Dział
Oprogramowanie i sprzęt
Ilość znalezionych haseł: 483
(informatyka w leśnictwie, oprogramowanie i sprzęt), aplet to zazwyczaj mały program komputerowy wykonujący jakąś określoną funkcję aplet uruchamiany jest zazwyczaj wewnątrz innego programu. W odróżnieniu od normalnej aplikacji, aplet nie może być uruchomiony bezpośrednio z systemu operacyjnego. W okresie rozpowszechnienia się technologii osadzania obiektów OLE, applety stały się popularne i często spotykane. W Internecie określenie applet kojarzone jest najczęściej z Java Applets (appletami Javy), programami napisanymi w języku Java. Są to niewielkie programy osadzone w serwisach WWW, które po wczytaniu strony, wykonują określone czynności np. wyświetlają bieżący czas, generują ozdobne napisy itp. Applety Javy, w odróżnieniu od całych aplikacji napisanych w języku Java, nie mają możliwości dostępu do zasobów lokalnego komputera, ich zadaniem jest wyłącznie urozmaicenie i zwiększenie funkcjonalności oglądanej strony WWW.
Zobacz więcej...
(informatyka w leśnictwie, oprogramowanie i sprzęt), zestaw aplikacji mających zastosowanie w biurze. Funkcjonalności zawarte w aplikacjach biurowych pozwalają na kompleksową obsługę najcześciej wykonywanych operacji na plikach i dokumnetach. Do programów biurowych zaliczamy np.: pakiety biurowe (np. MS Office, Open Office), edytory tekstu (np. MS Word, OO Writer), arkusze kalkulacyjne (np. MS Excel, OO Calc), programy graficzne (np. CorelDraw), bazy danych (np. MS Access), przeglądarki dokumnetów pdf, przeglądarki grafik (np. IrfanView, Picasa), itd.
Zobacz więcej...
(informatyka w leśnictwie, oprogramowanie i sprzęt), oprogramowanie dedykowane i obsługiwane przez leśniczych. Aplikacje leśniczego udostepniane są na różnych platformach sprzętowych, tj.: rejestratorze leśniczego (Leśnik, Brakarz, Notatnik, eLAS-Mobile, LasTransfer), stanowisku leśniczego (portal leśniczego - connectra, Panel Leśniczego/Szkółkarza - SILPWeb, Limes - mapa centralna).
Zobacz więcej...
(informatyka w leśnictwie, oprogramowanie i sprzęt), odpowiada za przygotowanie architektury systemu uwzględniającej: wymagania biznesowe, wydajność, serwisowalność, zgodność z istniejącymi aplikacjami i standardami:
przygotowanie i utrzymanie architektury systemu identyfikacja i ustalenie hierarchii ważności wymagań dla architektury,
określenie głównych komponentów składających się na architekturę rozwiązania: informacji, danych, aplikacji, sprzętu, polityk, identyfikacja głównych funkcji systemów,
zapewnienie zgodności poszczególnych komponentów z wymaganiami operacyjnymi i jakościowymi oraz ograniczeniami,
opracowywanie zaleceń projektowych i implementacyjnych.
dokumentowanie architektury i jej zmian,
czuwanie nad integralnością systemów.
Osoba dobrze rozumiejąca specyfikę organizacji oraz znająca wymagania biznesowe. Duża wiedza merytoryczna i doświadczenie w projektowaniu i eksploatacji systemów informatycznych
Zobacz więcej...
((informatyka w leśnictwie, oprogramowanie i sprzęt), architektura klient-serwer jest technologią budowy systemów informatycznych, polegającą na podziale systemu na współdziałające ze sobą dwie kategorie programów lub procesów: klientów i serwerów. Klient to program lub proces, który - oprócz wykonywania swoistych dla niego działań - łączy się z innym programem lub procesem, zwanym serwerem i poprzez kanały komunikacyjne zleca mu wykonanie określonych działań; w szczególności dostarczenia jakichś danych lub wyników przetwarzania danych. Serwer jest programem lub procesem, który - na zlecenie klientów - świadczy określone usługi - np. dostarcza im dane lub wyniki przetwarzania jakichś danych. Pojęcie "klient-serwer" jest natury software'owej, a nie hardware'owej. Dotyczy programów, a nawet ich części (podprocesów, wątków), a nie sprzętu. Procesy klientów i serwerów moga być zlokalizowane na tych samych, bądź na innych komputerach. Proces serwera może być klientem serwera innej usługi.
Zobacz więcej...
(informatyka w leśnictwie, oprogramowanie i sprzęt), ASCII [äski], ang. American Standard Code for Information Interchange, to najbardziej rozpowszechniony system kodowania znaków w komputerze (obejmuje 128 znaków — graficznych i sterujących), w tekście przy użyciu wartości binarnych. Tekstowy format takiego kodu ASCII określany również jako ‘zwykły tekst’ (plain text) rozpoznawany jest przez wszystkie komputery American Standard Code for Information Interchange, czyli amerykański standardowy kod wymiany informacji jest standardowym system przedstawiania znaków w przemyśle komputerowym, w którym do opisu każdego symbolu używane jest tylko siedem lub osiem bitów. W standardowym kodzie ASCII nie ma jednak miejsca dla wielu znaków używanych przez międzynarodowe języki np. takich jak polskie ś, ć, ń czy ą, dlatego powstały rozszerzenia standardowego kodu ASCII - Latin 1 i Latin 2. Każdej literze bądź symbolowi (na przykład literze A, lub spacji) jest przypisana unikalna liczba między 0 i 127, w rozszerzonym kodzie ASCII liczba między 0 i 256. Na przykład znak A o kodzie binarnym 01000001 posiada wartość ASCII 65, znak B o kodzie binarnym 010000010 posiada wartość ASCII 66 itd. Za pomocą kodu ASCII przedstawia się pliki tekstowe w niektórych systemach komputerowych.
Zobacz więcej...
(informatyka w leśnictwie, oprogramowanie i sprzęt), ATA (ang. Advanced Technology Attachment - rozwinięta technologia urządzeń dodatkowych) określany również jako IDE lub EIDE to jeden z najbardziej popularnych interfejsów komputera, przystosowany do połączenia dysków twardych z płytą główną. Jego podstawowy interfejs obsługuje trzy tryby pracy PIO 0, 1 i 2 oraz DMA Single word 0, 1, 2 i DMA Multiword 0. ATA odnosiła się początkowo jedynie do oryginalnych komputerów IBM PC/AT i określana była także jako IDE (Integrated Drive Electronics). Jest to technologia wynaleziona jeszcze w latach 80-tych przez firmy Compaq i Western Digital, która stanowiła interfejs pomiędzy płytą główną a urządzeniami do przechowywania danych - dyskami posiadającymi wbudowany w napęd kontroler łączący napęd z magistralą systemową. Termin IDE pojawił się zanim ustanowiony został standard ATA i w miarę jak technologia posuwała się naprzód, pojawiało się coraz więcej nazw bazujących zarówno na określeniu ATA jak i IDE. ATA przewiduje podłączenie dwóch urządzeń (wyłącznie dysków twardych) na jednym kanale. Nie umożliwia za to podłączenia CD-ROM-u. W zależności od maksymalnej przepustowości w standardzie ATA wyróżnia się trzy tryby pracy - starszy tzw. Legacy ATA (max do 8 MB/s) oraz dwa nowsze Fast i Ultra ATA. Cała specyfikacja w odróżnieniu od konkurencyjnej technologii SCSI charakteryzuje się stosunkowo niską ceną i łatwością obsługi. Jego instalacja jest również z reguły bardzo prosta odkąd w większości płyt głównych są wbudowane jedno lub dwukanałowe kontrolery. Wystarczy jedynie podłączyć taśmę danych jednym końcem do urządzenia a drugim do gniazda kontrolera na płycie głównej. W przypadku dysków twardych, każdy kanał EIDE obsługuje maksymalnie dwa urządzenia podłączone do jednej taśmy, z których jedno posiada w systemie zawsze status nadrzędnego (mastera), a drugie podrzędnego (slawe'a). Z kolei kontrolery na płycie głównej akceptują różne wersje specyfikacji ATA zależne od ich zaawansowania technologicznego. ATA-1 (maksymalnie do 8,3 MB/s [Legacy] ) ATA-2 (16,6 MB/s) ATA-3 (16,6 MB/s [Fast] ) ATA-4/ATAPI-4 (33 MB/s) ATA-5/ATAPI-5 (100 MB/s [UltraATA] ) ATA-6/ATAPI-6 (133 MB/s [Big Drive]). ATA - jako standard komunikacyjny - obsługuje dyski twarde o maksymalnej pojemności do 128 GB. Rozszerzona wersja tego interfejsu, umożliwiająca podłączenie dysków o maksymalnej pojemności do 144 000 000 GB (144 PB - petabajtów) nosi nazwę ATA/133 (ATAPI-6). ATA jest specyfikacją zatwierdzoną przez komisję ANSI (specyfikacja X3T10).
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 »
Wszystkich stron: 33
