(Gleboznawstwo leśne), urządzenie służy do zobojętniania ścieków i oparów gazowych przy pomocy 20% NaOH i 20% HCl przed ich wpuszczeniem do kanalizacji lub do komina. Nie jest urządzeniem do oznaczania cech w laboratorium, a służy poprawie stanu środowiska poprzez zobojętnianie odpadów ciekłych i gazowych powstających w procesach prac laboratoryjnych.
(Gleboznawstwo leśne), odczynnik chemiczny to związek chemiczny lub mieszanina związków chemicznych przygotowana do prac laboratoryjnych. Z uwagi na stopień czystości, odczynniki dzielimy na: techniczny, czysty, czysty do analizy i spektralnie czysty. Odczynniki chemiczne stosowane są do prac naukowo-badawczych, pomiarowych i w preparatyce innych odczynników.
(Gleboznawstwo leśne), układ okresowy pierwiastków to zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci tabeli, uporządkowanych według ich rosnącej liczby atomowej, grupującej pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości, zgodnie z prawem okresowości Dmitrija Mendelejewa.
(Gleboznawstwo leśne), około 30% roztwór nadtlenku wodoru (H2O2) w wodzie. Bezbarwna, bezwonna i żrąca ciecz. Stosowana wspomagająco w laboratoriach do mineralizacji materii organicznej. Na skórze dłoni już po kilku sekundach pozostawia białe plamy, nadżerki. Używany jest także do oczyszczania kości z resztek tkanek miękkich (np. w celu wypreparowania trofeów myśliwskich), jako półprodukt do otrzymywania wody utlenionej itp. Ma duże zastosowanie w przemyśle.
(Gleboznawstwo leśne), urządzenie służy do wyznaczania charakterystyk właściwości wodnych gleb, które są jednym z najważniejszych czynników decydującym o życiu roślin. Dla określenia siły ssącej gleby przyjęto symbol pF, oznaczający logarytm z wysokości słupa wody mierzonej w cm, odpowiadającej ciśnieniu, z jakim woda jest wiązana w glebie. Wartość pF, odpowiadająca różnym formom wody i jej dostępności dla roślin, waha się od 0 (pełne nasycenie gleby wodą) do 4,7 (gleba wysuszona, rośliny martwe).
(Gleboznawstwo leśne), urządzenie służy do pomiaru pH (skrót od łac. potentia hydrogenii) charakteryzującego odczyn badanej substancji. Jest to cecha podstawowa, oznaczana we wszystkich pracach glebowych i siedliskowych w lasach. Pomiar w warunkach laboratoryjnych polega na pomiarze napięcia za pomocą elektrody np. szklanej. Przyrząd posiada wbudowany konduktometr pozwalający dokonać pomiaru przewodności roztworów, zasolenia i zanieczyszczenia np. wody, zawiesiny glebowej. Pomiar pH w warunkach terenowych wymaga użycia zestawu w skład którego wchodzi →płytka Hellige'a i → odczynnik Hellige'a.
(Gleboznawstwo leśne), urządzenie służy do wygrzewania, prażenia, spalania, spopielenia, oznaczeń straty masy, obróbki cieplnej, wypalania próbek, spiekania materiałów. Pracuje w zakresie temperatura do ponad 1000oC.
(Gleboznawstwo leśne), wydrążony w ziemi, najczęściej małośrednicowy otwór służący do pomiarów poziomu swobodnego zwierciadła wody w warstwach wodonośnych gleby wraz z możliwością pomiaru temperatury wody, kierunku i prędkości filtracji oraz przystosowany do pobierania próbek wody. Stosowany jest też do kontroli wód glebowych w badaniach hydrologicznych, a także do kontroli poziomu wody w ziemnych budowlach hydrotechnicznych oraz w ich sąsiedztwie.
(Gleboznawstwo leśne), naczynie szklane, zaliczane do podstawowego sprzętu laboratoryjnego, pozwalające na dokładny pomiar masy cieczy o ściśle określonej objętości. Metoda piknometryczna jest jednym z najprostszych sposobów wyznaczania gęstości cieczy. Konstrukcja piknometru przewiduje jego zamknięcie korkiem szlifowanym zawierającym rurkę kapilarną, która umożliwia obserwację poziomu cieczy umieszczonej w naczyniu i jej kontrolę. W czasie pomiaru ciecz zmienia objętość i jej poziom dość szybko spada w kapilarze. Dzięki małej średnicy kapilary, parowanie z niej cieczy nie ma istotnego wpływu na wynik pomiaru. Naczynie to służy do oznaczania gęstości gleby, a ściślej do precyzyjnego wyznaczenia objętości próbki użytej do oznaczenia gęstości.
(Gleboznawstwo leśne), przyrząd skonstruowany do dokładnego odmierzania objętości cieczy. Jest to podstawowy sprzęt, który posiada każde → laboratorium gleboznawcze.
(Gleboznawstwo leśne), symbol ppm (ang. parts per million) to stary sposób wyrażania stężenia roztworów związków chemicznych. Stężenie to jest pochodną ułamka molowego i określa ile cząsteczek związku chemicznego przypada na 1 milion cząsteczek roztworu. Nie jest jednostką w układzie SI. Dawniej stosowany w gleboznawstwie do określania małych stężeń, głównie mikroelementów, obecnie jest wypierana przez mg x kg-1.
(Gleboznawstwo leśne), cienki wycinek o zachowanej strukturze (szlif), a także sproszkowane ziarna gleby lub skały utrwalone w żywicy co umożliwia wielokrotne ich użycie w badaniach optycznych z użyciem światła równoległego i spolaryzowanego. Rozróżnia się preparaty do badań minerałów i skał budujących glebę, a także do badań określanych jako → mikromorfologia gleby.
(Gleboznawstwo leśne), porcelanowa lub plastikowa płytka z zagłębieniami na kilkugramowe próbki gleby do badania jej odczynu z pomocą odczynnika o nazwie → wskaźnik Hellige’a. Wydrukowana na płytce barwna skala pozwala orientacyjnie, ale szybko ocenić odczyn gleby. Płytka i → wskaźnik Hellige’a stanowią zestaw terenowy → pH metr.
(Gleboznawstwo leśne), druga lub ponowna → destylacja cieczy wcześniej destylowanej.
(Gleboznawstwo leśne), Układ SI (franc. Système international d'unités) to Międzynarodowy Układ Jednostek Miar zatwierdzony w 1960 przez Generalną Konferencję Miar, później modyfikowany. Jest stworzony w oparciu o metryczny system miar. Jednostki SI dotyczące gleboznawstwa prezentuje praca dotycząca obszaru nauk rolniczych, wykazana w źródle definicji.
« 1 2 3 4 5 6 » Wszystkich stron: 6