Dział
Gleba jako fizyczne i chemiczne środowisko życia
Ilość znalezionych haseł: 186
(Gleboznawstwo leśne), związek chemiczny, zanieczyszczona postać węglanu potasu K2CO3, rozpuszczalny w wodzie, dawniej otrzymywany z popiołu drzewnego, zawierający również zmienne ilości innych związków potasu. Posiada właściwości higroskopijne, stosowany jest do wyrobu mydeł, trudno topliwego szkła, w przemyśle ceramicznym, w produkcji farb, w produkcji wywoływaczy fotograficznych, w laboratoriach, jako środek suszący w piekarnictwie. Posiada zastosowanie jako regulator kwasowości w przemyśle spożywczym.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), (electrical conductivity - EC) jest zdolnością materiału do przewodzenia prądu elektrycznego i jest powszechnie wyrażana w jednostką zwana milliSiemens na metr (mS.m-1). Przewodność elektryczna gleby (EC) jest miarą, która koreluje z takimi właściwościami, jak: → uziarnienie gleby, → pojemność sorpcyjna kationowa, warunki infiltracji, zawartość materii organicznej, zasolenie. Umożliwia ona określenie ilości rozpuszczonych pierwiastków w roztworze glebowym. Roztwory o małym zasoleniu mają EC poniżej 25 mS.m-1, a silnie zasolone – powyżej 75 mS.m-1. Roztwory o przewodnictwie zbliżonym do 1 mS.m-1 zawierają około 6,4 mg . dm-3 rozpuszczonych soli. Problemy z zasoleniem często występują na terenach regularnie nawadnianych, w sąsiedztwie dróg posypywanych zimą solą, a także w terenach przymorskich (laguny). Badanie EC można wykonać w laboratorium na pobranych próbkach, ale również w terenie z pomocą przenośnych sond. Pomiarów przewodności roztworu dokonuje się za pomocą konduktometrów. Konduktometria polega na pomiarze EC, które jest odwrotnością oporności elektrycznej roztworu pomiędzy dwiema obojętnymi elektrodami. Testery czystości wody (przydatności do spożycia) są prawie zawsze oparte na pomiarze EC. Czysta destylowana woda posiada bardzo niską EC, zwykle < 20 μS (0,02 mS) podczas gdy woda z kranu osiąga nawet 200 μS (0,2 mS).
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), redukcja w chemii to proces, w trakcie którego atom lub ich grupa przechodzi z wyższego na niższy stopień utlenienia. Redukcji przebiegającej tam gdzie występują → warunki beztlenowe, towarzyszy proces odwrotny czyli utlenianie, przebiegające tam gdzie są → warunki tlenowe. Łącznie takie procesy to reakcje oksydacyjno redukcyjne i → potencjał oksydacyjno-redukcyjny. Procesy te są powszechne w glebach nadmiernie uwilgotnionych, gdzie przebiega → proces glejowy związany z redukcją i utlenianiem związków, z których najlepiej poznane są → żelazo i → mangan. Redukcja związków żelaza z III do II stopnia utlenienia prowadzona przez mikroorganizmy beztlenowe w obecności substancji organicznej nadaje tym glebom barwę plamistą, siną, zielonkawą, popielatą z częściowym pozostawieniem nie zredukowanych (jeszcze utlenionych) fragmentów o barwie pierwotnej żółtej, pomarańczowej, brunatnej określanych jako → glejowa mozaika barw i → stagnoglejowa mozaika barw. Pełna redukcja prowadzi do powstania w glebie jednolitych barw sinej, zielonkawej, popielatej. Pomiar zjawiska przedstawia → potencjał oksydacyjno-redukcyjny (→ potencjał redoks).
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), proces odwrotny do → degradacja gleby, czyli usuwanie ujemnych skutków degradacji. Jest to więc stopniowa, często bardzo powolna, mierzona wieloma dziesięcioleciami, poprawa właściwości gleby takich jak odczyn, zawartość próchnicy, zawartość biogenów, poprawa struktury, właściwości wodnych. Do zabiegów poprawiających właściwości gleb należy jej wapnowanie, nawożenie mineralne i organiczne, regulacja stosunków wodnych, uprawa roślin (poplony, przedplony), zabiegi przeciwerozyjne i inne. Są to zawsze procesy bardzo pracochłonne i kosztowne, a bywa że bezskuteczne. Najlepszym więc rozwiązaniem jest nie doprowadzać do degradacji.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 »
Wszystkich stron: 13
