Dział
Ochrona przyrody
Ilość znalezionych haseł: 572
(Ochrona przyrody), Polska czerwona księga roślin opisuje taksony roślin naczyniowych, zagrożone wyginięciem na terenie Polski, ale również te, które już wyginęły. Opracowaniem objęte są paprotniki i rośliny nasienne występujące na terenie Polski, w jej obecnych granicach, w XIX i XX wieku. Pierwsze książkowe wydanie polskiej czerwonej księgi roślin ukazało się w 1993 r. Księga ta zawierała opisy 206 taksonów, w tym 34 wymarłych. Drugie wydanie ukazało się w 2001 r. i opisuje już 296 taksonów, co stanowi 15% wszystkich gatunków flory roślin naczyniowych Polski. Kolejne wydania księgi obejmują coraz bardziej obszerny wykaz gatunków, zbliżając jej zawartość do Czerwonej listy roślin i grzybów Polski, stanowiącej pełny rejestr gatunków zagrożonych wraz z ich klasyfikacją do odpowiednich kategorii zagrożenia. Obecnie w czerwonej księdze znajduje się 58% gatunków z czerwonej listy. Dla Polski, czerwoną księgę roślin opracowuje Instytut Botaniki im. W. Szafera Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, przy współpracy z kilkudziesięcioma naukowcami za całej Polski. Aktualnie trwają prace nad wydaniem trzeciego wydania.
Zobacz więcej...
(Ochrona przyrody), Polska czerwona księga zwierząt opisuje taksony zwierząt zagrożone wyginięciem na terenie Polski oraz te, które już wyginęły.
Pierwsze książkowe wydanie Polskiej czerwonej księgi zwierząt pod redakcją prof. Zbigniewa Głowacińskiego ukazało się w 1992 r. Opisano w nim 143 gatunki, w tym 115 gatunków kręgowców (104 żyjące i 9 wymarłych) i 28 bezkręgowców. W wydaniu tym znajdowały się jeszcze bóbr – z kategorią O (gatunki wydobyte z niebezpieczeństwa) i wydra – z kategorią R (gatunki rzadkie).
Najnowsze wydanie ukazało się w dwóch tomach:
Tom I - Polska czerwona księga zwierząt. Kręgowce - ukazał się w roku 2001,
Tom II - Polska czerwona księga zwierząt. Bezkręgowce – ukazał się w roku 2004.
W drugim tomie Polskiej czerwonej księgi zwierząt. Bezkręgowce (Głowaciński i Nowacki 2004) opisano 236 gatunków bezkręgowców, w tym: 1 gatunek pijawki, 2 gatunki skorupiaków, 5 gatunków pajęczaków, 198 gatunków owadów i 30 gatunków mięczaków. Jest to więc zaledwie 0,8% wszystkich gatunków zwierząt bezkręgowych notowanych w Polsce i niespełna 10 procentowa próbka gatunków wymarłych i zagrożonych spośród wymienionych w krajowej „Czerwonej liście zwierząt ..” (Głowaciński 2002).
Dla Polski czerwoną księgę zwierząt opracowuje Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, przy współpracy z kilkudziesięcioma naukowcami za całej Polski.
Zobacz więcej...
pojedynczy twór przyrody ożywionej i nieożywionej lub ich skupienia o szczególnej wartości przyrodniczej, naukowej, kulturowej, historycznej lub krajobrazowej oraz odznaczający się indywidualnymi cechami, wyróżniającymi je wśród innych tworów, okazałych rozmiarów drzew, krzewy gatunków rodzimych lub obcych, źródła, wodospady, wywierzyska, skałki, jary, głazy narzutowe oraz jaskinie.Od 15 listopada 2008 roku pomniki przyrody ustanawiane są wyłącznie w drodze uchwały rady gminy. Obecnie przy tworzeniu pomników przyrody spośród drzew nie ma kryterium minimalnego obwodu, jakie było niegdyś stosowane.
Według GUS (2019) na koniec 2018 roku było w Polsce 35 020 pomników przyrody. Wśród nich 27 824 to pojedyncze drzewa, 4 454 grupy drzew, 744 aleje drzew, 1 131 głazy narzutowych, 295 skałki, 41 jaskinie i 531 pozostałe formy (w tym 93 krzewy, 5 jary oraz 163 źródła, wodospady i wywierzyska).
Twórcą pojęcia „pomnik przyrody” (niem. Naturdenkmal) jest niemiecki przyrodnik, podróżnik i geograf Alexander von Humboldt (1769-1859), który podczas swoich wypraw naukowych do Ameryki Południowej (1799-1804) opisał rosnące w Wenezueli olbrzymie drzewo z rodziny Mimosaceae zwane „Zamang” (Albizia saman), uważając je za najstarsze i najpotężniejsze w tym kraju, porównywał je z drzewem smoczym (Dracena draco) z okolicy Orotawy na Wyspach Kanaryjskich i nazwał „pomnikiem przyrody”.
Zobacz więcej...
(Ochrona przyrody), powierzchnia ziemi w rozumieniu ustawy Prawo ochrony środowiska to ukształtowanie terenu, gleba, ziemia oraz wody gruntowe, z tym że:
a) gleba – oznacza górną warstwę litosfery, złożoną z części mineralnych, materii organicznej, wody glebowej, powietrza glebowego i organizmów, obejmującą wierzchnią warstwę gleby i podglebie,
b) ziemia – oznacza górną warstwę litosfery, znajdującą się poniżej gleby, do głębokości oddziaływania człowieka,
c) wody gruntowe – oznaczają wody podziemne w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz.145, z późn. zm.), które znajdują się w strefie nasycenia i pozostają w bezpośredniej styczności z gruntem lub podglebiem;
Zobacz więcej...
(ochrona środowiska), przedmiot lub substancja, powstające w wyniku procesu produkcyjnego, którego podstawowym celem nie jest ich produkcja, mogą być uznane za produkt uboczny, niebędący odpadem, jeżeli są łącznie spełnione następujące warunki:
1) dalsze wykorzystywanie przedmiotu lub substancji jest pewne;
2) przedmiot lub substancja mogą być wykorzystywane bezpośrednio bez dalszego przetwarzania, innego niż normalna praktyka przemysłowa;
3) dany przedmiot lub substancja są produkowane jako integralna część procesu produkcyjnego;
4) dana substancja lub przedmiot spełniają wszystkie istotne wymagania, w tym prawne, w zakresie produktu, ochrony środowiska oraz życia i zdrowia ludzi, dla określonego wykorzystania tych substancji lub przedmiotów i wykorzystanie takie nie doprowadzi do ogólnych negatywnych oddziaływań na środowisko, życie lub zdrowie ludzi.
W art. 13, ustawy o odpadach zakazuje się łącznego magazynowania produktów ubocznych i odpadów, a także magazynowania produktów ubocznych w miejscach przeznaczonych do magazynowania odpadów lub składowania odpadów.
Zobacz więcej...
(ochrona przyrody), programy polegające na podjęciu działań realizowanych wyłącznie dla danego gatunku lub grupy gatunków. Taka ochrona może przybrać postać działań stabilizujących, przywracających lub działań, które stworzą stan bardziej pożądany.
W Polsce programy aktywnej ochrony realizowano między innymi dla następujących gatunków chronionych: cis, mieczyk błotny, niepylak apollo, pachnica dębowa, jelonek rogacz, głuszec, cietrzew, kraska, bocian czarny, bocian biały, sokół wędrowny, płomykówka, wodniczka, orlik krzykliwy, orlik grubodzioby, kumak nizinny, traszka grzebieniasta, żółw błotny, wąż Eskulapa, bóbr, żubr, popielica, suseł moręgowaty, ryś, morświn oraz grup zwierząt: błonkówek, węży, sów, nietoperzy, fok.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 »
Wszystkich stron: 39
