(entomologia leśna), Pityokteines vorontzowi (Jacobson, 1896) chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Kambiofag jodły. Zasiedla strefę korony. Komora godowa umieszczona w bielu. Chodniki macierzyste zwykle typu gwiaździstego., rzadko klamrowate. Kolebki poczwarkowe w drewnie, niekiedy między korą a drewnem.
(entomologia leśna), Bostrichus capucinus (Linnaeus, 1758), chrząszcz z rodz. kapturnikowate (Bostrichidae). Rozwija się w bielastych częściach suchego drewna dębu, jesionu, rzadziej innych drzew liściastych. Czasami zasiedla drewno opalone przez ogień.
(entomologia leśna), (Blattodea) owady o głowie hipognatycznej. Narządy gębowe typu gryzącego. Przednie skrzydła zesklerotyzowane, węższe od tylnych, błoniastych. Stopy 5-członowe, często z przylgami. Przeobrażenie niezupełne. Jaja składane w pakietach (ooteka). Odżywiają się różnorodnym pokarmem. Gatunki wolnożyjące lub synantropijne. W Polsce występuje 14 gatunków.
(entomologia leśna), Otiorhynchus coecus (Germar, 1824) chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Postacie doskonałe prowadzą żer na świerkach, uszkadzając korę, igły i pączki. Larwy ogryzają korzonki siewek i sadzonek świerkowych. Przepoczwarczenie w glebie.
(entomologia leśna), zewnętrzna osłona niektórych larw i poczwarek.
(entomologia leśna), (puparium) ostatnia wylinka larwalna, wewnątrz której znajduje się poczwarka typu wolnego. Występuje np. u niektórych muchówek (Diptera).
(entomologia leśna), miejsce przepoczwarczenia, przygotowywane przez larwy niektórych gatunków owadów. Może być zlokalizowana np. w drewnie, łyku, czy korze.
(entomologia leśna), wygryzana w korze, lub między korą a drewnem przez samce większości gatunków korników (Curculionidae, Scolytinae). Tu ma miejsce kopulacja, po której samice przystępują do drążenia chodników macierzystych i składania jaj.
(entomologia leśna), (cellulae) powierzchnia skrzydła ograniczona żyłkami. Kształt i układ komórek jest ważną cechą taksonomiczną.
(entomologia leśna), Phryganophilus ruficollis (Fabricius, 1798) chrząszcz z rodz. śniadkowate (Melandryidae). Zasiedla liściaste i mieszane lasy o charakterze naturalnym. Wymaga do rozwoju starych, zamierających lub obumarłych drzew, złomów lub leżących pni, z którymi jest związany całym swoim cyklem życiowym. Troficznie związany głównie z dębem, ale notowany również z buka, brzozy i świerka. Współcześnie w Polsce jedyną ostoją tego reliktu lasów pierwotnych jest Puszcza Białowieska. Gatunek chroniony.
(entomologia leśna), owady odżywiające się odchodami zwierząt (zwykle ssaków). Należą tu np. niektóre żuki (Geotrupidae), część poświętnikowatych (Scarabaeidae) z rodzaju zatrawiec (Onthophagus), księżycoróg (Copris), plug (Aphodius), poświętnik (Scarabaeus).
(entomologia leśna), Orthotomicus laricis (Fabricius, 1792), chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Żeruje głównie na sośnie i świerku, sporadycznie na jodle i modrzewiu. Opada głównie leżaninę. Chodnik macierzysty nieregularny, jednoramienny, podłużny bez nisz jajowych. Żerowisko słabo wygryzione w bielu. Kolebki poczwarkowe wydrążone dość głęboko w drewnie.
(entomologia leśna), Ips amitinus (Eichhoff, 1872) chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Kambiofag. Zasiedla drzewa stojące i leżaninę. Komora godowa i chodniki macierzyste (2-3) podłużne, zaznaczające się w bielu. Chodniki larwalne regularne. Przepoczwarczenie między korą a drewnem, rzadziej w korze. Zasiedla świerk, sosnę, rzadziej jodłę i modrzew.
(entomologia leśna), Ips typographus (Linnaeus, 1758) chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Kambiofag. Zasiedla drzewa stojące i leżaninę. Komora godowa umieszczona zwykle w korze. Chodniki macierzyste (2-3) podłużne. Chodniki larwalne regularne. Przepoczwarczenie między korą a drewnem, rzadziej w korze. Żer uzupełniający i regeneracyjny w miejscu żerowania. Najgroźniejszy wtórny szkodnik świerka w jego zasięgu. Może występować też na sośnie.
(entomologia leśna), Ips cembrae (Herr, 1836) chrząszcz z rodz. ryjkowcowate (Curculionidae). Kambiofag modrzewia. Całe żerowisko (komora godowa, podłużne chodniki macierzyste (3-5), chodniki larwalne i kolebki poczwarkowe) umieszczone między korą a drewnem. Żer uzupełniający w długopędach, do których wgryzają się młode chrząszcze.
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 » Wszystkich stron: 29