Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Gleboznawstwo leśne

Ilość znalezionych haseł: 1004

Żywe organizmy w glebie i próchnica

dżdżownice

(gleboznawstwo leśne), dżdżownice (Lumbricidae). Opisano ponad 200 gatunków tych pierścienic, w Europie występuje około 20. Największe osobniki osiągają do 30 cm długości, a najmniejszy około 2 cm. Dżdżownice preferują gleby o odczynie obojętnym, unikają gleb kwaśnych i zasadowych, stąd w glebach drzewostanów iglastych jest ich niewiele. Preferują pogranicze ściółki i gleby mineralnej, zwykle gliniastej i wilgotnej. Są wrażliwe na niskie temperatury, lekki mróz (-1o, -2oC) jest dla nich śmiertelny. W dzień przebywają w glebie, a w nocy wciągają do norek żywe lub martwe szczątki roślinne. Pobierany przez dżdżownice pokarm jest najpierw rozmiękczany przy pomocy śliny, wzbogacany obecnością mikroorganizmów i substancji próchnicznych, rozcierany i mieszany z piaskiem oraz trawiony. Następnie są formowane gruzełki próchniczno-mineralne, wydalane i składane na powierzchni gleby i w glebie. Zawartość związków próchnicznych, związków wapnia, a także siła wiązania wody i stabilność gruzełków są w odchodach dżdżownic większe niż w otaczającej je glebie. Działalność dżdżownic poprawia więc strukturę gleby, polepsza jej własności wodne i powietrzne. Ryjąc korytarze dżdżownice przewietrzają glebę i mieszają ją. Negatywnym elementem występowania dżdżownic może być roznoszenie przez nie pasożytów, pleśni i grzybów roślin uprawnych, mogą też uszkadzać rośliny, zwłaszcza młode siewki. Ogólnie więc, dżdżownice, a także inne → organizmy glebowe, posiadają bardzo pozytywne znaczenie w przyrodzie.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt