następujące kształty pędów jednorocznych: obłe (na przekroju poprzecznym okrągłe), obłe spłaszczone w węzłach (np. u jesionu), dwubocznie spłaszczone (np. u olszy zielonej), na przekroju poprzecznym – trójkątne (np. u olszy zielonej), czworokątne (np. u trzmieliny pospolitej), pięciokątne (np. u topól kanadyjskich). U niektórych gatunków łodygi mogą być pokryte warstewkami lub listewkami korkowymi (np. u niektórych trzmielin lub u wiązu polnego, albo klonu polnego).
Zobacz więcej...
(botanika leśna, anatomia i morfologia roślin), grupy komórek charakterystyczne dla tkanek różnych organów (igieł, łodygi, korzenia) gatunków iglastych (występujące także u nielicznych przedstawicieli roślin dwuliściennych), w których następuje wydzielanie i gromadzenie żywicy. Są stałym składnikiem drewna sosen, modrzewi, świerków i daglezji, a np. u jodeł i cedrów tworzą się dopiero wskutek zranienia i zwane są wtedy przewodami traumatycznymi. Przewód żywiczny składa się z przestworu schizogenowego wypełnionego żywicą oraz komórek wydzielniczych stanowiących epitel przewodu. Wyróżnia się przewody żywiczne podłużne i poprzeczne, zależnie od tego, do jakiego systemu drewna należą. Oba rodzaje występują u tych drzew, u których są normalnym składnikiem drewna, natomiast przewody traumatyczne są zwykle typu podłużnego.
Zobacz więcej...
(botanika leśna, anatomia i morfologia roślin), dodatkowe osie pędów wytwarzane prze osie już istniejące. Rozgałęzienie monopodialne (jednoosiowe, typowe dla nagozalążkowych i niektórych okrytozalążkowych roślin drzewiastych) występuje wtedy, gdy z pąka wierzchołkowego wyrasta nowy pęd wzdłuż tej samej osi, przy czym oś pierwotna rośnie szybciej niż jej boczne rozgałęzienia I rzędu, a te szybciej niż odchodzące od nich rozgałęzienia II rzędu itd. Rozgałęzienie sympodialne (wieloosiowe, charakterystyczne dla wielu drzew i krzewów okrytozalążkowych) powstaje w przypadku, jeśli na szczycie pędu nie ma pąka wierzchołkowego lub jego rozwój ulega zahamowaniu, a nowy przyrost dokonuje się z pąka bocznego. Rozgałęzienie pseudodychotomiczne, czyli pozornie widlaste (odmiana rozgałęzienia monopodialnego) wykształca się u gatunków o ulistnieniu naprzeciwległym, w sytuacji, gdy pąk szczytowy zanika albo jeśli pęd zakończony jest kwiatostanem lub cierniem. Typowe rozgałęzienie dychotomiczne (widlaste) pędu występuje u widłaków.
Zobacz więcej...
(botanika leśna, anatomia i morfologia roślin), tkanka wzmacniająca utworzona z komórek o grubych ścianach wtórnych, zwykle martwych i zdrewniałych, dzięki czemu wykazuje znaczną odporność na rozciąganie, ściskanie, zginanie i skręcanie oraz ścinanie. Obejmuje dwa typy komórek: włókna i sklereidy (komórki kamienne), które na ogół nie tworzą zgrupowań mieszanych, choć mogą występować w jednym organie. Te typy komórek mogą też wchodzić w skład tkanek złożonych, takich jak ksylem, floem, peryderma, a nawet epiderma. Sklerenchyma zwana też jest twardzicą.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 »
Wszystkich stron: 39
