Dział
Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia
Ilość znalezionych haseł: 186
(Gleboznawstwo leśne), frakcja piaskowa (0,05< d ≤2,0 mm) zwana krótko piaskiem, to drobne okruszki skał i w większości minerałów. W warunkach geologicznych Polski głównym minerałem tworzącym piasek jest → kwarc, a w domieszce często są widoczne skalenie, → miki, i inne. Spotyka się jednak, raczej sporadycznie, niewielkie nagromadzenia piasku innych minerałów i skał, np. wapienny, kalcytowy, dolomitowy, bazaltowy. Frakcja piasku zwiększa przewiewność i przepuszczalność gleb ciężkich. Duże nagromadzenie frakcji piasku czyni ten materiał bardzo przepuszczalny dla wody i zbyt przewiewny. Dla celów specjalnych frakcję piasku rozdziela się na podfrakcje (p. bardzo gruby, p. gruby, p. średni, p. drobny i p. bardzo drobny), ma to np. zastosowanie w siedliskoznawstwie leśnym. Scementowany piasek to → piaskowiec.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), (aluminium, Al) → pierwiastek chemiczny, metal występujący na III, bardzo rzadko również na I i II stopniu utlenienia. W stanie czystym powoli utlenia się na powietrzu. Glin, podobnie jak krzem, nie jest pierwiastkiem niezbędnym dla życia roślin, a w dużych ilościach może być toksyczny dla żywych istot. Powszechnie występuje w glinokrzemianach i poprzez ich → wietrzenie staje się składnikiem zwietrzelin, a następnie gleb. Posiada duże znaczenie w kształtowaniu kwasowości gleb. W mineralnej części kwaśnych gleb leśnych glin jest dominującym kationem wymiennym (forma ekstahowana w 1M KCl). Poczynając od pH około 5,2 udział wymiennego Al wzrasta, osiągając kulminację (prawie 70 % efektywnej kationowej pojemności wymiennej przy pH około 4,5, a następnie ponownie się zmniejsza. Wykazano istnienie mechanizmu łączącego pH z zawartością glinu wymiennego. Uznaje się, że zawartość wymiennego glinu wzrasta wraz z malejącym pH. Zakwaszanie gleby pod drzewostanami iglastymi nie pogarsza warunków wzrostu drzew w lesie poprzez samo zwiększenie potencjalnej toksyczności Al3+ w roztworze glebowym. Miarą toksyczności jest iloraz Ca2+/Al3+. Krytyczną wartością tego ilorazu jest 1. Iloraz Ca2+/Al3+ poniżej 1 jest uważany za szkodliwy dla korzeni roślin, a powyżej 1 - jako niekszkodliwy. Zawartość wapnia Ca2+ ekstrahowanego w 1M octanie amonu i glinu wymiennego (nazywanego też glinem ruchomym) Al3+ w glebach leśnych wielu profill gleb prezentuje → Atlas gleb leśnych Polski.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), to mieszanina wszystkich frakcji glebowych, w której udział poszczególnych frakcji jest zbliżony. Są to utwory o zdecydowanie korzystniejszych właściwościach dla życia drzew, w porównaniu do gleb wytworzonych z piasków. Większy udział frakcji iłowej podnosi pojemność sorpcyjną, wodną, zawartość składników pokarmowych, co czyni te utwory korzystnymi glebotwórczo, które jeszcze poprawiają się wraz ze zwiększaniem się udziału frakcji iłowej. Gliny ze względu na uziarnienie dzielą się na piaszczyste, lekkie, piaszczysto-ilaste, zwykłe, ilaste i pylasto-ilaste. Ze względu na genezę wyróżnia się gliny lodowcowe, morenowe i zwałowe, oraz gliny wietrzeniowe. Powstają z nich gleby brunatne, czasem płowe, a z utworów cięższych i w wilgotniejszych położeniach także gleby opadowoglejowe i gruntowoglejowe.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), to zmieszana → frakcja piaskowa, → frakcja pyłowa i → frakcja iłowa, w której udział frakcji iłowej jest dominujący. Są to utwory o wysokiej pojemności sorpcyjnej i wodnej, bardzo bogate w składniki pokarmowe, ale często niedostatecznie natlenione i bardzo ciężkie w uprawie. Iły ze względu na uziarnienie dzielą się na piaszczyste, pylaste, zwykłe i ciężkie. Ze względu na genezę wyróżnia się iły lodowcowe warwowe i zastoiskowe, iły jeziorne i iły morskie. Powstają z nich gleby brunatne, płowe, w odmianach oglejonych, a także gleby gruntowoglejowe. Iły w podłożu, przy płaskim bezodpływowym terenie sprzyjają powstawaniu gleb wilgotnych i mokrych z warunkami redukcyjnymi, jak → gleby gruntowoglejowe, z czasem także z warstwą torfu i → gleby torfowe.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), to zmieszana → frakcja piaskowa, → frakcja pyłowa i → frakcja iłowa, w której frakcja piaskowa dominuje ilościowo. Utwory takie posiadają niską pojemność sorpcyjną, są przepuszczalne dla wody, ubogie w składniki pokarmowe i dlatego są niekorzystne glebotwórczo. Piaski ze względu na uziarnienie dzielą się na: luźne, słabogliniaste i gliniaste. Piaski luźne są najmniej korzystne glebotwórczo, wraz ze wzrostem zawartości frakcji iłowych poprawiają się też właściwości piasków i warunki życia drzew na glebach z nich wytworzonych. Ze względu na genezę wyróżnia się: → piaski zwałowe, → piaski rzecznolodowcowe, → piaski aluwialne starych i współczesnych teras akumulacyjnych, → piaski wydmowe, → piaski morskie i inne. Z piasków powstają najczęściej → gleby rdzawe i → gleby bielicowe, → arenosole, a w warunkach wilgotnych oraz podmokłych także → gleby opadowoglejowe i → gruntowoglejowe. W lasach gleby wytworzone z piasków stanowią duży odsetek całkowiej powierzchni.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 »
Wszystkich stron: 13
