(entomologia leśna), (Mantodea) owady o głowie otrognatycznej. Narządy gębowe typu gryzącego. Występują 3 przyoczka. Skrzydła błoniaste, przednie mocniejsze i węższe. Przednie nogi chwytne. Przeobrażenie niezupełne, jaja składane w pakietach (ooteka). Wybitnie drapieżne. W Polsce jeden gatunek – modliszka zwyczajna - Mantis religiosa (L.), prawnie chroniona.
(entomologia leśna), owady odżywiające się jednym gatunkiem rośliny np. osnuja gwiaździsta (Acantholyda posticalis), kozioróg dębosz (Cerambyx cerdo).
(entomologia leśna), (Lepidoptera) owady o głowie otrognatycznej. Narządy gębowe typu ssącego u postaci doskonałych (gryzące tylko u pierwotnych gatunków) i gryzącego u larw zwanych potocznie gąsienicami. Występują 2 przyoczka. Skrzydła błoniaste pokryte łuskami (u niektórych gatunków pokryte częściowo), połączone w locie. Stopy 5-członowe. Przeobrażenie zupełne, larwy polipodialne, poczwarka zamknięta. Postacie doskonałe odżywiają się sokami roślinnymi, larwy - pokarmem roślinnym. W Polsce występuje ok. 3050 gatunków.
(entomologia leśna), Formica polyctena (Foerster, 1850) błonkówka z rodz. mrówkowate (Formicidae). Mrowiska zakłada w miejscach nasłonecznionych (brzegi lasów, dróg), ale też w bardziej ocienionych. Gniazda z bardzo dużymi (średnica często powyżej 3 m) kopcami z suchego materiału roślinnego (patyczki, igły, łuski szyszek, cząstki żywicy), ale drobniejszego niż u mrówki rudnicy. Często centrum gniazda jest obudowany kopcem spróchniały pniak. Gatunek wybitnie drapieżny, ale pokarmem może być też spadź.
(entomologia leśna), Formica rufa (Linnaeus, 1761) błonkówka z rodz. mrówkowate (Formicidae). Preferuje lasy iglaste i mieszane, spotykany też w lasach liściastych. Mrowiska zakłada w miejscach nasłonecznionych (brzegi lasów, dróg), rzadko w miejscach ocienionych. Gniazda z dużymi (średnica często powyżej 1 m) kopcami z suchego materiału roślinnego (patyczki, igły, łuski szyszek, cząstki żywicy). Często centrum gniazda jest obudowany kopcem spróchniały pniak. Gatunek wybitnie drapieżny, ale pokarmem może być też spadź.
(entomologia leśna), (Diptera) owady o głowie otrognatycznej, rzadziej prognatycznej. Narządy gębowe kłująco-ssące lub liżące. Występują 3 przyoczka. Przednie skrzydła błoniaste, zwykle dobrze wykształcone, tylne przekształcone w przezmianki. Stopy 3-5-członowe. Przeobrażenie zupełne, larwy apodialne, u niektórych gatunków ze zredukowaną głową (czerw), poczwarka wolna. Odżywiają się bardzo różnorodnym pokarmem, nierzadko są pasożytami. W Polsce występuje ok. 7000 gatunków.
(entomologia leśna), zagłębienie w oskórku służące do transportu symbiotycznych grzybów spotykane np. u samic niektórych korników (Scolytinae), jak drwalników (Trypodendron), ksylofagicznych rozwiertków (Xyleborus) czy wyrynników (Platypodinae).
(entomologia leśna), owady (postacie doskonałe i larwy) wykorzystujące do rozkładu celulozy symbiotyczne grzyby. Należą tu np. niektóre korniki (Scolytinae), jak drwalniki (Trypodendron), ksylofagiczne rozwiertki (Xyleborus) czy wyrynniki (Curculionidae, Platypodinae). Samice tych gatunków mają specjalne twory – mycangia, w których przenoszą symbiotyczne grzyby i wprowadzają je do drewna w trakcie drążenia żerowiska lub składania jaj.
(entomologia leśna), owady odżywiające się grzybami, np. niektóre chrząszcze z rodz. grzybinkowate (Leiodidae), wygłodkowate (Endomychidae), zadrzewkowate (Erotylidae).
(entomologia leśna), Rosalia alpina (Linnaeus, 1758) chrząszcz z rodz. kózkowate (Cerambycidae). W Europie Środkowej rozwija się w buku. Zasiedla stare, osłabione, nasłonecznione, ale jeszcze żywe drzewa, złomy i leżaninę. Larwy początkowo żerują pod korą, później w martwym drewnie. Przepoczwarczenie w miejscu żerowania. Gatunek chroniony.
(entomologia leśna), rodzaj przeobrażenia zupełnego, w którym występuje stadium pseudopoczwarki, lub jedno ze stadiów larwalnych różni się wyraźnie od pozostałych. Występuje np. u chrząszczy z rodz. majkowate (Meloidae).
(entomologia leśna), Dendroxena quadripunctata (Scopoli, 1771) drapieżny chrząszcz z rodz. omarlicowate (Silphidae). Zasiedla lasy liściaste i mieszane. Penetruje ściółkę i pnie drzew w poszukiwaniu pokarmu. Liczniej spotykany podczas gradacji foliofagów.
(entomologia leśna), (clypeus) fragment puszki głowowej, ruchomo połączony lub zrośnięty z wargą górną.
(entomologia leśna), Phalera bucephala (Linnaeus, 1758) polifag drzew i krzewów liściastych. Gąsienice początkowo żerują na liściach razem, starsze rozchodzą się. Przepoczwarczenie w glebie.
(entomologia leśna), owady odżywiające się padliną, np. niektóre gatunki chrząszczy z rodz. omarlicowate (Silphidae).
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 » Wszystkich stron: 29