Lasy Państwowe

A B C D E Ę F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Dział

Fitopatologia leśna

Ilość znalezionych haseł: 258

Fitopatologia leśna

system strzępkowy trimityczny

(fitopatologia leśna), struktura nibytkanki w skład której wchodzą trzy rodzaje strzępek - generatywna + łącznikowa + szkieletowa.

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

szkocka osutka daglezji

(szkodzka osutka daglezji), patogen Rabdocline pseudotsugae Syd. (Ascomycota, Ascomycetes, Helotiales) zakaża igły daglezji na wiosnę. Jednak pierwsze objawy - niewielkie żółtozielone plamy - pojawiają się jesienią. Z czasem plamy powiększają się i zmieniają kolor na fioletowobrunatny. W kwietniu na dolnej stronie igieł, w miejscach przebarwień, pojawiają się żółtobrunatne miseczki patogena. W czerwcu-lipcu zakażone igły opadają. Po kilku latach nieprzerwanego występowania patogena w drzewostanie na pędach pozostają tylko tegoroczne igły. Choroba powoduje osłabienie drzew, a nawet ich zamieranie. Ochrona: w przypadku cennych egzemplarzy można stosować oprysk preparatami chemicznymi, albo usunąć silnie porażone drzewa zimą lub wczesną wiosną (do połowy kwietnia - przed momentem wyrzutu zarodników z miseczek).

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

sznury grzybniowe

(fitopatologia leśna), zbudowane z nibytkanki służące do rozprzestrzeniania się grzybów w środowisku oraz do przewodzenia powietrza, wody i składników pokarmowych. Szczególnym rodzajem sznurów grzybniowych są ryzomorfy.

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

szwajcarska osutka daglezji

(fitopatologia leśna), choroba powodowana przez Phaeocryptopus gaeumanii (T. Rohde) Petr. (Ascomycota, Ascomycetes, Pleosporales). Patogen poraża igły poprzez szparki oddechowe. Wiosną na dolnej stronie porażonych igieł pojawiają się czarne punkty - otocznie patogena. W ciągu lata na Igłach pojawiają się marmurkowate żółtozielone i brunatne plamy. W ciągu następnej zimy i wiosny otoczni jest więcej, a niektóre igły zamierają i przedwcześnie opadają. W trzecim roku czarnych otoczni jest tak dużo, że dolna strona igieł jest zupełnie czarna, W tym czasie opada reszta igieł porażonych przed trzema laty. Permanentne porażenia przez patogena powodują obniżenie przyrostów, a niekiedy śmierć drzew. Groźniejszy dla drzew w uprawach i młodnikach niż dla drzewostanów w starszym wieku. Chorobie sprzyja wysoka wilgotność i obfite deszcze na początku lata. Szczególnie podatne są formy glauca i caesia daglezji, bardziej odporna forma viridis. Ochrona: zabiegi pielęgnacyjne w odpowiednim terminie, ewentualnie opryski preparatami chemicznymi na szkółkach i uprawach.

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

taktyka ochrony roślin przed chorobami

(fitopatologia leśna), metody bądź techniki działania które maja na celu zapobieganie chorobie (profilaktyka) bądź wyleczenia z niej (terapia) np. biologiczna, chemiczna, hylotechniczna lub mechaniczna metoda ochrony roślin

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

teliospory

(fitopatologia leśna), jeden z typów zarodników wytwarzanych przez grzyby z klasy Urediniomycetes (rdzaki) rzędu Uredinales (rdzawnikowe). Są to zarodniki grubościenne, przetrwalnikowe, często dwukomórkowe. Powstają w skupieniach zwanych teliami.

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

tracheobakterioza

(fitopatologia leśna), choroba rośliny polegająca na zatkaniu światła naczyń przez kolonię bakterii.

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

tracheomikoza

(fitopatologia leśna), choroba rośliny polegająca na zatkaniu światła naczyń przez grzybnię patogena.

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

ujawnianie się choroby

(fitopatologia leśna), czyli symptomacja, jest to okres od pojawienia się na gospodarzu pierwszego objawu choroby do jego śmierci lub wyzdrowienia.

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

urediniospory

(fitopatologia leśna), jeden z typów zarodników wytwarzanych przez grzyby z klasy Urediniomycetes (rdzaki) rzędu Uredinales (rdzawnikowe). Powstają w skupieniach zwanych urediniami, są dwujądrowe, cienkościenne, zwane zarodnikami letnimi, porażają tego samego gospodarza, odpowiadają za szerzenie się patogenów w okresie wegetacyjnym.

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

warstwiaki

(fitopatologia leśna), grzyby mitosporowe, należące do klasy Coelomycetes, rzędu Melanconiales. Grzyby te zarodnikują warstwowo podskórkowo lub podnaskórkowo, na palisadzie trzonków konidialnych tworzą się konidia (acervulus, warstwiak). Po pewnym czasie masa konidiów rozrywa tkankę rośliny i następuje ich rozsianie. Nalejżą tu rodzaje Marssonina, Gleosporium, Pestalotia.

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

węgorek sosnowiec

(fitopatologia leśna), nicień Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhere) Nickle i in. Powoduje bardzo groźna chorobę zwana więdnięciem sosny. Żyje i namnaża się w przewodach żywicznych. Przenoszony jest przez różne owady rozwijające się w zasiedlonym przez niego drewnie, głównie z rodziny kózkowatych. Pochodzi z Japonii. Rejestrowany w Europie (Portugalia, Włochy) i w Ameryce Północnej (Kanada - Kolumbia Brytyjska, Alberta), gdzie przypuszczalnie dostał się w importowanym drewnie iglastym.

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

wektor

(fitopatologia leśna), czynnik przenoszący zarazki na gospodarza. Może być natury ożywionej (np. nicienie, owady, zwierzęta itp.) lub nieożywionej (powietrze, woda itp.)

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

więdnięcia

(fitopatologia leśna), są to objawy chorobowe, które powstają wskutek obniżenia się turgoru w komórkach rośliny. Bezpośrednią przyczyną więdnięć jest naruszenie bilansu wodnego roślin.

Zobacz więcej...

Fitopatologia leśna

więdnięcie drzew liściastych

(fitopatologia leśna), tracheomikoza powodowana przez grzyba Verticillium albo-atrum Reinke et Berthold (grzyby mitosporowe, Hyphomycetes, Hyphomycetales). Liście na części pędów więdną i zasychają Do zakażenia roślin dochodzi najczęściej w glebie (poprzez rany lub zrosty korzeniowe), rzadziej nad nią. Na przekroju poprzecznym porażonej partii rośliny widoczne brązowe lub zielone przebarwienia. Ochrona: usuwanie porażonych roślin, dezynfekcja gleby.

Zobacz więcej...

« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 »
Wszystkich stron: 18

Kontakt

CZCIONKA A A⁺ A⁺

Strona główna

Pielęgnowanie drzew

Prawne podstawy wycinki drzew

Bezpieczeństwo i higiena pracy w leśnictwie

Botanika leśna

Anatomia i morfologia roślin

Drzewa i krzewy

Ekologia i geografia roślin

Ochrona roślin

Rośliny zielne

Systematyka roślin

Edukacja leśna

Biocenoza leśna

Dynamika biocenoz leśnych

Ekologia drzew leśnych

Ekologiczne funkcje lasu

Ekosystem leśny

Las jako zjawisko geograficzne

Las – naturalny zbiornik węgla

Podstawowe pojęcia z zakresu ekologii

Podstawowe zasady, prawa i teorie ekologiczne

Samoregulacja w ekosystemach leśnych

Siedlisko i środowisko leśne

Środowiskowe zagrożenia drzew i drzewostanów

Wymagania ekologiczne drzew i krzewów leśnych

Ekonomika leśnictwa

Entomologia leśna

Ergonomia w leśnictwie

Fitopatologia leśna

Gleboznawstwo leśne

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

Żywe organizmy w glebie i próchnica

Laboratorium gleboznawcze, sprzęt i aparatura

Podstawy klasyfikacji gleb, kryteria i zasady

Jednostki klasyfikacji gleb

Historia i tradycja leśna

Genetyka i selekcja drzew leśnych

Szczegółowa hodowla lasu

Środowiskowe zagrożenia drzew i drzewostanów

Informatyka w leśnictwie

Dokumentacja SILP

Oprogramowanie i sprzęt

Sprzęt informatyczny

Inżynieria leśna

Budownictwo leśne

Drogownictwo leśne

Lasy i leśnictwo

Mechanizacja prac leśnych

Meteorologia i klimatologia leśna

Nauka o produkcyjności lasu

Nauka o surowcu drzewnym

Ochrona przeciwpożarowa

Ochrona przyrody

Ochrona przyrody

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe

Wartościowanie nieruchomości leśnych

Zarząd przypadający oraz sprawowany przez Lasy Państwowe

Prawo ochrony środowiska i polityka leśna

Siedliskoznawstwo leśne

Uboczne użytkowanie lasu

Urządzanie lasu

Użytkowanie lasu

Zoologia leśna

Fizjologia leśna