(meteorologia i klimatologia leśna), średnia wartość danego elementu klimatu z okresu przynajmniej 30 letniego. Wg WMO okres standardowy (normalny) obejmuje lata 1961 - 1990, obecnie stosowany jest także okres 1971 - 2000.
(meteorologia i klimatologia leśna), obszar jednorodny pod względem charakteru podłoża, nad którym przez pewien czas zalega powietrze i nabiera charakterystycznych właściwości fizycznych (głównie termicznych i wilgotnościowych).
(meteorologia i klimatologia leśna), cecha klimatu obszarów, nad które napływa powietrze z nad oceanu lub morza wyrażająca się m. in. zmniejszeniem rocznych i dobowych amplitud temperatury oraz zwiększeniem sum opadów.
(meteorologia i klimatologia leśna), działania mające na celu zmniejszenie strat w uprawach wywołanych przez przymrozki. Podstawową metodą redukcji strat jest unikanie obszarów, gdzie zagrożenie przymrozkami jest duże (np. zmrozowiska). Metodami ochrony przed szkodliwym działaniem przymrozków są: stosowanie osłon na uprawy (maty, włóknina, liście lub gałęzie), zraszanie roślin, zadymianie terenu, mieszanie powietrza.
(meteorologia i klimatologia leśna), wielkość ochładzająca powietrza, wartość określająca ilość ciepła traconego przez powierzchnię ciała człowieka w o kreślonych warunkach pogodowych.
(meteorologia i klimatologia leśna), wzrost średniej temperatrury powietrza kuli ziemskiej notowany szczególnie od połowy XX wieku, łączony często ze wzrostem ilości gazów cieplarnianych w atmosferze jako wynik działalności gospodarczej człowieka.
(meteorologia i klimatologia leśna), świecące, słabe wyładowania elektryczne w powietrzu z wysoko wzniesionych przedmiotów na powierzchni Ziemi (piorunochrony, maszty itp.).
(meteorologia i klimatologia leśna), system globalnego krążenia powietrza na kuli ziemskiej, którego elementem są przemieszczenia strefowe powietrza oraz jego pionowa wymiana. Wynika on ze zróżnicowania dopływu energii do różnych stref geograficznych i z tym związanego rozkładu ciśnień na Ziemi.
(meteorologia i klimatologia leśna), proces połączenia frontów atmosferycznych w niżu wynikający z większej prędkości przemieszczania się frontu chłodnego, który "dogania" front ciepły.
(meteorologia i klimatologia leśna), fale promieniowania o dłgości 3 - 4 μm oraz 8 - 12 μm, które są słabo pochłaniane przez atmosferę. W tym szakresie długości fal promieniowanie długofalowe Ziemi przenika w przestrzeń kosmiczną.
(meteorologia i klimatologia leśna), środkowa część cyklonu zwrotnikowego (tropikalnego) o średnicy 20 - 30 km, w której występuje brak chmur, opadów i słaby wiatr.
(meteorologia i klimatologia leśna), okres ocieplenia (po okresie borealnym) w latach ok. 6200 - 3300 p. n. e., kiedy temperatura powietrza była o około 1,5oC wyższa niż obecnie.
(meteorologia i klimatologia leśna), okres w ciągu roku kiedy możliwym jest wystepowanie dni przymrozkowych.
(meteorologia i klimatologia leśna), cecha zmienności klimatu, w której występują okresy o w miare stałej długośći między kolejnymi minimami i maksymami w całym szeregu czasowym.
(meteorologia i klimatologia leśna), rodzaj hydrometeoru, zbiór cząsteczek wody w postaci ciekłej lub stałej opadających z chmur na Ziemię w postaci deszczu, mżawki, śniegu, krupy śnieżnej, gradu, śniegu ziarnistego, ziaren lodowych lub słupków lodowych.
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 » Wszystkich stron: 22