Dział
Urządzanie lasu
Ilość znalezionych haseł: 374
(urządzanie lasu), obowiązkowy składnik planu urządzenia lasu. Mapa gospodarcza jest materiałem kartograficznym, prezentującym granice i powierzchnie oddziałów leśnych i wyłączeń taksacyjnych oraz pozostałych szczegółów sytuacji wewnętrznej o dokładności odpowiadającej skali 1 : 5000, stanowiącym podkład do przestrzennego planowania czynności gospodarczych oraz opracowania map przeglądowych. Treść mapy gospodarczej stanowią szczegóły sytuacyjne bezpośrednio przeniesione ze zaktualizowanej LMN, a także uzyskane z pomiarów uzupełniających, wykonanych w trakcie prac urządzeniowych, z map ewidencji gruntów i budynków oraz ortofotomap (lotniczych lub satelitarnych o rozdzielczości terenowej zapewniającej uwidocznienie szczegółów wymaganych na mapie gospodarczej).
Mapy gospodarcze mogą być drukowane zarówno do celów sporządzania planu urządzenia lasu, jak i potrzeb zarządzania gospodarką leśną. Decyzja o sposobie drukowania map gospodarczych do planu urządzenia podejmowana jest podczas KZP. Mogą to być zarówno zbiory arkuszy w skali 1 : 5000 i formacie A1, jak też w innych, przydatnych skalach oraz formatach. Do sprawnego zarządzania zbiorem map należy sporządzić odpowiedni skorowidz arkuszy (w postaci mapy sytuacyjnej z zaznaczeniem arkuszy i numerów oddziałów leśnych).
Na mapach gospodarczych umieszcza się obiekty obligatoryjne i fakultatywne. Do obiektów obligatoryjnych zalicza się szczególnie:
1) podział na oddziały leśne i pododdziały;
2) zapisy numerów oddziałów, a w pododdziałach liter poszczególnych pododdziałów oraz – wpisane pod nimi – odpowiednie powierzchnie w hektarach z dokładnością do ara;
3) rodzaje użytków rolnych oznaczone obowiązującymi symbolami;
4) klasy jakości gruntów w poszczególnych rodzajach użytków rolnych;
5) granice i powierzchnie rezerwatów (powierzchnie rezerwatów wpisane w nawiasach w ramach oddziałów leśnych, poniżej powierzchni oddziału);
6) skróty nazw elementów liniowych oraz ich szerokości wyrażone w metrach;
7) powierzchnie dróg, rowów, linii oddziałowych oraz innych elementów liniowych nieoznaczonych literami jako pododdziały;
8) kontury, skróty nazw oraz numery powierzchni niestanowiących wyłączeń;
9) warstwice (dla obszarów górskich, podgórskich i wyżynnych);
10) granice i opisy podziału administracyjnego.
Do obiektów fakultatywnych zalicza się elementy wyznaczone podczas KZP, np. działki zrębowe z wykazu cięć rębnych.
Kolory i sposoby oznaczeń określone są w „Instrukcji technicznej sporządzania i wydruku map leśnych”, stanowiącej część trzecią „Instrukcji urządzania lasu”.
Zobacz więcej...
(urządzanie lasu), mapa przeglądowa gospodarki łowieckiej w nadleśnictwie, oprócz wymagań oraz szczegółów określonych dla map przeglądowych, powinna zawierać:
1) granice obwodów łowieckich w zasięgu terytorialnym nadleśnictwa z określeniem numeru obwodu;
2) istniejące obiekty infrastruktury łowieckiej, to jest: paśniki, magazyny paszy, domki myśliwskie, strzelnice, ambony myśliwskie – na podstawie danych nadleśnictwa, uzupełnionych danymi z taksacji;
3) uszkodzenia powodowane przez zwierzynę według stopni uszkodzeń;
4) powierzchnie drzewostanów objętych zabiegami profilaktycznymi ochrony przed zwierzyną według danych nadleśnictwa za dwa ostatnie lata;
5) wyznaczone ostoje zwierzyny oraz pasy zaporowe według danych nadleśnictwa;
6) wyłączenia taksacyjne: poletek łowieckich, łąk śródleśnych, bagien oraz zbiorników wodnych.
Kolory i sposoby oznaczeń określone są w „Instrukcji technicznej sporządzania i wydruku map leśnych”, stanowiącej część trzecią „Instrukcji urządzania lasu”.
Zobacz więcej...
(urządzanie lasu), mapę przeglądową lub sytuacyjno-przeglądową obszarów chronionych i funkcji lasu sporządza się na bazie matrycy mapy przeglądowej obrębu leśnego (w zasadzie w skali 1 : 25 000) lub mapy sytuacyjnej obszaru w granicach terytorialnego zasięgu nadleśnictwa (w zasadzie w skali 1 : 50 000). Sporządzenie mapy przeglądowej lub sytuacyjno-przeglądowej obszarów chronionych i funkcji lasu polega na odpowiednim uzupełnieniu napisów oraz znaków, zamieszczeniu legendy oraz zakolorowaniu granic i tła leśnych obszarów chronionych według pełnionych funkcji, w tym:
1) granic od parków narodowych oraz otulin parków narodowych;
2) granic od rezerwatów, otulin rezerwatów oraz rezerwatów projektowanych;
3) granic obszarów Natura 2000, z podziałem tych obszarów na: PLB, PLH, PLC;
4) granic rozpoznanych (ustalonych według dokumentów regionalnego dyrektora ochrony środowiska i potwierdzonych na gruncie) ostoi, siedlisk przyrodniczych oraz stanowisk roślin lub zwierząt stanowiących przedmioty ochrony, dla których wyznaczono dany obszar Natura 2000; w wypadku braku danych o lokalizacji przedmiotu ochrony w terenie obowiązuje oznaczenie kodu tego przedmiotu ochrony, odnoszącego się do całego wyznaczonego obszaru Natura 2000;
5) granic lasów ochronnych z rozróżnieniem wiodących kategorii ochronności;
6) granic parków krajobrazowych i obszarów chronionego krajobrazu oraz otulin parków krajobrazowych;
7) granic lub symboli: lasów wpisanych do rejestru zabytków, użytków ekologicznych, stanowisk dokumentacyjnych, zespołów przyrodniczo-krajobrazowych oraz powierzchniowych form pomników przyrody;
8) symbolu i nazwy LKP, wpisanych w tytule mapy, przy nazwie nadleśnictwa;
9) granic lub symboli: otulin ośrodków wypoczynkowych, wyłączonych drzewostanów nasiennych oraz ważniejszych osobliwości przyrodniczych i kulturowych;
10) granic lub symboli zbiorów drzewostanów o jednakowych zadaniach ochronnych, wyznaczonych dla celów programu ochrony przyrody (warstwa nieobligatoryjna wizualizowana tylko dla celów programu ochrony przyrody).
Kolory i sposoby oznaczeń określone są w „Instrukcji technicznej sporządzania i wydruku map leśnych”, stanowiącej część trzecią „Instrukcji urządzania lasu”.
Mapa obszarów chronionych i funkcji lasu jest składnikiem prognozy oddziaływania planu urządzenia lasu na środowisko i obszary Natura 2000.
Zobacz więcej...
(urządzanie lasu), mapa przeglądowa ochrony przeciwpożarowej dla nadleśnictwa oprócz wymagań oraz szczegółów określonych dla map przeglądowych, powinna zawierać do kilkunastu podstawowych informacji z zakresu ochrony przeciwpożarowej, istotnych dla danego nadleśnictwa, według wykazu przygotowanego przez właściwe służby RDLP, a zapisanego odpowiednio w protokołach KZP oraz NTG. Na mapie tej zamieszcza się zwłaszcza:
1) sieć pasów przeciwpożarowych;
2) punkty obserwacyjne ochrony przeciwpożarowej (wieże, PAD-y);
3) lokalizację baz sprzętu przeciwpożarowego;
4) stanowiska czerpania wody;
5) lotniska i lądowiska oraz inne miejsca startów i lądowań;
6) ośrodki wypoczynkowe, kempingi, parkingi;
7) obszary leśne szczególnie podatne na rozprzestrzenianie się pożarów;
8) sieć dróg publicznych i dojazdów pożarowych wraz z ich numerami oraz przejazdami kolejowymi;
9) podział administracyjny kraju (województwo, powiat);
10) współrzędne geograficzne na ramce mapy w układzie WGS84;
11) dodatkowe informacje, zgodnie z odpowiednim zapisem w protokole KZP oraz NTG (w protokole KZP może być także zamieszczone wymaganie weryfikacji w terenie podczas taksacji danych, o których mowa w punktach od 1 do 6 oraz 8.
Kolory i sposoby oznaczeń określone są w „Instrukcji technicznej sporządzania i wydruku map leśnych”, stanowiącej część trzecią „Instrukcji urządzania lasu”.
Zobacz więcej...
(urządzanie lasu), mapa sytuacyjna obszaru w granicach zasięgu terytorialnego nadleśnictwa sporządzana dla całego nadleśnictwa, w skali 1 : 50 000 lub 1 : 100 000, stanowiąc samodzielny załącznik do planu urządzenia lasu w celu wizualizacji informacji przestrzennych, istotnych dla gospodarki leśnej oraz ważnych w zarządzaniu nadleśnictwem. Zawiera ona następujące składniki:
1) granice gruntów zarządzanych przez Lasy Państwowe;
2) podział powierzchniowy i numeracje oddziałów;
3) siedziby: RDLP, nadleśnictw i leśnictw, oraz zakładów Lasów Państwowych;
4) dostrzegalnie przeciwpożarowe;
5) granice nadleśnictw, obrębów leśnych i leśnictw oraz ich nazwy lub numery,
a także znane nazwy dużych kompleksów leśnych;
6) granice zasięgu terytorialnego nadleśnictwa;
7) podział przyrodniczoleśny;
8) granice parków narodowych;
9) lasy innych własności;
10) granice województw, powiatów i gmin, a w obiektach przylegających do granicy państwowej – granice państwa;
11) kontury miejscowości wraz z ich nazwami;
12) koleje, ważne rurociągi;
13) jeziora, zbiorniki wodne oraz rzeki i inne cieki z podaniem ich znanych nazw oraz kierunków odpływu;
14) sieć dróg ważnych dla komunikacji publicznej i gospodarki leśnej wraz z określeniem, dokąd prowadzą poza granicami zasięgu terytorialnego nadleśnictwa;
15) inne informacje ważne dla gospodarki leśnej, ustalone podczas KZP.
Kolory i sposoby oznaczeń określone są w „Instrukcji technicznej sporządzania i wydruku map leśnych”, stanowiącej część trzecią „Instrukcji urządzania lasu”.
Zobacz więcej...
(urządzanie lasu), mapa przeglądowa zagospodarowania rekreacyjnego w nadleśnictwie, oprócz wymagań oraz szczegółów określonych dla map przeglądowych, powinna zawierać:
1) istniejące i projektowane leśne obszary wypoczynkowe, w tym: pola kempingowe i biwakowe, obozowiska, miejsca wypoczynku, place zabaw, parkingi, miejsca postoju pojazdów, punkty widokowe itp.;
2) istniejące i projektowane leśne urządzenia rekreacyjne;
3) liniowe obiekty rekreacyjne, w tym: szlaki turystyczne, ścieżki (rowerowe, do jazdy konnej, dydaktyczne itp.), nartostrady, wyciągi narciarskie, kolejki linowe, itp.;
4) obiekty edukacji leśnej;
5) inne osobliwości turystyczne albo przyrodnicze położone na obszarze lub w sąsiedztwie lasów nadleśnictwa (kąpieliska, plaże, zwierzyńce, ruiny, rezerwaty przyrody itp.).
W nadleśnictwach o wyjątkowych walorach wypoczynkowych i rekreacyjnych można na mapie przeglądowej zagospodarowania rekreacyjnego oznaczyć strefy (A – intensywnego zagospodarowania rekreacyjnego, B – masowego wypoczynku ludności, C – rozrzedzonego ruchu turystyczno-wypoczynkowego), a także inne walory rekreacyjne lasu.
Kolory i sposoby oznaczeń określone są w „Instrukcji technicznej sporządzania i wydruku map leśnych”, stanowiącej część trzecią „Instrukcji urządzania lasu”.
Zobacz więcej...
(urządzanie lasu), mapę sytuacyjno-przeglądową (z reguły w skali 1 : 50 000) lub przeglądową (z reguły w skali 1 : 25 000) walorów przyrodniczo-kulturowych wykonuje się na bazie mapy sytuacyjno-przeglądowej lub przeglądowej obszarów chronionych i funkcji lasu, uzupełniając odpowiednio dane oraz informacje zamieszczone na dotychczasowej mapie walorów przyrodniczo-kulturowych, stosownie do ich weryfikacji i aktualizacji, w tym:
1) lasów o charakterze zbliżonym do naturalnego (por. prace siedliskowe według części drugiej „Instrukcji urządzania lasu”);
2) lasów o specyficznych walorach przyrodniczych i strukturalnych;
3) miejsc występowania lokalnych osobliwości przyrodniczych i kulturowych;
4) bagien, moczarów, trzęsawisk, torfowisk itp.;
5) terenów źródliskowych;
6) wydm, wychodni skalnych i gołoborzy;
7) miejsc kultu religijnego;
8) miejsc historycznych, w tym cmentarzy i kurhanów;
9) zabytków kultury materialnej;
10) obiektów pamięci narodowej, w tym pomników;
11) miejsc widokowych;
12) stałych powierzchni badawczych i doświadczalnych;
13) ośrodków oraz izb edukacji przyrodniczoleśnej, z uwzględnieniem ścieżek przyrodniczych;
14) innych obiektów i osobliwości zasługujących na szczególną ochronę.
Kolory i sposoby oznaczeń określone są w „Instrukcji technicznej sporządzania i wydruku map leśnych”, stanowiącej część trzecią „Instrukcji urządzania lasu”.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 »
Wszystkich stron: 25
