(entomologia leśna), Barbitistes constrictus (Brunner von Wattenwyl, 1878) przedstawiciel prostoskrzydłych z rodz. pasikonikowate (Tettigoniidae). Szkodnik fizjologiczny sosny. Młodsze larwy żerują na roślinach runa. Postacie doskonałe i starsze larwy żerują na igłach, pączkach i pędach, gdzie ogryzają korę. Preferuje siedliska ubogie siedliska borowe. Może tworzyć lokalne gradacje.
(entomologia leśna), Agrilus biguttatus (Fabricius, 1777) chrząszcz z rodz. bogatkowate (Buprestidae). Kambiofag różnych gatunków dębu. Larwa drąży głównie poprzeczne chodniki, wypełnione brunatnymi i jasnymi trocinkami. Chodniki mogą opasywać pień na całym obwodzie. Przepoczwarczenie w korze. W ostatnich opiętek dwuplamkowy latach stał się groźnym szkodnikiem.
(entomologia leśna), Agrilus viridis (Linnaeus, 1758), chrząszcz z rodz. bogatkowate (Buprestidae). Kambiofag różnych gatunków liściastych, ale preferuje brzozy, buk, dęby, olchę, topole i wierzby. Może wyrządzać szkody w młodych drzewostanach bukowych.
(entomologia leśna), struktura utworzona z jedwabnych nici, będąca efektem działania gruczołów przędnych. Oprzęd stanowi osłonę niektórych larw i poczwarek, głównie motyli. Czasami inkrustowany jest odchodami, patyczkami, ziemią, liśćmi, fragmentami liści, kory lub drewna. Gąsienice namiotników (Yponomeutidae) oprzędem pokrywają roślinę żywicielską.
(entomologia leśna), Acantholyda erytrocephala (Linnaeus, 1758) błonkówka z rodz. osnujowate (Pamphiliidae). Larwy żerują na igłach sosny, przebywając w luźnym oprzędzie, gdzie każda zajmuje oddzielną rurkowatą komorę. Przepoczwarczenie w glebie. Preferuje ubogie siedliska, gdzie może tworzyć gradacje.
(entomologia leśna), Acantholyda posticalis (Matsumura, 1912) błonkówka z rodz. osnujowate (Pamphiliidae). Pierwotny szkodnik sosny. Występuje w dwóch formach – wczesnej i późnej. Larwa po wylęgu sporządza luźny oprzęd, do którego wciąga i zjada igły sosny. Larwa formy wczesnej początkowo zjada igły stare, późnej młode. Larwa formy późnej – odwrotnie. Ekskrementy gromadzą się na oprzędzie. Przepoczwarczenie w glebie. Może występować gradacyjnie.
(entomologia leśna), Acantholyda hieroglyphica (Christ, 1791) błonkówka z rodz. osnujowate (Pamphiliidae). Larwa żeruje na sadzonce sosny, gdzie tworzy rurkowaty oprzęd pokryty ekskrementami. Wciąga do niego i ogryza igły. Żer postępuje od wierzchołka w dół. Przepoczwarczenie w glebie Lokalnie może spowodować większe uszkodzenia.
(entomologia leśna), Apoderus coryli (Linnaeus, 1758) chrząszcz z rodz. podryjkowcowate (Attelabidae). Rozwija się na leszczynie i olszach. Larwy odbywają rozwój w tutce liściowej uformowanej przez samicę. Przepoczwarczenie odbywa się przeważnie w opadniętej na ziemię tutce, rzadziej w glebie.
(entomologia leśna), (Apterygota) podgromada owadów, do której należą pierwogonki (Protura), szczeciogonki (Thysanura), widłogonki (Diplura) i skoczogonki (Collembola). Cechą charakterystyczną jest pierwotny brak skrzydeł. Stanowisko systematyczne tej grupy organizmów nie jest jeszcze dostatecznie wyjaśnione.
(entomologia leśna), (Pterygota) ogromna większość owadów, której cechą charakterystyczną jest obecność skrzydeł (wiele gatunków wtórnie utraciło skrzydła).
(entomologia leśna), Osmoderma sp. chrząszcz z rodz. poświętnikowate (Scarabaeidae). Rozwija się w próchnowiskach (dziuple, pod odstającą korą) na drzewach liściastych. Przepoczwarczenie odbywa się w kokolicie – swego rodzaju kokonie budowanym przez larwę z cząsteczek murszu. Gatunek naturowy i chroniony.
(entomologia leśna), Coccyx turionella (Linnaeus, 1758) - motyl z rodz. zwójkowate (Tortricidae). Szkodnik fizjologiczny sosny. Gąsienica początkowo żeruje w oprzędzie pomiędzy nasadą pochewki igieł a młodym pędem. Następnie wgryza się do pączka szczytowego lub bocznego. U nasady wygryzanych pączków pojawiają się wycieki żywicy. Przepoczwarczenie w miejscu żerowania.
(entomologia leśna), (cavea coxalis) - otwór w tułowiu, w którym umiejscowione jest biodro.
(entomologia leśna), syntetyczny feromon płciowy krajowej produkcji, stosowany na strzygonię choinówkę (Panolis flammea).
(entomologia leśna), Plagionotus detritus (Linnaeus, 1758) chrząszcz z rodz. kózkowate (Cerambycidae). Rozwija się na dębach. Larwy drążą chodniki miedzy korą a drewnem, wypełnione brunatnymi i jasnymi trocinkami, wyraźnie naruszające biel. Przepoczwarczenie pod powierzchnią drewna. Preferuje starsze dęby.
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 » Wszystkich stron: 29