(Gleboznawstwo leśne), urządzenie służy do oznaczania całkowitej zawartości pierwiastków, ze szczególnym uwzględnieniem pierwiastków ciężkich i śladowych. Analizę można wykonać na materiale proszkowym jak i w cieczach. Metoda całkowitego odbicia promieniowania rentgenowskiego (Total Reflection X-Ray Fluorescence - TXRF) oparta jest na analizie promieniowania charakterystycznego, emitowanego przez pierwiastki pod wpływem promieniowania rentgenowskiego. Jest tu wykorzystywana → fluorescencja rentgenowska. Krzywa kalibracji pozwala na równoczesny pomiar wielu pierwiastków.
(Gleboznawstwo leśne), podstawowe wyposażenie pracowni o nazwie → laboratorium gleboznawcze, przygotowany do prac zwanych → analiza gleby. Jest wyposażony w podstawowe media jak woda wraz z odpływem, prąd elektryczny, oświetlenie. Powierzchnia stołu jest zwykle wykonana z materiałów odpornych na substancje żrące.
(Gleboznawstwo leśne), zawartość substancji chemicznej (odczynnika) odniesiona do ilości rozpuszczalnika lub całego roztworu. W analizach laboratoryjnych najczęściej są używane stężenia procentowe i stężenia molowe. Stężenie procentowe to udział substancji chemicznej (odczynnika) w roztworze, wyrażony w procentach. Stężenie molowe roztworu to liczba moli danej substancji chemicznej (odczynnika) jaką zawiera 1 dm3 roztworu.
(Gleboznawstwo leśne), urządzenie służy do suszenia badanych prób i odczynników chemicznych w danej temperaturze, zwykle 20-200oC.
(Gleboznawstwo leśne), przyrząd do pobierania próbek gleby bez kopania odkrywki. Próbki takie służą do wstępnych badań terenowych, a także do pobierania prób do wybranych badań laboratoryjnych. W handlu są dostępne zestawy świdrów glebowych z końcówkami przystosowanymi do różnych rodzajów podłoży tak mineralnych jak i organicznych. Do zestawu należy komplet cylinderków do pobierania próbek o nienaruszonej strukturze gleby.
(Gleboznawstwo leśne), urządzenie to służy do uzyskania organicznie czystej, wolnej od zawiesin i sterylnej wody o wysokiej czystości. Taka woda jest używana w większości prac laboratoryjnych.
(Gleboznawstwo leśne), szlif to cienki preparat gleby (również skały) utwardzonej żywicą, zeszlifowanej do przeźroczystości, umożliwiający badanie jej mikromorfologii technikami mikroskopowymi.
(Gleboznawstwo leśne), przyrząd do pomiaru wilgotności gleby, czyli potencjału wody glebowej w zakresie małych → sił ssących. Tensjometr składa się z ceramicznego naczynia porowatego, rurki i manometru. Pomiar wilgotności gleby zawiadamia np. o konieczności nawadniania roślin.
(Gleboznawstwo leśne), miareczkowanie jako klasyczna już czynność analityczna zostało obudowane wieloma przyrządami ułatwiającymi jego wykonanie. Miareczkowanie z zastosowaniem automatycznego sprzętu nosi nazwę titrowanie, a aparat do tej funkcji to titrator.
(Gleboznawstwo leśne), urządzenie służy do odważania badanych prób, odczynników chemicznych z dużą dokładnością (0,0000g).
(Gleboznawstwo leśne), urządzenie służy do odważania badanych prób, odczynników chemicznych z mniejszą dokładnością (0,00g) jak → waga analityczna.
(Gleboznawstwo leśne), urządzenie służy do oddzielania substancji lub mieszanek o maksymalnej gęstości 1,2 kg x dm-3. Zakres temperatur od -20 do +40oC, 50 do 15000 obroty/min.
(Gleboznawstwo leśne), mieszanina trzech objętości stężonego kwasu solnego i jednej objętości stężonego kwasu azotowego. Posiada silne zdolności utleniające. Rozpuszcza wszystkie metale, w tym złoto (króla metali, co dało nazwę). W → laboratorium gleboznawczym jest stosowana do przygotowania wyciągów glebowych w procesie zwanym →ekstrakcja z gleby. Wyniki oznaczeń pierwiastków w ekstrakcie gleby wodą królewską uważane są za ilości zbliżone do całkowitej ich zawartości i często traktowane są jako → zapas składników pokarmowych w glebie.
(Gleboznawstwo leśne), wskaźnik chemiczny to substancja umożliwiająca wizualne uchwycenie punktu końcowego miareczkowania w analizie miareczkowej np. na podstawie zmiany zabarwienia. Stosowane są jako dodatki do miareczkowanego roztworu lub jako papierki wskaźnikowe (na które nanosi się kroplę badanego roztworu. Również roztwór stosowany do określenia odczynu w terenie jest nazywany jako → wskaźnik Hellige’a. Popularnymi wskaźnikami są: błękit bromotymolowy, czerwień metylowa, → fenoloftaleina, oranż metylowy i inne.
(Gleboznawstwo leśne), odczynnik do badania odczynu gleby, a uzupełnia go → płytka Hellige’a. Jest to alkoholowy roztwór czerwieni metylowej i błękitu bromotymolowego. W kontakcie z bryłką gleby wskaźnik ten zmienia swoją barwę w zależności od jej odczynu. Jest to pomiar polowy, orientacyjny.
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 » Wszystkich stron: 67