(gleboznawstwo leśne), proces gromadzenia się osadów (aluwialnych oraz pochodzenia roślinnego i zwierzęcego) w wyniku działania wody, wiatru, lodowca; zwana też agradacją lub depozycją.
(użytkowanie lasu), w procesie fotosyntezy w 1 tonie suchego drewna, w zależności od gatunku, magazynowanych jest 18-19 MJ energii.
(inżynieria leśna, hydrologia), osadzanie się niesionych przez wiatr cząstek glebowych (deflatów) na powierzchni gleby powodujące stopniowe zasypanie górnych, żyznych poziomów profilu glebowego, jałowymi deflatami.
(ekonomika leśnictwa), zwana również nadwyżką finansową, jest różnicą między przychodami uzyskanymi ze sprzedaży produkcji a kosztami własnymi jej wytworzenia. Na akumulację finansową przedsiębiorstwa składają się elementy kosztopodobne takie jak podatki, akcyzy, cła, opłaty oraz zysk.
(użytkowanie lasu), w lasach świata zmagazynowane są ogromne ilości węgla szacowane na 560 Tg; w dendromasie polskich lasów zmagazynowanych jest 575 000 000 ton węgla, co w przypadku jego uwolnienia spowodowałoby wyemitowanie do atmosfery 2 070 000 000 ton CO2; w procesie fotosyntezy: synteza polisacharydów (wielocukrów) przy wykorzystaniu energii słonecznej, wody i dwutlenku węgla wycofywany jest z atmosfery węgiel i akumulowany w drewnie (lignina i celuloza).
(ergonomia w leśnictwie), podsystem magazynujący energię.
(ergonomia w leśnictwie), w celu umożliwienia kreslania zagrożęń akustycznych na stanowiskach pracy i ich porównywania wprowadzono wakustyce krzywe korekcyjne dźwięków A, B, C w zależności od chrakteru hałasu na stanowisku pracy. I tak krzywa korekcyna A - koryguje wartości fali akustycznej adekwatnie dla parametrów częstorliwościowych słyszalności dźwięku ucha ludzkiego (w [dB(A)]); krzywa C - stosowana jest dla hałasów niskiej częstotliwości (w [dB(C)]); krzywa D - dla monitorowania hałasów samolotowych (w [dB(D)]). Krzywa B - obejmuje dźwięki w zakresie (dB(C) - dB(A)). Na rycinie przedstawiono przebieg akustycznych krzywych korekcyjnych.
(nauka o surowcu drzewnym), są to cechy wywierające wpływ na przebieg zjawisk dźwiękowych w drewnie. Właściwości te decydują o możliwościach i zakresie zastosowania drewna jako materiału rezonansowego i dźwiękochłonnego. Istotną rolę w tej dziedzinie odgrywają prędkość rozchodzenia się dźwięku, oporność akustyczna i tłumienie dźwięku.
(inżynieria leśna, hydrologia), nadziemny kanał lub przewód prowadzący wodę nad drogami, ciekami lub innymi przeszkodami. Stosowany jest przy budowie wodociągów, a niekiedy w melioracjach przy nawadnianiu łąk i zaopatrywaniu w wodę stawów rybnych.
(geodezja), każdy fragment powierzchni wodnej (oceanu, morza, rzeki, jeziora, zatoki). Termin równoważny określeniu "teren" w odniesieniu do lądu.
(meteorologia i klimatologia leśna), właściwość powierzchni Ziemi jak i innych powierzchni naturalnych oraz sztucznych charakteryzowana przez iloraz natężenia napromieniowania odbitego od danej powierzchni oraz całkowitego napromieniowania padającego na tę powierzchnię wyrażany w postaci ułamka lub w procentach.
(gleboznawstwo leśne), jasno zabarwiony poziom diagnostyczny, z którego zostały przemieszczone minerały ilaste i związki żelaza, a jasna barwa jest determinowana kolorem kwarcu. Barwa wg Munsella: jasność 7 lub 8, nasycenie mniejsze albo równe 3; lub jasność 5 lub 6, nasycenie mniejsze lub równe 2. Miąższość tego poziomu nie może być mniejsza niż 1 cm. Brak otoczek na ziarnach. W starszych opracowaniach poziom albic nosił nazwe poziomu bielicowania. W glebach leśnych poziom albic, obok poziomu → spodic, stanowią podstawę wydzielania typu gleb o nazwie → gleby bielicowe. W glebach uprawnych do diagnozowania gleby bielicowej wystarczy poziom spodic. Współczesna (wg WRB) definicja poziomu albic obejmuje również cechy przypisane poziomowi → luvic, którego WRB nie wyróżnia.
(zoologia leśna, ptaki), wrodzony brak pigmentu, najczęściej w piórach, powodujący całkowicie lub częściowo białe upierzenie.
(zoologia leśna, ssaki), bielactwo. Brak pigmentu w skórze, tworach skórnych, wosach i tęczówkach oczu (tęczówki zwykle czerwone, rzadko niebieskie). Zjawisko wywołane brakiem enzymu, który uczestniczy w produkcji melatoniny. Przykłady u ssaków: myszy, szczury, króliki, tchórze.
(zoologia leśna, płazy i gady), wrodzony brak lub niedobór barwników melaninowych u zwierząt. Inaczej: bielactwo. Skutkiem braku ciemnego barwnika jest bardzo jasne, białawe ubarwienie ciała. U płazów stwierdzono m. in. u traszki zwyczajnej.
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 » Wszystkich stron: 27