Lasy Państwowe

A B C D E Ę F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Dział

Gleboznawstwo leśne

Ilość znalezionych haseł: 1004

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

wychodnia skalna

(Gleboznawstwo leśne), w geologii i geomorfologii oznacza miejsce w terenie, gdzie dana skała lub warstwa skalna, wychodzi na powierzchnię Ziemi. Często są to lite skały stanowiące atrakcję geologiczną, krajobrazową, turystyczną, a równie często są to warstwy wodonośne stanowiące → źródło.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

wydma

(Gleboznawstwo leśne), piaszczyste wzniesienie zbudowane przez wiatr kształtujący, transportujący i osadzający → osady eoliczne. Wyróżnia się wiele rodzajów wydm, ze względu na kształt, miejsce powstania, stan utrwalenia przez rośliny. Do częściej wyróżnianych należą wydmy: biała (młoda nadmorska, zbudowana z białego piasku), brunatna (stara nadmorska, zbudowana z piasku przekształconego procesami glebotwórczymi i wietrzeniowymi), nadmorska (usypana w nadmorskim pasie przybrzeżnym), paraboliczna (szybko przesuwająca się wydma o kształcie litery U), przednia (pierwsza wydma od strony morza w pasie kilku wydm), śródlądowa (usypana w głębi lądu z piasków pradolinnych i sandrowych) i inne. Wydmy stanowią ważny teren dla leśnictwa. Zalesienia i odnowienia lasu na wydmach są trudne głównie ze względu na brak wody. Duży odsetek współczesnych borów sosnowych rośnie na dawnych wydmach, jest to łatwo zauważalne w morfologii terenu charakterystycznie pofalowanego. Odkrywka glebowa na takim terenie daje jednoznaczną odpowiedź co do genezy piasków. Piaski wydm są drobnoziarniste, dobrze obtoczone, wysortowane, nie zawierają domieszek → frakcji żwiru i → frakcji kamieni.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

wyspa

(Gleboznawstwo leśne), fragment lądu, który jest otoczony ze wszystkich stron wodą. Wyspy istnieją więc na rzekach, jeziorach, stawach, morzach i oceanach. Mała wyspa to wysepka.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

wytopisko, niecka wytopiskowa, jezioro wytopiskowe

(Gleboznawstwo leśne), wytopisko lub niecka wytopiskowa to zagłębienie powstałe wskutek wytopienia się bryły martwego lodu. Brzegi wytopiska są zwykle zbudowane z piasków i glin zwałowych pozostałych z roztopienia lodu. Małe wytopiska noszą nazwę oczek wytopiskowych i często są zalane wodą tworząc jeziora wytopiskowe. Obniżenie się lustra wody powoduje powstanie tam gleb wilgotnych. Taki przypadek prezentuje → Atlas gleb leśnych Polski, profil nr 132.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

wyżyna

(Gleboznawstwo leśne), obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m. i sięgają do 500 m n.p.m. to jest do granicy gór niskich. Duże obszary wyżynne noszą nazwę wyżu. Gleby wyżyn Polski, są często wytworzone z różnej genezy wapieni, lessu, utworów lessopodobnych. Pomiędzy tymi płatami są również znaczne obszary zajmują płaty gleb wytworzonych z utworów typowych dla nizin, to jest utworów plejstoceńskich oraz holoceńskich. Wyżyny w Polsce występują w południowej części kraju i obejmuje Wyżynę Śląsko-Krakowską, Wyżynę Małopolską i Wyżynę Lubelską.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

ziemia okrzemkowa

(Gleboznawstwo leśne), skała osadowa chemiczna, organiczna składająca się z krzemionkowych pancerzyków jednokomórkowych glonów okrzemek (Diatomeae). Głównym minerałem budującym tę skałę jest → opal, podrzędnie → chalcedon, → kwarc, → minerały ilaste, → kalcyt. Zwięzła i krucha jej odmiana nosi nazwę → diatomit.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

zlepieńce

(Gleboznawstwo leśne), zlepieńce (konglomerat) to lita skała klastyczna zaliczana do psefitów powstająca w wyniku cementacji żwirów, to jest ziaren o średnicy od 2 do 75 mm. Składa się z obtoczonych okruchów skalnych i ziaren minerałów spojonych przez naturalne → spoiwo. Powstają głównie w środowisku rzecznym, morskim i wodnolodowcowym. Po zwietrzeniu tworzą pokrywy żwirowe o niskiej przydatności glebotwórczej ze względu na dużą przepuszczalność wodną. Duże znaczenie glebotwórcze posiadają we fliszu karpackim zlepieńce istebniańskie i ciężkowickie, z których powstają zwietrzeliny żwirowopiaszczyste. Z okolic Krzeszowic znany jest zlepieniec myślachowicki, zbudowany z otoczaków skał wapiennych. W rejonie Chęcin w Górach Świętokrzyskich występuje znany z dekoracyjnych właściwości w budownictwie zlepieniec zygmuntowski, zbudowany z otoczaków wapiennych i czerwonego kalcytu.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

zwietrzelina skalna

(Gleboznawstwo leśne), skały na które działa → wietrzenie fizyczne, → wietrzenie chemiczne i → wietrzenie biologiczne, podlegają procesom przemian, których produktem są zwietrzeliny skalne składające się z rozdrobnionej skały pierwotnej i domieszki nowych minerałów. Podstawową cechą zwietrzeliny skalnej, w odróżnieniu od skał, jest zdolność do zatrzymywania wody, co w przeciwieństwie do skał, umożliwia wegetację roślin wyższych. Zdolność tę nadają zwietrzelinie frakcje drobne, a zwłaszcza → minerały ilaste, obecne w niej jako produkt wietrzenia chemicznego skał. Powstanie zwietrzeliny skalnej jest wstępem do powstania gleby. Powstawanie zwietrzeliny skalnej ze skał litych prezentuje Atlas gleb leśnych Polski, profile nr 4-7.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

żwiry

(Gleboznawstwo leśne), krótkie, potoczne określenie pojęcia definiowanego jako → frakcja żwirowa, budująca → części szkieletowe.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

żwiry wodnego pochodzenia

(Gleboznawstwo leśne), osady lodowcowe w których dominuje → frakcja żwirowa (2< d ≤75 mm) silnie przemyta przez wody lodowcowe i pozbawiona frakcji drobnych, tak ważnych dla żyzności gleb. Są to ubogie utwory macierzyste gleb, głównie pod lasami, tworzące w zmieszaniu z piaskami → sandry. Gleby wytworzone ze żwirów wodnego pochodzenia prezentuje → Atlas gleb leśnych Polski, profile nr 21, 80,81,82,83,84,85 i inne. Także → Muzeum Gleb prezentuje gleby wytworzone ze żwirów, np. w strefie tundry i tajgi.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

żwiry zwałowe

(Gleboznawstwo leśne), osady lodowcowe w których dominuje → frakcja żwirowa (2< d ≤75 mm) nie przemyta przez wody lodowcowe i zawierająca duży udział frakcji drobnych, tak ważnych dla żyzności gleb. Są to siedliska żyznych lasów. Glebę wytworzoną ze żwirów zwałowych prezentuje → Atlas gleb leśnych Polski, profil nr 87. Także → Muzeum Gleb prezentuje gleby wytworzone ze żwirów, np. w strefie tundry i tajgi.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

łupki ilaste, iłołupki

(Gleboznawstwo leśne), zwięzła skała osadowa, klastyczna zaliczana do pelitów złożona z iłów i iłowców. Wykazuje wyraźną oddzielność łupkową. Tworzy się wskutek konsolidacji (sprasowania) iłów i iłowców przez nadległe warstwy skalne. Jest utworem nierozmakającym w wodzie. Często zawiera domieszki pyłu, piasku. W Polsce występuje powszechnie we fliszu karpackim, a także towarzyszy pokładom węgla. Łupki ilaste zawarte we fliszu karpackim, a zwłaszcza proporcja warstw łupkowych do warstw piaskowcowych decyduje o morfologii stoków w Beskidach. Odgrywa też kluczową rolę w kształtowaniu uziarnienia zwietrzeliny skalnej i gleb z niej powstających. Facja łupkowa po zwietrzeniu wnosi do gleby → części ziemiste i większość → frakcji iłowej, natomiast facja piaskowcowa wnosi głównie → frakcję piaskową i → części szkieletowe.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

łupki krystaliczne (metamorficzne)

(Gleboznawstwo leśne), grupa skał metamorficznych wykazująca łupkowatość, to jest zdolność skały do dzielenia się na cienkie płaskie płytki. Posiadają strukturę krystaliczną i teksturę łupkową. Mogą mieć bardzo różny skład mineralny. W większości łupków występuje kwarc, a także miki, chloryty, epidot, amfibol, węglany, skalenie, oraz wiele innych. Nazwy łupków nawiązują do przeważającego w ich składzie minerału (np., łupek mikowy, biotytowy, amfibolowy, hornblendowy, chlorytowy, talkowy, fyllitowy, serycytowe). Przydatność glebotwórcza łupków krystalicznych zależy od właściwości budujących je minerałów i jest bardzo zróżnicowana.

Zobacz więcej...

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

łyszczyki

(Gleboznawstwo leśne), termin używany jako popularne określenie dla minerałów takich jak → muskowit i → biotyt. Sporadycznie można jeszcze spotkać określenie dla tych minerałów jako mika biała (muskowit) i mika czarna (biotyt).

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

alkaliczność gleby, alkalizacja gleby

(gleboznawstwo leśne), to stan jej roztworów w którym przeważa stężenie jonów wodorotlenowych OH- nad jonami oksoniowymi (uwodniony kation wodorowy, hydroniowy) H3O+. Zwykle roztwory takie maja pH>7,0. Taki alkaliczny odczyn nadają glebie węglany, a także w strefie klimatu suchego koncentracja soli kationów jednowartościowych. Rędziny i pararędziny posiadają odczyn alkaliczny w całym profilu, a wiele innych gleb odczyn alkaliczny posiada w głębszych poziomach. Alkalizacja gleby to proces zmiany odczynu w alkaliczny.

Zobacz więcej...

« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 »
Wszystkich stron: 67

Kontakt

CZCIONKA A A⁺ A⁺

Strona główna

Pielęgnowanie drzew

Prawne podstawy wycinki drzew

Bezpieczeństwo i higiena pracy w leśnictwie

Botanika leśna

Anatomia i morfologia roślin

Drzewa i krzewy

Ekologia i geografia roślin

Ochrona roślin

Rośliny zielne

Systematyka roślin

Edukacja leśna

Biocenoza leśna

Dynamika biocenoz leśnych

Ekologia drzew leśnych

Ekologiczne funkcje lasu

Ekosystem leśny

Las jako zjawisko geograficzne

Las – naturalny zbiornik węgla

Podstawowe pojęcia z zakresu ekologii

Podstawowe zasady, prawa i teorie ekologiczne

Samoregulacja w ekosystemach leśnych

Siedlisko i środowisko leśne

Środowiskowe zagrożenia drzew i drzewostanów

Wymagania ekologiczne drzew i krzewów leśnych

Ekonomika leśnictwa

Entomologia leśna

Ergonomia w leśnictwie

Fitopatologia leśna

Gleboznawstwo leśne

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

Żywe organizmy w glebie i próchnica

Laboratorium gleboznawcze, sprzęt i aparatura

Podstawy klasyfikacji gleb, kryteria i zasady

Jednostki klasyfikacji gleb

Historia i tradycja leśna

Genetyka i selekcja drzew leśnych

Szczegółowa hodowla lasu

Środowiskowe zagrożenia drzew i drzewostanów

Informatyka w leśnictwie

Dokumentacja SILP

Oprogramowanie i sprzęt

Sprzęt informatyczny

Inżynieria leśna

Budownictwo leśne

Drogownictwo leśne

Lasy i leśnictwo

Mechanizacja prac leśnych

Meteorologia i klimatologia leśna

Nauka o produkcyjności lasu

Nauka o surowcu drzewnym

Ochrona przeciwpożarowa

Ochrona przyrody

Ochrona przyrody

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe

Wartościowanie nieruchomości leśnych

Zarząd przypadający oraz sprawowany przez Lasy Państwowe

Prawo ochrony środowiska i polityka leśna

Siedliskoznawstwo leśne

Uboczne użytkowanie lasu

Urządzanie lasu

Użytkowanie lasu

Zoologia leśna

Fizjologia leśna