B
Ilość znalezionych haseł: 664
(inżynieria leśna, hydrologia), organizmy zwierzęce i roślinne, zamieszkujące dna zbiorników wodnych, przyczepione do podłoża, czołgające się po nim, tkwiące w osadzie dennym, nie unoszące się w wodzie. W związku z niejednorodnością dna jako środowiska życia skład gatunkowy bentosu bywa różnorodny i zmienia się wraz z głębokością. W bentosie morskim przeważają otwornice, gąbki, jamochłony, mięczaki i skorupiaki z roślin głównie glony i bakterie. Bentos słodkowodny jest uboższy i tworzą go m.in. pijawki, mięczaki, gąbki, a z roślin także rośliny zielone. Objętość bentosu jest wyrażana w liczebności lub biomasie na jednostkę powierzchni (zwykle m2 lub ha).
Zobacz więcej...
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Branta leucopsis, ang. Barnacle Goose) ptak z rodziny Anatidae (kaczkowate), rzędu Anseriformes (blaszkodziobe). Długość ciała 58-70 cm, rozpiętość skrzydeł 120-142 cm, masa ciała 1300-2400 g. Czoło i boki głowy białe, reszta głowy, szyja oraz górna część piersi czarne. Grzbiet i pokrywy skrzydłowe popielate z czarnymi pręgami. Dziób dość krótki, czarny. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. Pochodzenie: Grenlandia, Spitsbergen. Do Polski zalatuje sporadycznie. Spotykana na łąkach i ścierniskach, głównie na wybrzeżu. Pożywienie: trawy, zboża, nasiona. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Branta canadensis, ang. Canada Goose) ptak z rodziny Anatidae (kaczkowate), rzędu Anseriformes (blaszkodziobe). Długość ciała 80-105 cm, rozpiętość skrzydeł 155-180 cm, masa ciała 3,2-6,5 kg. Głowa i szyja czarne, na policzkach rozległe białe plamy. Wierzch ciała brunatny z jaśniejszymi pręgami. Spód ciała włącznie z piersią jasnobrązowe. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. Pochodzi z Ameryki Północnej, introdukowana m.in. na Wyspach Brytyjskich i w Skandynawii. Do Polski regularnie zalatuje, od niedawna także zimuje na Żuławach. Zamieszkuje łąki, ścierniska, głównie na wybrzeżu. Łatwo przyzwyczaja się do sąsiedztwa człowieka i może występować nawet w miastach (w Polsce kilka par zbiegłych z zoo gnieździ się w Gdańsku). Pożywienie: trawy, zboża, nasiona. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Branta bernicla, ang. Brent Goose) ptak z rodziny Anatidae (kaczkowate), rzędu Anseriformes (blaszkodziobe). Długość ciała 55-62 cm, rozpiętość skrzydeł 105-117 cm, masa ciała 1300-2200 g. Niewielka gęś, tylko nieznacznie większa od krzyżówki. Głowa, szyja i góra piersi są czarne z wyjątkiem białych plam po bokach szyi. Wierzch szarobrunatny. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. Ubarwienie spodu ciała zależy od podgatunku. W kraju pojawia się głównie forma ciemnobrzucha B. b. bernicla, sporadycznie jest obserwowana forma jasnobrzucha B. b. hrota, zaś czarnobrzuchą formę B. b. nigricans odnotowano zaledwie dwa razy. Zamieszkuje północną Eurazję i północną część Ameryki Północnej. Ptaki zalatujące do Polski spotykane na łąkach i ścierniskach, głównie na wybrzeżu. Pożywienie: trawy, zboża, nasiona, wodorosty. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Branta ruficollis, ang. Red-breasted Goose) ptak z rodziny Anatidae (kaczkowate), rzędu Anseriformes (blaszkodziobe). Długość ciała 54-60 cm, rozpiętość skrzydeł 110-125 cm, masa ciała 1100-1700 g. Najmniejsza i najładniej ubarwiona z zalatujących do nas gęsi. Krępy korpus z krótką szyją i małą głową z drobnym dziobem. Ubarwienie w większości czarne z wyjątkiem kasztanowatych plam na bokach głowy oraz przodzie szyi i piersi, które są biało obwiedzione. Na bokach ciała białe pasy. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. Zamieszkuje północną Syberię (Półwysep Jamalski). Do Polski zalatuje sporadycznie (zimuje m.in. w Rumunii i Bułgarii). Spotykana na łąkach, ścierniskach, głównie na wybrzeżu. Pożywienie: trawy, zboża, nasiona, wodorosty. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
(inżynieria leśna, hydrologia), równanie ruchu cieczy doskonałej (nieściśliwej, nielepkiej) równoważne prawu zachowania energii cieczy. Jeśli ruch jest ustalony i bezwirowy, Bernoulliego równanie ma postać:z + p/ρg + v2/2g = constgdzie:z – wysokość nad poziomem odniesienia [L],p – ciśnienie [ML–1T–2],ρ – gęstość cieczy [ML–3],y = ρg – ciężar właściwy cieczy [ML–3],g – przyspieszenie ziemskie [LT–2],v – prędkość cieczy [LT–1].Bernoulliego równanie jest słuszne dla każdej linii prądu lub środka elementarnej strugi cieczy i wyraża stałość wysokości energii całkowitej H∑ jednostki masy strumienia, będącej sumą energii położenia i energii ciśnienia (ich suma to energia potencjalna zwana Ù wysokością hydrauliczną: H = z + p/y ) oraz energii prędkości (energia kinetyczna: v2/2g)ang. Bernoulli’s equation
Zobacz więcej...
(botanika leśna, drzewa i krzewy leśne), (Sambucus) rodzaj z rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae); ok. 20 gatunków w strefie umiarkowanej oraz w subtropikach. W Polsce 2 gatunki krzewiaste. Bez czarny (Sambucus nigra L.) ma pędy z białym rdzeniem, pąki niezróżnicowane, listki jajowatoeliptyczne, kwiaty białe zebrane w szczytowe podbaldachy, owoce (pestkowce) – czarne. Występuje w całym kraju w zbiorowiskach zaroślowych, często na siedliskach zasobnych w azot. Bez koralowy(Sambucus racemosa L.) różni się od b. czarnego brązowym rdzeniem, pąkami zróżnicowanymi na wegetatywne i mieszane (kwiatowo-liściowe), węższymi i silniej zaostrzonymi oraz ostro piłkowanymi listkami, a także żółtymi kwiatami zebranymi w wiechy i czerwonymi pestkowcami. Występuje w całym kraju, lecz częściej na południu.
Zobacz więcej...
(botanika leśna, systematyka roślin), jednostka systematyczna w randze królestwa obejmująca organizmy, których komórki mają bardzo prostą strukturę – materiał zawierający informację genetyczną nie jest izolowany od cytoplazmy błoną. Brak jądra powoduje, że komórki tych organizmów nie mają precyzyjnych mechanizmów podziału komórkowego, takich jak mitoza i mejoza i nie mają także chromosomów typowych dla organizmów eukariotycznych. W komórkach tych brak również takich organelli, jak mitochondria plastydy, struktury Golgiego, nie ma w nich też prądów plazmatycznych. Królestwo Procaryota dzieli się na dwa podkrólestwa – Archebacteria (archebakterie) i Eubacteria (eubakterie). Do pierwszej grupy należą bakterie zamieszkujące skrajne siedliska beztlenowe i silnie zasolone oraz wody o wysokiej temperaturze. Jedną z najbardziej charakterystycznych cech archebakterii jest budowa lipidów wchodzących w skład błony komórkowej (rozgałęzione łańcuchy połączone z cząsteczką glicerolu wiązaniem eterowym). Podkrólestwo Eubacteria, u którego przedstawicieli lipidy w błonie komórkowej o prostych łańcuchach są połączone z cząstką glicerolu połączeniem estrowym, obejmuje organizmy bardzo różnorodne, jednokomórkowe i wielokomórkowe oraz samożywne i cudzożywne. Eubakterie dzielimy na trzy duże gromady: sinice (Cyanophyta) i protochlorofity (Protochlorophyta), w większości samożywne formy fotosynetyzujące, oraz bakterie (Bacteria), przeważnie cudzożywne, rzadziej chemoautotrofy.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 »
Wszystkich stron: 45
