pojęcie określające obciążenie drogi ruchem projektowym w zależności od liczby osi standardowych dla okresu projektowanego.
to przyporządkowanie drodze odpowiednich parametrów technicznych, wynikających z jej cech funkcjonalnych.
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), trwałe odkształcenie liniowe nawierzchni powstałe na wskutek przejazdu dużej liczby pojazdów jednym śladem przy dużej ścieralności nawierzchni, braku oporu bocznego dla warstw konstrukcyjnych lub też przy niedostatecznej nośności podbudowy lub podłoża gruntowego.
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), układ warstw nawierzchni wraz ze sposobem ich wbudowania w korpus drogi zapewniający prawidłowe jej funkcjonowanie.
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), budowla przeznaczona do utrzymywania w stanie stateczności nasyp lub wykop.
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), określa się jako jezdnie z poboczami, pasami awaryjnego postoju lub pasami przeznaczonymi do ruchu pieszych, zatokami autobusowymi lub postojowymi, a przy drogach dwujezdniowych – również z pasem dzielącym jezdnie.
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), część torowiska robót ziemnych obejmującego koronę drogi wraz ze skarpą nasypu i wewnętrzną skarpą wykopu.
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), rozumie się przez to stosunek sumy bezwzględnych wartości kątów zwrotu kierunków trasy drogi wyrażonych w stopniach do jego długości wyrażonej w kilometrach.
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), prędkość, której nie przekracza 85% pojazdów w ruchu i jest przyjmowana jako podstawa do ograniczenia maksymalnej prędkości
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), rozumie się przez to granice terenów przeznaczonych na pas drogowy lub pasy drogowe ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a w wypadku autostrady - w decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady; w liniach rozgraniczających drogi na terenie zabudowym (ulicy) mogą znajdować się również urządzenia infrastruktury technicznej nie związane z funkcją komunikacyjną drogi.
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), masa pojazdu z jego normalnym wyposażeniem, paliwem, olejami, smarami i cieczami w ilościach nominalnych, bez kierującego.
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), wyznaczony teren w obrębie pasa drogowego lub po za nim, przeznaczony do postoju pojazdów mechanicznych, może być jednostanowiskowe lub wielostanowiskowe. Wymagania co do procedur wykonania jak i parametrów określone są w Prawie Budowlanym. Definicje miejsc postojowych na trenie LP podaje A. Czerniak (2012): miejsce postoju pojazdów (MPP) to obiekt wyposażony w urządzenia turystyczno-wypoczynkowe oraz wydzielone miejsca postojowe, umożliwiające przemieszczającym się turystom bezpieczny postój na terenach PGL LP. Miejsca postoju pojazdów w odróżnieniu do parkingów leśnych nie muszą posiadać urządzeń sanitarnych.
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), element korony drogi występujący na drogach jednopasowych umożliwiający wymijanie się dwóch pojazdów na odcinku o poszerzonej jezdni. W Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 22 marca 2006 (Dz.U. 2006 Nr 58, poz.405 z póź. zm.) określono parametry mijanki szerokości co najmniej 3 i długości 23m na drogach leśnych pełniących funkcje dojazdów pożarowych.
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), suma nacisków jakie na drogę wywierają koła znajdujące się na jednej osi pojazdu.
(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), element odwodnienia drogi wbudowany w korpus drogowy zastępujący przepust. Wykonany z kruszyw o współczynniku wodoprzepuszczalności większym od 10-4 m/s (od 8 m/dobę), służący do zbierania i odprowadzania wody poza korpus drogowy.
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 » Wszystkich stron: 16