Dział
Fitopatologia leśna
Ilość znalezionych haseł: 258
(fitopatologia leśna), są to gatunki grzybów powodujące zgnilizny drewna w budynkach. Grzyby te mogą występować na niedosuszonym drewnie nowo budowanych budynków. Grzyby te tworzą obfitą grzybnię na powierzchni drewna i płasko rozpostarte owocniki, ale powodują niegroźny często powierzchniowy rozkład drewna. Jest to np. Cylindrobasidium evolvens (Fr.) Jülich (Basidiomycota, Basidiomycetes, Polyporales). Inne gatunki grzybów rozkładają drewno bardzo silnie. Są to Coniophora puteana (Schumach) P. Karst. (Basidiomycota, Basidiomycetes, Boletales) i Fibroporia vaillantii (Wulfen) J. Schröt. (Basidiomycota, Basidiomycetes, Polyporales). Najgroźniejszy grzybem domowym jest Serpula lacrymans (DC.) Parmasto (Basidiomycota, Basidiomycetes, Boletales) - stroczek domowy. Około 90% zgnilizn w budynkach powodują trzy ostatnie wymienione gatunki grzybów. Grzyby te w większości tworzą także sznury grzybniowe i resupinatowe owocniki. Ochrona poprzez podsuszanie drewna i chemiczna.
Zobacz więcej...
(fitopatologia leśna), organizmy heterotroficzne, przy czym niektóre odżywiają się żywą substancją organiczną - pasożyty, natomiast inne czerpią składniki pokarmowe z substancji martwej - saprotrofy, saprobionty. Grzyby które odżywiają się wyłącznie żywą materią to pasożyty bezwzględne (obligatoryjne), natomiast te które w zależności od sytuacji korzysta z martwej lub żywej materii organicznej - pasożyty względne (fakultatywne). Ciało wegetatywne zbudowane jest ze strzępek tworzących grzybnię (plecha, mycelium). Komórki grzybów jedno-, wielo- lub dwujądrowe (dikariotyczne). Ściana komórkowa g. w. zawiera chitynę, lipidy, białka, glukan, kallozę itp. Substancje zapasowe to tłuszcze i glikogen. Rozmnażanie poprzez zarodniki płciowe (zygospory, workowe, podstawkowe) lub bezpłciowe (konidia, oidia, chlamydospory. G. w. mogą tworzyć struktury nibytkankę, sznury grzybniowe i owocniki. Podstawą naturalnej klasyfikacji grzybów są ich cechy rozwojowe i typ rozmnażania płciowego. Ostatnio te kryteria zostały uzupełnione o szczegóły struktury ściany komórkowej, budowy wici (tam gdzie wici występują), a także dane dotyczące budowy kwasów nukleinowych i niektórych białek. W obrębie podkrólestwa Fungi (grzyby właściwe) wyróżniono 4 gromady: Chytridiomycota (skoczkowe), Zygomycota (sprzężniowe), Ascomycota (workowe) i Basidiomycota (podstawkowe). Grzyby spełniają znaczącą rolę w przyrodzie i gospodarce człowieka. Przyczyniają się do mineralizacji związków organicznych w glebie. W gospodarce człowieka g. w. wykorzystywane są w przemyśle farmaceutycznym, fermentacyjnym, mleczarskim i piekarniczym. Są wśród g. w. gatunki pasożytnicze powodujące choroby roślin i zwierząt. Liczną grupę stanowią grzyby saprotroficzne, rozkładające np. ściółkę leśną, drewno, odchody zwierząt, resztki roślin na polach i łąkach. Liczne są także gatunki symbiotyczne tworzące mikoryzę z korzeniami roślin, a także lichenizujące, czyli tworzące porosty. Większość grzybów jadalnych należy do podstawczaków (Basidiomycota, Basidiomycetes), są tu również gatunki o właściwościach trujących, w tym halucynogennych. Grzyby mogą powodować szkody w leśnictwie, ogrodnictwie, przemyśle spożywczym, rolnictwie i w innych gałęziach gospodarki człowieka.
Zobacz więcej...
(fitopatologia leśna), patogen: Agrobacterium tumefaciens (Smith et Town) Conn. Bakteria (gramujemna, tlenowa, tlenowa, pałeczkowata powoduje groźną chorobę korzeni, a niekiedy nadziemnej części rośliny. Najczęściej występuje w szkółkach i młodych nasadzeniach drzew owocowych, ale może także porażać inne drzewa liściaste np. wierzby i topole, rzadko iglaste. Objawy: na korzeniach lub szyi korzeniowej tworzą się narośla różnej wielkości. Na początku małe, kremowe i miękkie, następnie twardnieją i brunatnieją, a czasem stają się popękane. Bakterie wnikają przez rany na korzeniach. Ochrona: zabiegi profilaktyczne, usuwanie drzew porażonych, w szkółkach zmianowanie z roślinami zbożowymi i kukurydzą, preparaty biologiczne i chemiczne (dezynfekcja gleby, zaprawianie nasion i korzeni).
Zobacz więcej...
(fitopatologia leśna), choroba powodowana przez patogeny Ophiostoma ulmi (Buisman) Nannf. i O. novo-ulmi Brasier (Ascomycota, Ascomycetes , Ophiostomatales). Spotyka się także niedoskonałe stadium grzyba Graphium ulmi (grzyby mitosporowe, Hyphomycetes, Hyphomycetales). Patogeny przenoszone są na drzewa za pomocą ogłodków (Scolytus spp.). Grzybnia wnika do naczyń, rozwija się produkując zarodniki, które przemieszczają się na znaczne odległości. Patogen wydala metabolity toksyczne dla drzewa, które broniąc się zatyka światła naczyń substancjami gumowymi tzw. wcistakmi, powodując zakłócenie gospodarki wodnej drzewa. Na przekroju poprzecznym wcistki są widoczne jako ciemnobrązowe kropki w ostatnich przyrostach rocznych drewna, natomiast na przekroju poprzecznym lub stycznym układają się w brunatne promienie. Grzybnia patogena żyje zwykle jeden rok. Liście na porażonych drzewach więdną, jeżeli proces chorobowy jest wolny liście więdnąc przebarwiają się na żółto, natomiast gdy choroba postępuje szybko liście więdnąc nie zmieniają zabarwienia. Ochrona: zwalczanie ogłodków, ewentualnie stosowanie odmian odpornych.
Zobacz więcej...
(fitopatologia leśna), jedna z najważniejszych gospodarczo choroba drzew leśnych, powodowana przez grzyby rodzaju Heterobasidion (korzeniowce, Basidiomycota, Basidiomycetes, Russulales). Z trzech gatunków występujących w Polsce najgroźniejszym jest korzeniowiec sosnowy i równopory, natomiast najmniejsze znaczenie gospodarcze posiada korzeniowiec jodłowy. Korzeniowce porażają ponad 200 gatunków drzew, krzewów i krzewinek. Najszersze spektrum roślin gospodarzy ma korzeniowiec sosnowy. Poszczególne gatunki patogenów wykazują preferencje w stosunku do roślin głównych gospodarzy. Patogeny powodują zgniliznę białą jamkowata korzeni i podstawy pni. Największe szkody powoduje korzeniowiec sosnowy w drzewostanach sosnowych i świerkowych rosnących w I i II generacji na gruntach porolnych. W uprawach i młodnikach sosnowych korzeniowiec sosnowy powoduje zamieranie drzew i w czasie trwania choroby tworzenie się gniazd po zamarłych drzewach. Przy szyi korzeniowej drzew tworzą się resupinatowe lub konsolowate owocniki, rosnące nieregularnie. Owocniki czerwonobrunatne z czasem brązowieją, brzeg biały, hymenofor rurkowaty biały lub białokremowy. W drzewostanach sosnowych od II klasy wieku korzeniowiec sosnowy poraża system korzeniowy i powoduje zmniejszenie przyrostów rocznych drewna, a w końcu jego zamarcie. Choroba może trwać kilkanaście lat zanim dojdzie do śmierci drzewa. W starszych drzewostanach świerkowych korzeniowiec sosnowy oraz równopory powodują zgniliznę twardzieli, która może sięgać kilkunastu metrów wysokości strzały. Patogeny mogą porażać drzewa poprzez zarodniki podstawkowe (rany w odziomkach świerkowych, bądź świeże pniaki), drogą wegetatywną przerastając z korzeni porażonych do zdrowych poprzez zrosty korzeniowe, może dochodzić do wnikania strzępki grzyba przez ranę na korzeniu, a także może dochodzić do powstawania związków pseudomikoryzowych z korzeniami, które po pewnym czasie przekształcają się w związek patologiczny. Pierwsze dwa sposoby infekcji są najczęściej spotykane w naturze. Ochrona: metodą mechaniczną, chemiczną oraz biologiczną wykorzystując grzyba Phlebiopsis gigantea (Fr.) Jülich (Basidiomycota, Basidiomycetes, Polyporales). Grzybnia w formie biopreparatu nanoszona jest na czoło pniaka. Phlebiopsis gigantea jest grzybem saprotroficznym konkurującym z patogenami o pokarm i niszę ekologiczną (drewno pniakowe i korzeni). W przeciągu trzech miesięcy potrafi przerosnąć drewno pniakowe i wniknąć do systemu korzeniowego.
Zobacz więcej...
(fitopatologia leśna), skupienie komórek tworzących zarodniki oraz czasami innych utworów, których znaczenie nie jest jeszcze poznane. Hymenium workowe składa się z worków oraz strzępek płonnych parafyz, natomiast w hymenium podstawkowym, oprócz podstawek możemy spotkać, cystydy, dendrofyzy, gleocystydy, parafyzy, szczecinki, pseudofyzy i czopy strzępkowe.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 »
Wszystkich stron: 18
