(nauka o produkcyjności lasu), ang. ecological gap model - rodzaj ekologicznych modeli wzrostu symulujących rozwój drzewostanu na powierzchni odpowiadającej stoisku jednego dojrzałego drzewa. Służą do analizy procesów rozwoju i sukcesji zachodzących w drzewostanie.
(nauka o produkcyjności lasu), rodzaj modelu wzrostu uwzględniający podczas symulacji występowanie czynników losowych, w efekcie czego dla identycznych warunków początkowych można uzyskać różne wartości końcowe.
(nauka o produkcyjności lasu), growth model - opracowanie, w którym pod postacią algorytmów i funkcji matematycznych ujęty jest proces wzrostu jakiejś cechy lub obiektu. W leśnictwie modele wzrostu opracowywane są w celu weryfikacji hipotez dotyczących funkcjonowania ekosystemów leśnych lub wspomagania decyzji gospodarczych.
(nauka o produkcyjności lasu), stand level growth model - zestaw funkcji i algorytmów przetwarzających informacje o stanie początkowym drzewostanu w celu uzyskania nowych informacji o stanie początkowym (startowym) lub dostarczenia prognozy dotyczącej wartości wybranych parametrów drzewostanu na końcu okresu
(nauka o produkcyjności lasu), wskażnik charakteryzujący wpływ trzebieży na strukturę drzewostu; może być wyrażony w kategoriach porządkowych (trzebież słaba, umiarkowana, silna) lub ilościowych jako warość absolutna lub procentowa takich parametrów drzewostanu jak: liczba drzewa, pierśnicowa powierzchnia przekroju lub miąższość.
(nauka o produkcyjności lasu), wielkość określająca wydajność drzewostanu pod względem powstającej miąższości. Najczęściej jest określana ilościowo jako przyrost miąższości drzerwostanu w przeliczeniu na jednostkę powierzchni i rok.
(nauka o produkcyjności lasu), pojęcie określające wydajność drzewostanu pod względem miąższości faktycznie pozyskanej w drzewostanie. Ilościowo może być wyrażona jako rozmiar użytkowania zrealizowany w drzewostamnie w cyklu produkcyjnym przeliczony na jednostkę powierzchni i rok.
(nauka o produkcyjności lasu), odległość między dwoma przeciwległymi punktami wyznaczonymi przez najdalej wysunięte gałęzie na określonym kierunku. Średnica korony często jest określana jako średnia z pomiarów na kilku kierunkach.
(nauka o produkcyjności lasu), stosunek zagęszczenia rzeczywistego do zagęszczenia maksymalnego w danych warunkach; wartość zagęszczenia maksymalnego może być ustalona na podstawie tablic zasobności lub granicznego modelu wzrostu.
(nauka o produkcyjności lasu), skumulowana do danego wieku miąższość drzewostanów podrzędnych
(nauka o produkcyjności lasu), ilość lub biomasa drewna wyprobukowanego przez drzewostan w danym czasie. W analizach z zakresu nauki o produkcyjności lasu przyjmuje się, że sumaryczna probukcja w danym wieku jest równa sumie miąższości drzewostanu głównego i bieżącej wartości sumy użytków przedrębnych.
(nauka o produkcyjności lasu), parametr charakteryzujący budowę korony drzewa pod względem fazy jej rozwoju i wynikającej stąd zdolności do konkurowania z innymi drzewami w drzewostanie; jedno z kryteriów używane w ocenie stanu korony.
(nauka o produkcyjności lasu), site index - indeks bonitacyjny lub wskaźnik bonitacji jest innym wyrażeniem bonitacji siedliska. Starsza historycznie "klasa bonitacji" jest zmienną jakościową, skokową. Coraz powszechniej stosowany wskaźnik bonitacyjny jest zmienną ilościową, której wartość jest określana na podstawie wysokości górnej drzewostanu w pewnym wieku bazowym (np. 100 lat). W niektórych krajowych opracowaniach wskaźnik bonitacji może być utożsamiany z tzw. tempem wzrostu drzewostanu.
(nauka o produkcyjności lasu), średnica grubszego końca sztuki drewna wyrażona w cm, mierzona wg PN-D-95000:2002
(nauka o produkcyjności lasu), średnica cieńszego końca sztuki drewna wyrażona w cm, mierzona wg PN-D-95000:2002
« 1 2 3 » Wszystkich stron: 3