Dział
Turystyka
Ilość znalezionych haseł: 184
(turystyka), obiekt, pełniący funkcję noclegową, umożliwiający turystom nocleg w namiotach, przyczepach samochodowych (kempingowych), samochodach mieszkalnych itp. Wyposażenie pola biwakowego stanowią: ogrodzenie terenu, (może być prowizoryczne), pojemnik na śmieci, umywalnie osobne dla kobiet i mężczyzn (dopuszcza się umywalnie zbiorowe typu rynnowego niezadaszone), ustępy (toalety) osobne dla kobiet i mężczyzn (na terenach skanalizowanych ustępy spłukiwane wodą bieżącą, na terenach nieskanalizowanych – biotoalety), punkt poboru wody pitnej (na terenie obozowiska), urządzenia gruntowe do podłączenia przyczep kempingowych oraz urządzenia obsługi ruchu turystycznego, w tym infrastruktura informacyjno-porządkowa. Pole biwakowe to obiekt wyższego rzędu względem miejsca biwakowania.
Zobacz więcej...
(Turystyka), miejsce często towarzyszące liniowym obiektom rekreacyjno-wypoczynkowym, podnoszące atrakcyjność pobytu turystów w lesie, którego charakterystycznym parametrem jest powierzchnia. Powierzchniowym obiektem rekreacyjno-wypoczynkowym są np.: miejsca odpoczynku, miejsca postoju pojazdów, parkingi leśne. Powierzchniowy obiekt rekreacyjno-wypoczynkowy powinien być zlokalizowany w miejscach atrakcyjnych krajobrazowo, dogodnych komunikacyjnie i bezpiecznych zarówno dla turystów, jak i przyrody. Jego wyposażenie stanowią: ławki, stoły, wiaty/zadaszenia turystyczne itp. Każdy powierzchniowy obiekt rekreacyjno-wypoczynkowy powinien posiadać infrastrukturę informacyjno-porządkową, w tym również regulamin.
Zobacz więcej...
(Turystyka), stopień skomplikowania obiektu rekreacyjno-wypoczynkowego definiowany z punktu widzenia osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach inwalidzkich. Wiąże się on z parametrami korytarzy szlaków/tras/ścieżek, w tym m.in.: szerokością i wysokością korytarzy, różnicą wysokości względnych pomiędzy punktem początku i końca wycieczki, przeszkodami terenowymi itd. Proponuje się trójstopniowy podział poziomu trudności szlaków/tras/ścieżek: łatwo dostępne, tj. w pełni dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych, średnio dostępne, czyli częściowo dostępne dla osób niepełnosprawnych i trudno dostępne - bez udogodnień dla osób niepełnosprawnych. Z uwagi na fakt iż, poziom trudności jest miarą subiektywną, gdyż dla każdego turysty np. łatwo dostępna trasa może oznaczać co innego, nie jest wskazane jednoznaczne określanie poziomów trudności poszczególnych obiektów rekreacyjno-wypoczynkowych istniejących w terenie. O poziomach trudności należy natomiast pamiętać na etapie projektowania zagospodarowania turystycznego terenów leśnych. Szczegółwe zasady tworzenia obiektów łatwo dostępnych znajdują się w opracowaniu: Kacprzyk W., 2013, Las bez barier - obiekty terenowe, [w:] Turystyka w Lasach Państwowych, ORWLP w Bedoniu.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 »
Wszystkich stron: 13
