(entomologia leśna), Rhyacionia duplana (Hübner, 1811) - motyl z rodz. zwójkowate (Tortricidae). Szkodnik fizjologiczny sosny. Gąsienica początkowo żeruje na młodym pędzie, następnie wgryza się do jego wnętrza. Większość gąsienic żeruje w pędach szczytowych. Zaatakowane pędy zwykle zamierają. W efekcie żeru sosna zaczyna przybierać krzaczastą formę.
(entomologia leśna), Rhyacionia buoliana (Denis & Schiffermüller, 1775) - motyl z rodz. zwójkowate (Tortricidae). Szkodnik fizjologiczny sosny. Gąsienica wgryza się początkowo w nasadową część igły, a następnie w pączki okółkowe. Po przezimowaniu gąsienica kontynuuje żer w pączku szczytowym i rozwijającym się młodym pędzie. Prowadzi to zwykle do ich zamierania. Intensywny żer może prowadzić do zniekształcenia korony.
(entomologia leśna), Orchestes fagi (Linnaeus, 1758) - chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Monofag buka. Larwy minują liście, które w części wierzchołkowej zamierają. Przepoczwarczenie w minie.
(entomologia leśna), (Dermaptera) - owady o głowie prognatycznej. Narządy gębowe typu gryzącego. Przyoczka nie występują. Skrzydła zwykle zredukowane. Stopy 3-5-członowe. Przeobrażenie niezupełne. Odżywiają się różnorodnym pokarmem. W Polsce występuje 6 gatunków.
(entomologia leśna), Exoteleia dodecella (Linnaeus, 1758) - motyl z rodz. skośnikowate (Glechidae). Szkodnik fizjologiczny sosny. Gąsienica początkowo wgryza się w nasadową część igły i minuje ją w kierunku wierzchołka. Następnie przechodzi do drugiej igły, gdzie minuje część wierzchołkową. Po przezimowaniu minują trzecią igłę, a następnie wgryza się w pączek szczytowy lub boczny. W wyniku żeru następuje deformacja drzew i brak przyrostu. Młodsze sosny mogą zamierać.
(entomologia leśna), Crypturgus cinereus (Herbst, 1794), chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Spotykany najczęściej pod korą sosny i świerku, rzadziej jodły, modrzewia. Skrycik spełnia pożyteczną rolę w gospodarce leśnej, gdyż korzystając z nisz jajowych innych korników, niszczy w nich zwykle jaja gospodarza. Korzysta z otworu i chodnika już istniejącego innych korników podkorowych. Chodnik macierzysty wydrąża z niszy jajowej gospodarza. Żerowisko jest mocno rozgałęzione. Bardzo podobnym gatunkiem jest niedawno wykazany z kraju Crypturgus subcribrosus Eggers, 1933.
(entomologia leśna), (alae) - błoniaste, lub zesklerotyzowane narządy lotu. Najczęściej występują dwie pary umieszczone na śródtułowiu i zatułowiu. Posiadają wzmocnienia w postaci żyłek. U chrząszczy pierwsza para tworzy pokrywy, u muchówek i wachlarzoskrzydłych jedna para przekształciła się w przezmianki. Skrzydła mogą być przeźroczyste (np. u części muchówek, błonkówek, ważek). U większości motyli są pokryte łuseczkami. Brzegi skrzydeł u drobnych motyli mogą być zaopatrzone w strzępinę.
(entomologia leśna), Pissodes piniphilus (Herbst, 1797) - chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Kambiofag sosny. Zasiedla drzewa stojące o cieńszej korze. Chodniki larwalne odbiegają gwiaździsto od miejsca wylęgu i mają dość nieregularny przebieg. Wypełnione są brunatnymi trocinkami. Kolebka poczwarkowa zagłębiona mniej lub bardziej w bielu, wyścielona jasnymi wiórkami. Preferuje 30-40-letnie drzewostany sosnowe.
(entomologia leśna), Pissodes harcyniae (Herbst, 1795) - chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Kambiofag świerka. Larwy drążą chodniki o nieregularnym przebiegu wypełnione brunatnymi trocinkami. Kolebka poczwarkowa między korą a drewnem, wyścielona jasnymi wiórkami. Żer uzupełniający na cieńszej korze zdrowych świerków, które reagują wyciekiem żywicy.
(entomologia leśna), Pissodes piceae (Illiger, 1807) - chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Kambiofag jodły. Chodniki larwalne odbiegają gwiaździsto od miejsca wylęgu i mają dość nieregularny przebieg. Wypełnione są brunatnymi trocinkami. Kolebka poczwarkowa między korą a drewnem, wyścielona jasnymi wiórkami. Żer uzupełniający na strzale młodych jodeł lub na gałęziach starszych drzew. Chrząszcze zjadają łyko.
(entomologia leśna), Pissodes pini (Linnaeus, 1758) - chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Kambiofag i wtórny szkodnik sosny. Zasiedla drzewa stojące o grubszej korze. Chodniki larwalne odbiegają gwiaździsto od miejsca wylęgu i mają dość nieregularny przebieg. Wypełnione są brunatnymi trocinkami. Kolebka poczwarkowa zlokalizowana, w zależności od grubości kory, w drewnie lub między korą a drewnem. Jest wyścielona jasnymi wiórkami. Żer uzupełniający i regeneracyjny na młodych gałązkach sosny (ogryzanie kory).
(entomologia leśna), Pissodes validirostris (Sahlberg, 1834) - chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Rozwija się w szyszkach różnych gatunków sosen. Larwy drążą kręte chodniki, częściowo uszkadzają trzpień szyszki, łuski i nasiona. Uszkodzone szyszki mogą ulec skrzywieniu. Przepoczwarczenie w miejscu żerowania. Chrząszcz wygryza się kolistym otworem na zewnątrz.
(entomologia leśna), Pissodes castaneus (DeGeer, 1775) - chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Kambiofagiczne larwy rozwijają się w dolnych partiach strzał 3-20-letnich sosen. Chodniki o nieregularnym przebiegu, zakończone wyścielonymi wiórkami kolebkami poczwarkowymi. W ostatnich latach powoduje coraz większe uszkodzenia na uprawach sosnowych.
(entomologia leśna), Adelges laricis (Vallot 1836), mszyca z rodz. ochojnikowate (Adelgidae). Żeruje na świerku i modrzewiu. Samica wiosną wysysa pączki, a jej ciało pokrywa się białymi woskowatymi nitkami. Wysysane pączki świerka przekształcają się w wyrośl o średnicy 1 cm, w której zaczynają żerować młode larwy. Kolejne pokolenie samic składa jaja na igłach modrzewia, a wylęgłe larwy je wysysają.
(entomologia leśna), Sacchiphantes viridis (Ratzeburg, 1843), mszyca z rodz. ochojnikowate (Adelgidae). Rozwój podobny do smrekuna trzopka. Żeruje na świerku i modrzewiu. Wyrośla na świerku tworzą się u nasady pędów.
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 » Wszystkich stron: 29