(entomologia leśna), Melolontha melolontha (Linnaeus, 1758), chrząszcz z rodz. poświętnikowate (Scarabaeidae). Preferuje tereny bardziej otwarte (np. szkółki, uprawy). Owady doskonałe żer uzupełniający prowadzą na liściach drzew i krzewów. Larwy (pędraki) ogryzając korzenie drzew i krzewów są bardzo groźnymi szkodnikami upraw. W ostatnich latach wykazywany też, jako szkodnik truskawek.
(entomologia leśna), (Trichoptera) owady o ortognatycznej głowie. Narządy gębowe przejściowe pomiędzy typem gryzącym a ssącym. Przyoczka 2-3 lub nie występują. Skrzydła błoniaste, pokryte łuseczkami, przednie węższe od tylnych. Stopy 5-członowe. Przeobrażenie zupełne, poczwarka wolna. Larwy prowadzą wodny tryb życia i budują charakterystyczne rurkowate osłony. Postacie doskonałe odżywiają się sokami roślinnymi, larwy - pokarmem roślinnym i zwierzęcym. W Polsce występuje ok. 260 gatunków.
(entomologia leśna), (Coleoptera), owady o głowie prognatycznej, otrognatycznej, rzadziej hipognatycznej. Narządy gębowe gryzące. Przyoczek zwykle brak. Przednie skrzydła przekształcone w zesklerotyzowane pokrywy. Stopy 2-5-członowe. Przeobrażenie zupełne, larwy apodialne lub oligopodialne, poczwarka zwykle wolna. Odżywiają się różnorodnym pokarmem. W Polsce występuje ok. 6200 gatunków.
(entomologia leśna), Melanophila acuminata (DeGeer, 1774), chrząszcz z rodz. bogatkowate (Buprestidae). Gatunek pirofilny. Charakterystycznym miejscem rozwoju tego bogatka są drzewa nadpalone. Zasiedla głównie drzewa iglaste (sosny, świerki, jodły, jałowce), rzadziej liściaste (dęby, buki, brzozy). Larwy żerują pod korą i w bielu. Postacie doskonałe zwykle wygrzewają się na nadpalonych pniach i na zwęglonej korze.
(entomologia leśna), Dorcus parallelipipedus (Linnaeus, 1758), chrząszcz z rodz. jelonkowate (Lucanidae). Larwy żerują w przegrzybiałym drewnie gatunków liściastych. Postacie doskonałe spotykane są na wyciekającym soku z drzew, w szczelinach pni i pod obluźnioną korą. Gatunek chroniony.
(entomologia leśna), syntetyczny feromon płciowy krajowej produkcji, stosowany na krobika modrzewiowca (Coleophora laricella).
(entomologia leśna), rodzaj larwy apodialnej pozbawionej wyraźnej puszki głowowej. Występuje np. u pszczół (Aphidae).
(entomologia leśna), Polygraphus poligraphus (Linnaeus, 1758), chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Kambiofag świerka. Komora godowa, chodniki macierzyste (typu gwiaździstego) i larwalne częściowo przebiegają w korze, częściowo między korą a drewnem. Kolebki poczwarkowe zagłębione płytko w bielu.
(entomologia leśna), (antennae) para członowanych przysadek umieszczona na głowie. Czułek składa się z trzonka, nóżki i biczyka (wici).
(entomologia leśna), (lamellatae) czułki, w których końcowe człony przekształcone są w dłuższe lub krótsze spłaszczone elementy.
(entomologia leśna), (clavatae) czułki, w których końcowe człony są mniej lub bardziej rozszerzone, tworząc buławkę. Liczba członów tworzących buławkę jest ważną cechą taksonomiczną.
(entomologia leśna), (pectinatae) składają się z członów opatrzonych długimi bocznymi wyrostkami. Wyrostki te są dłuższe od członów.
(entomologia leśna), (filiformes) składają się z członów o równej szerokości. Długość pojedynczego członu zwykle jest większa od jego szerokości.
(entomologia leśna), czułki, w których człony są zaokrąglone, o długości podobnej do szerokości.
(entomologia leśna), (plumatae) składają się z członów opatrzonych długimi bocznymi wyrostkami. Wyrostki te są wielokrotnie dłuższe od członów.
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 » Wszystkich stron: 29