Dział
Lasy i leśnictwo
Ilość znalezionych haseł: 96
(lasy i leśnictwo), tereny leśne na pn-zach. od Warszawy między rzekami Bzurą, Wisłą i Utratą położone w pradolinie Wisły na obszarze wydm i bagien z dominującymi na piaszczystych wydmach bo-rami sosnowymi, mającymi często ponad 200 lat i bardzo wysokimi (nawet do 28 metrów wysokości). Do XV wieku tereny te stanowiły własność książąt mazowieckich, włączone w 1467 r. do Korony, a od 1590 - stając się dobrami królewskimi pod kontrolą Sejmu - były oddawane w dzierżawę. Rosły tu wówczas słynne sosny, zwane masztowymi po które przy-jeżdżano aż z Gdańska. Teren puszczy był areną niemal wszystkich ważnych wydarzeń z hi-storii Polski: od 1410 r. (gdy podążał tędy pod Grunwald Władysław Jagiełło), przez 1794 (trasa przemarszu dywizji Henryka Dąbrowskiego podczas Insurekcji Kościuszkowskiej) i 1863 (w okresie powstania styczniowego we wsi Kampinos znajdował się sztab powstańczy), po okres II wojny światowej (słynna Bitwa nad Bzurą, masowe egzekucje w latach 1939-41). Obecnie w większości teren Puszczy (ok. 670 km?, z czego tylko ok. 270 km? zajmują lasy) należy do Kampinoskiego Parku Narodowego. Większość puszczańskich drzewostanów po-chodzi z monokulturowego zalesiania (są obecnie stopniowo zastępowane lasem mieszanym, zwłaszcza w obszarach ochrony ścisłej). Oprócz często spotykanego łosia, żyją tu także: bóbr, ryś, wydra, lis, jeleń, sarna, dzik, jenot, borsuk, a z ptaków: bocian czarny, bielik, żuraw, cza-pla siwa, derkacz, bąk. Kampinoski PN posiada 22 obszary ochrony ścisłej na 12% po-wierzchni, a pozostałą część zajmują obszary ochrony częściowej (80,4% terenu) i ochrony krajobrazowej (7,6%). Park otacza otulina o pow. ponad 37 tys. ha. Od 2000 roku KPN jest Rezerwatem Biosfery "Puszcza Kampinoska".
Zobacz więcej...
(lasy i leśnictwo), kompleks leśny, o pow. prawie 30 tys. ha, stanowiący część dawnej Puszczy Radomskiej, zwany od XVI w.Puszczą Jedleńską, a od poł. XIX w.określany nazwą obecną, położony w widłach Wisły i Radomki, na piaskach tarasowo-wydmowych i glinach morenowych. Do zaborów należała do dóbr stołowych królewskich (znane miejsce ponad 20 polowań króla Jagiełły), a potem stanowiła własność rządową. W 84% stanowią ja lasy sosnowe z dużą domieszką dębu, jodły (północna granica zasięgu), olszy, na zróżnicowanych siedliskach. Najliczniejszą grupę wśród zwierząt kręgowych puszczy stanowią ptaki - jest ich tu ponad 200 gatunków, w tym ok. 150 gatunków lęgowych (m.in.: czarne bociany i żurawie), a do 1975 r. gniazdował tu orzeł przedni. Większość obszaru jest objęta ochroną w ramach Kozienickiego Parku Krajobrazowego.
Zobacz więcej...
(lasy i leśnictwo), kompleks leśny w województwie lubuskim obejmujący obszar pomiędzy rzekami Odrą, Wartą i Obrą, który tworzą moreny czołowe, a na pd. piaszczyste obszary sandrowe z licznymi jeziorami, porośnięte monokulturowymi drzewostanami sosnowymi (94,5% powierzchni) na najuboższych siedliskach borowych (aż 26,9% zajmuje bór suchy), a mimo to, znajdują się tu liczne rezerwaty oraz inne formy ochrony przyrody świadczące, pomimo trudnych warunków glebowych i wodnych, o bogactwie przyrodniczym tych terenów.
Zobacz więcej...
(lasy i leśnictwo), kilka oddzielnych kompleksów, niegdyś stanowiących jedną całość, o pow. ok. 11 tys. ha, położonych w zachodniej części Kotliny Sandomierskiej na pagórkowatym terenie w widłach Wisły i Raby, na wschód od Niepołomic. Puszcza była zawsze własnością królewską (ze względu na niewielką odległość od Krakowa, od XI do XVIII w. była ona jednym z najpopularniejszych obszarów, na których polowali polscy królowie), a w okresie zaborów należała do dóbr państwowych, obecnie wchodzi w skład Nadleśnictwa Niepołomice. W drzewostanach dominują bory sosnowe z domieszką dębu i olszy, choć dawniej występowały tu także jodła i buk. Miejscami trafiają się płaty naturalnych zbiorowisk lasów mieszanych i liściastych. Liczne torfowiska, kilka rezerwatów przyrody, stado żubry pochodzących z ośrodka hodowlanego w Poszynie.
Zobacz więcej...
(lasy i leśnictwo), wielki kompleks leśny na Pojezierzu Mazurskim w rejonie Wielkich Jezior Mazurskich (w skład Puszczy wchodzi część mniejszych jezior - zwłaszcza rezerwatowych - oraz rzeki: Krutynia, Pisa, Szkwa ), o pow. ok. 100 tys. ha, porośnięty lasami sosnowymi (91% pow.) ze znacznym udziałem świerka i niewielką domieszką brzozy, osiłki i dębu, rosnących na sandrowych piaskach. Obszar Puszczy Piskiej jest ostoją ptaków o randze europejskiej (np. najcenniejszy rezerwat Puszczy na jeziorze Łuknajno jest ostoją łabędzia niemego). W dawnych czasach na obszarze Puszczy żyły tury, niedźwiedzie i rosomaki. W lasach Puszczy spotkać można żubry, bizony, głuszce, bociany i żurawie oraz bobry. Do połowy XVIII w. lasy Puszczy niszczono na potrzeby osadnictwa. 4 lipca 2002 roku doszło do największej klęski żywiołowej w historii tych lasów - wiejący huragan spowodował, w niespotykanej dotychczas skali, wielkoobszarowe zniszczenia. W samym Nadleśnictwie Pisz szkody wystąpiły na pow. ok. 12 tys. ha, a miąższość uszkodzonych drzew oszacowana została na około 3,5 mln m3. Zachowany obszar który będzie się regenerował się bez ingerencji człowieka (tzw. powierzchnia referencyjna). Obszar Puszczy Piskiej jest znakomitym terenem do uprawiania żeglarstwa i kajakarstwa oraz turystyki rowerowej i pieszej, a także rajem dla wędkarzy.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 »
Wszystkich stron: 7
