(entomologia leśna), Byctiscus betulae (Linnaeus, 1758) - chrząszcz z rodz. zdobnikowate (Rynchitidae). Polifag drzew i krzewów liściastych. Samice składają jaja do tutek uprzednio przez siebie uformowanych z jednego, rzadziej z kilku liści. Larwy odżywiają się tkankami zwiędłego liścia, następnie wypadają na glebę, w której przepoczwarczają się.
(entomologia leśna), Bycticus populi (Linnaeus, 1758) - chrząszcz z rodz. zdobnikowate (Rynchitidae). Rozwija się na topolach. Samice składają jaja do tutki uformowanej z jednego liścia. Larwa odbywa rozwój w tutce, następnie wypada na glebę, gdzie następuje przepoczwarczenie.
(entomologia leśna), żer odbywany przez młode chrząszcze do czasu osiągnięcia dojrzałości płciowej.
(entomologia leśna), Monochamus sartor (Fabricius, 1787) - chrząszcz z rodz. kózkowate (Cerambycidae). Szkodnik fizjologiczno-techniczny świerka. Larwy przez pierwszy okres rozwoju żerują miedzy korą a drewnem, później owalnym otworem wgryzają się w drewno, gdzie kontynuują żer. W tym czasie larwa usuwa z żerowiska nadmiar trocinek. Przepoczwarczenie w drewnie. Postacie doskonałe wygryzają się okrągłym otworem na zewnątrz. Żer uzupełniający w koronach drzew na korze.
(entomologia leśna), Monochamus galloprovincialis (Olivier, 1795) - chrząszcz z rodz. kózkowate (Cerambycidae). Wtórny szkodnik sosny. Larwy przez pierwszy okres rozwoju żerują miedzy korą a drewnem, później owalnym otworem wgryzają się w drewno, gdzie kontynuują żer. W tym czasie larwa usuwa z żerowiska nadmiar trocinek. Przepoczwarczenie w drewnie. Postacie doskonałe wygryzają się okrągłym otworem na zewnątrz. Żer uzupełniający w koronach drzew na korze. Żerdzianka sosnówka jest wektorem węgorka sosnowego (Bursaphelenchus xylophilus), niezwykle groźnego szkodnika sosen.
(entomologia leśna), Monochamus sutor (Linnaeus, 1758) - chrząszcz z rodz. kózkowate (Cerambycidae). Szkodnik fizjologiczno-techniczny. Zasiedla świerk, sosnę, sporadycznie jodłę i modrzew. Larwy przez pierwszy okres rozwoju żerują miedzy korą a drewnem, później owalnym otworem wgryzają się w drewno, gdzie kontynuują żer. W tym czasie larwa usuwa z żerowiska nadmiar trocinek. Przepoczwarczenie w drewnie. Postacie doskonałe wygryzają się okrągłym otworem na zewnątrz. Żer uzupełniający w koronach drzew na korze.
(entomologia leśna), obraz żerowania larw lub postaci doskonałych w tkankach roślin. Dla wielu gatunków żerowisko jest charakterystyczne, co umożliwia rozpoznanie owada, który je wykonał.
(entomologia leśna), Cucujus cinnaberinus (Scopoli, 1763) - chrząszcz z rodz. zgniotkowate (Cucujidae). Zasiedla suche lub obumierające drzewa, głównie liściaste, rzadziej iglaste. Zarówno postacie dojrzałe, jak i larwy żyją pod lekko odstającą korą drzew stojących lub leżących. Są one bardzo drapieżne i odżywiają się larwami i poczwarkami owadów podkorowych. Gatunek naturowy i chroniony.
(entomologia leśna), Strophosoma capitatum (DeGeer, 1775) - chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Żeruje na drzewach iglastych i liściastych. Postacie doskonałe ogryzają igły na całej długości. Larwy ogryzają korzenie traw. Pewne znaczenie może mieć na uprawach sosnowych.
(entomologia leśna), Stictoleptura scutellata (Fabricius, 1781) chrząszcz z rodz. kózkowate (Cerambycidae). Preferuje buk, ale sporadycznie może zasiedlać inne gatunki liściaste. Rozwija się zarówno w wilgotnym i twardym drewnie żywych drzew, jak i w rozłożonych przez grzyby konarach.
(entomologia leśna), Stictoleptura rubra (Linnaeus, 1758) chrząszcz z rodz. kózkowate (Cerambycidae). Rozwija się w martwym drewnie iglastym, sporadycznie liściastym. Preferuje pniaki i leżaninę. Chodniki larwalne na całej długości wypelnione są maczka, trocinkami i ekskrementami. Przepoczwarczenie w miejscu żerowania.
(entomologia leśna), patrz szczęka
(entomologia leśna), Anoplotrupes stercorosus (Scriba, 1791) - saprofagiczny chrząszcz z rodz. żukowate (Geotrupidae). Pospolity leśny gatunek. Zakopuje pod powierzchnią ziemi tzw. zlepki składające się ze szczątków liści, kory i mchu, na których rozwijają się larwy. Nawożąc i przewietrzając glebę leśną jest gatunkiem bardzo pożytecznym.
(entomologia leśna), Trypocopris vernalis (Linnaeus, 1758) - koprofagiczny chrząszcz z rodz. żukowate (Geotrupidae). Materiał pokarmowy gromadzi pod powierzchnią ziemi, przez co ją nawozi i przewietrza. Gatunek bardzo pożyteczny.
(entomologia leśna), (mandibula) element połączony stawowo z puszką głowową. U wielu owadów służy do odrywania i rozdrabniania pokarmu. Wewnętrzna (tnąca) krawędź żuwaczki może być gładka, lub ząbkowana. W trakcie ewolucji uległa modyfikacjom. U komarów (Culicidae) tworzy część kłującą aparatu gębowego, u dojrzałych motyli silnie zredukowana, rozrośnięta u samców chrząszczy z rodz. jelonkowate (Lucanidae) służy do walki.
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 » Wszystkich stron: 29