Lasy Państwowe

A B C D E Ę F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Dział

Gleboznawstwo leśne

Ilość znalezionych haseł: 1004

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

woda kapilarna

(Gleboznawstwo leśne), w kapilarach glebowych, to jest kanalikach o średnicy rzędu dziesiątych lub setnych części milimetra występują siły kapilarne objawiające się wciąganiem lub wypychaniem z nich cieczy. Wielkość tego ciśnienia zależy od średnicy kapilar i od napięcia powierzchniowego cieczy. Efektem działania sił kapilarnych w glebie jest podsiąk kapilarny wody ponad jej zwierciadło wody gruntowo-glebowej. Woda kapilarna występująca w strefie podsiąku i pozostająca w kontakcie z wodą gruntowo-glebową nosi nazwę wody kapilarnej właściwej. Drugim typem wody kapilarnej jest woda kapilarna przywierająca lub zawieszona, pochodząca z opadu lub spływu powierzchniowego, nie posiadająca łączności z wodą gruntowo-glebową. Duże znaczenie w gospodarce wodnej gleb posiada wznios kapilarny lub podsiąk kapilarny, czyli wysokość słupa cieczy równoważącego ciśnienie kapilarne. W piaskach grubych wysokość ta waha się od 0,5 do 13 mm, podczas gdy w iłach wynosi ponad 3000 mm. Podsiąk ten odgrywa ważną rolę w stabilności zaopatrzenia roślin w wodę, zwłaszcza w uzupełnianiu wody w powierzchniowej strefie korzeniowej z warstw głębszych gleby. Woda ta jest dostępna dla roślin.

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

woda wolna

(Gleboznawstwo leśne), woda wypełniająca w glebie pory większe od kapilar i przemieszczająca się pod wpływem sił ciężkości nosi nazwę wody wolnej. Nie jest ona związana z cząstkami ani siłami kapilarnymi, ani molekularnymi. Występuje w postaci wody infiltracyjnej (przesiąkającej) i wody gruntowej. Łatwo i szybko przemieszcza się w glebie, jest częściowo dostępna dla roślin.

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

wyciek

(Gleboznawstwo leśne), bardzo słaby, przeważnie powierzchniowy, rzadko liniowy wypływ wody podziemnej. Wycieki występują na zboczach dolin lub bezpośrednio w dolinach. Są często widoczne na skalnych stokach.

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

wysięk

(Gleboznawstwo leśne), wysięk, to nawilgocenie przypowierzchniowej warstwy terenu przez wodę podziemną. Jest to miejsce nadległe warstwom wodonośnym, bez widocznego odpływu na zewnątrz, stale wilgotne.

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

wywierzysko

(Gleboznawstwo leśne), typ źródła o silnym wypływie. Najczęściej występuje w regionach górskich. Wydajność takiego źródła może być znaczna. Przykładem wywierzyska jest Lodowe Źródło w Dolinie Kościeliskiej i Wywierzysko Olczyskie o wydajności do 1000 l/s. w Tatrach.

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

wyługowany

(Gleboznawstwo leśne), oznacza stan gleby w którym część lub wszystkie składniki są objete skutkami procesu o nazwie → ługowanie gleby. Przyjęto, że miarą stopnia wyługowania gleby może być → stopień wysycenia kompleksu sorpcyjnego kationami zasadowymi. W Klasyfikacji gleb leśnych Polski [2000] występują typy i podtypy, które w nazwie posiadają to słowo, jak: → czarnoziem wyługowany, → gleba brunatna wyługowana, → czarna ziemia wyługowana.

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

wzór Stokes’a

(Gleboznawstwo leśne), równanie matematyczne ujmujące szybkość opadania cząstek stałych w cieczy w zależności od ich wielkości i lepkości cieczy. Jest on stosowany w laboratoriach gleboznawczych jako wynik prawa Stokes’a ujmujacego podstawy sedymentacji w analizie uziarnienia. Jego postać, to V= 2gr2(d1-d2)/9n, gdzie poszczególne składowe oznaczają: V – szybkość opadania cząstek w zawiesinie (cm x s-2), g – przyspieszenie ziemskie (cm x s-2), r – promień zastępczy sedymentujących cząstek (cm), d1- gęstość sedymentujących cząstek (g x cm-3) , d2 – gęstość cieczy (g x cm-3), n - lepkość cieczy (N x s x m-2).

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

zabagnienie

(Gleboznawstwo leśne), zabagnienie jest powodowane długotrwałym i nadmiernym uwilgotnienia gleby przejawiające się właściwościami gleby, jej morfologią oraz pojawieniem się roślinności bagiennej. Utrzymywanie się zabagnienia inicjuje → proces bagienny, a → proces torfotwórczy prowadzi do powstania cienkiej, a z czasem coraz grubszej warstwy torfu.

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

zakwaszanie gleby (acydyfikacja)

(Gleboznawstwo leśne), naturalny proces zwiększający ilość jonów kwasotwórczych w glebie. Pierwotną przyczyną zakwaszania jest kwaśna → skała macierzysta, a także naturalne procesy jak → rozkład, procesy rozkładu szczątków organicznych, → nitryfikacja, → ługowanie gleby i inne. Przyczyny antropogeniczne to wyprowadzanie składników glebowych wraz z plonami, stosowanie nawozów, → imisja w tym → kwaśne deszcze i inne.

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

zapas składników pokarmowych w glebie

(Gleboznawstwo leśne), zapas składników pokarmowych (→ biogeny) w glebie to ich całkowita lub zbliżona do całkowitej ilość w jednostce masy lub objętości. Za taką przyjmuje się nazywać składniki przechodzące do roztworu, gdy do → ekstrakcji jest stosowana → woda królewska. We wcześniejszych opracowaniach stosowano też stężony kwas nadchlorowy zmieszany z kwasem azotowym (→ Atlas gleb leśnych Polski).

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

zasada, zasadowość gleby

(Gleboznawstwo leśne), zasada (według klasycznej teorii Arrheniusa) to związek chemiczny, który po wprowadzeniu do roztworu wodnego, zwiększa stężenie jonów OH- i zmniejsza stężenie jonów H3O+ (zwiększa pH roztworu). Zasadowość gleby jest też określana jako → alkaliczność gleby.

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

zasobność gleby

(Gleboznawstwo leśne), zasobność gleby to synonim hasła → zapas składników pokarmowych w glebie.

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

zasolenie gleby

(Gleboznawstwo leśne), proces gromadzenia soli łatwo rozpuszczalnych w wodzie. Nadmiar soli w glebach (jeżeli występuje) to w poziomach powierzchniowych. Gromadzenie soli w poziomach powierzchniowych jest powodowane podsiąkiem kapilarnym z wód bogatych w te składniki i odparowywanie w procesie zwanym → ewaporacja. Koncentrację soli w glebie może wzmagać nawożenie solami potasu, a także lokalnie w pobliżu jezdni, gdzie sól sodowa jest stosowana w zimowym utrzymani dróg. Przyrost zasolenia powoduje degradację gleby i roślinności. Zjawisko zasolenia gleb na skalę masową występuje w strefach kuli ziemskiej o przewadze parowania nad opadami. Przykładem takich gleb są → sołonczaki, zwierające dużo soli już od powierzchni gleby. Przykłady udokumentowane takich gleb (→ Gleby Europy, wykaz jednostek głównych), w tym gleb zasolonych ze strefy suchego stepu i półpustyni prezentuje → Muzeum Gleb Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie.

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

zbiornik retencyjny

(Gleboznawstwo leśne), sztuczny zbiornik wodny, który powstał w wyniku budowy zapory wodnej przecinającej odpływ rzeki. Powstają one częściej w terenach górskich, gdzie koszt budowy jest niższy. Pełnią one wiele funkcji, np. energetyczną i przeciwpowodziową, zaopatrzenia w wodę i rekreacyjną. Utworzenie sztucznego zbiornika wodnego powoduje zmiany lokalnego środowiska naturalnego. Podział zbiorników sztucznych: (1) zbiorniki retencyjne (magazynowanie wody w okresach jej nadmiaru w celu wykorzystania jej w innym okresie), (2) zbiorniki wyrównawcze (funkcjonują dla wyrównania odpływu zbiornika głównego), (3) zbiorniki przepływowe (ich zadaniem jest utrzymanie stałego poziomu piętrzenia), (4) zbiorniki suche (budowane w celu przechwycenia i zmagazynowania większego dopływu), (5) zbiorniki przeciwpożarowe (niewielkie zbiorniki w aglomeracjach miejskich i na terenach z deficytem wody).

Zobacz więcej...

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

żelazo, żelazo wolne w glebach

(Gleboznawstwo leśne), żelazo (Fe) to pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 26 i masie atomowej 55,85. Należy do pospolitszych pierwiastków w skorupie ziemskiej, ogólną jego zawartość w środowisku szacuje się na 6%. Występuje w licznych rudach, najczęściej w postaci tlenków (np. magnetyt-Fe3O4, hematyt-Fe2O3, limonit-Fe2O3 x H2O), w syderycie – FeCO3, w domieszce wielu minerałów skał magmowych (biotyt, oliwin, amfibole, pirokseny) i osadowych, w spoiwie skał osadowych klastycznych oraz w niewielkich ilościach w stanie rodzimym. W glebach należy do głównych jej barwników. Za wolne żelazo w glebach uważa się to, które jest wybite z sieci krystalicznej minerałów (oznaczane w ekstrakcie kwaśnego szczawianu amonu). Tlenki żelaza o rozdrobnieniu koloidalnym mają na powierzchni zmienny ładunek elektryczny zależny od pH gleby. Jeśli wartość pH gleby jest poniżej punktu izoelektrycznego PZC (dla tlenków żelaza punkt ten jest przy pH = 7,1) powierzchnia tlenku żelaza jest naładowana dodatnio, a jeśli powyżej tego punktu, na powierzchni występuje ładunek ujemny, co odpowiada odpowiednio adsorpcji jonów ujemnych (pH < 7,1) oraz jonów dodatnich (pH > 7,1). Wolne tlenki żelaza charakteryzuje duża powierzchnia właściwa w granicach 120–632 m2/g, co ma znaczenie w pojemności sorpcyjnej gleby. Żelazo wolne uczestniczy w kilku procesach glebotwórczych: → proces bielicowania, → proces brunatnienia, → proces rdzawienia, → proces glejowy. Zawartość całkowitego żelaza w glebach leśnych nizin, wyżyn i gór Polski prezentuje → Atlas gleb leśnych Polski.

Zobacz więcej...

« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 »
Wszystkich stron: 67

Kontakt

CZCIONKA A A⁺ A⁺

Strona główna

Pielęgnowanie drzew

Prawne podstawy wycinki drzew

Bezpieczeństwo i higiena pracy w leśnictwie

Botanika leśna

Anatomia i morfologia roślin

Drzewa i krzewy

Ekologia i geografia roślin

Ochrona roślin

Rośliny zielne

Systematyka roślin

Edukacja leśna

Biocenoza leśna

Dynamika biocenoz leśnych

Ekologia drzew leśnych

Ekologiczne funkcje lasu

Ekosystem leśny

Las jako zjawisko geograficzne

Las – naturalny zbiornik węgla

Podstawowe pojęcia z zakresu ekologii

Podstawowe zasady, prawa i teorie ekologiczne

Samoregulacja w ekosystemach leśnych

Siedlisko i środowisko leśne

Środowiskowe zagrożenia drzew i drzewostanów

Wymagania ekologiczne drzew i krzewów leśnych

Ekonomika leśnictwa

Entomologia leśna

Ergonomia w leśnictwie

Fitopatologia leśna

Gleboznawstwo leśne

Elementy mineralogii, petrografii, geologii historycznej, geomorfologii

Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia

Żywe organizmy w glebie i próchnica

Laboratorium gleboznawcze, sprzęt i aparatura

Podstawy klasyfikacji gleb, kryteria i zasady

Jednostki klasyfikacji gleb

Historia i tradycja leśna

Genetyka i selekcja drzew leśnych

Szczegółowa hodowla lasu

Środowiskowe zagrożenia drzew i drzewostanów

Informatyka w leśnictwie

Dokumentacja SILP

Oprogramowanie i sprzęt

Sprzęt informatyczny

Inżynieria leśna

Budownictwo leśne

Drogownictwo leśne

Lasy i leśnictwo

Mechanizacja prac leśnych

Meteorologia i klimatologia leśna

Nauka o produkcyjności lasu

Nauka o surowcu drzewnym

Ochrona przeciwpożarowa

Ochrona przyrody

Ochrona przyrody

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe

Wartościowanie nieruchomości leśnych

Zarząd przypadający oraz sprawowany przez Lasy Państwowe

Prawo ochrony środowiska i polityka leśna

Siedliskoznawstwo leśne

Uboczne użytkowanie lasu

Urządzanie lasu

Użytkowanie lasu

Zoologia leśna

Fizjologia leśna