B
Ilość znalezionych haseł: 664
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Circus pygargus, ang. Montagu's Harrier) ptak z rodziny Accipitridae (jastrzębiowate), rzędu Accipitriformes (szponiaste). Długość ciała 39-50 cm, rozpiętość skrzydeł 96-116 cm, masa ciała 227-440 g. Wyraźny dymorfizm płciowy. Ubarwienie dorosłego samca popielate z czarnymi dłoniowymi częściami skrzydeł, pojedynczym czarnym paskiem na ich wierzchu oraz dwoma na spodzie. Na brzuchu i pokrywach podskrzydłowych rdzawe kreski, a na ogonie niewyraźne pręgowanie. Nieco większa samica jest brunatna z wierzchu i brązowo kreskowana na płowym tle od spodu z białą plamą na pokrywach nadogonowych. Młode podobne do samic, ale rdzawe od spodu. W Polsce dość rozpowszechniony i coraz liczniejszy gatunek lęgowy. Zamieszkuje turzycowiska, łąki pola rzepaku i zbóż. Gniazdo zakłada na ziemi. W okresie V-VI składa 4-5 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 28-29 dni. Wyprowadza jeden lęg w roku. Gatunek wędrowny, przeloty IV-V i VIII-IX, zimuje w Afryce. Pożywienie: małe kręgowce łąkowe głównie gryzonie. Liczebność w Polsce szacowana na 1300-2500 par. Gatunek objęty ochroną ścisłą i dodatkowym zakazem fotografowania, filmowania i obserwacji mogących powodować płoszenie lub niepokojenie.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Circus aeruginosus, ang. Marsh Harrier) ptak z rodziny Accipitridae (jastrzębiowate), rzędu Accipitriformes (szponiaste). Długość ciała 43-55 cm, rozpiętość skrzydeł 115-140 cm, masa ciała 400-800 g. Wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec ciemnobrązowy z żółtawą, kreskowaną głową i popielatymi plamami na skrzydłach i ogonem. Samica brunatna z żółtym wierzchem głowy, gardłem i plamami na ramionach. Lata ze skrzydłami uniesionymi do góry w kształcie litery V. W Polsce szeroko rozpowszechniony gatunek lęgowy. Zamieszkuje zarośnięte stawy i jeziora trzcinowiska, szuwary. Gniazdo zakłada w szuwarach, na ziemi, czasem na wodzie. W okresie IV-V składa 3-6 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 31-38 dni. Wyprowadza jeden lęg w roku. Gatunek wędrowny, przeloty III-IV i VIII-X, zimuje w basenie Morza Śródziemnego i Afryce. Pożywienie: drobne gryzonie, młode ptaki, martwe ryby. Liczebność w Polsce szacowana na 6500-8000 par. Gatunek objęty ochroną ścisłą i dodatkowym zakazem fotografowania, filmowania i obserwacji mogących powodować płoszenie lub niepokojenie.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Circus cyaneus, ang. Hen Harrier) ptak z rodziny Accipitridae (jastrzębiowate), rzędu Accipitriformes (szponiaste). Długość ciała 45-55 cm, rozpiętość skrzydeł 97-118 cm, masa ciała 300-700 g. Wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec popielaty z wierzchu z szarym kapturem sięgającym do piersi i czarnymi lotkami pierwszorzędowymi. Samica podobna do samic błotniaków łąkowego i stepowego, ale o szerszych skrzydłach bardziej zaokrąglonych na końcach. Rysunek na twarzy rozmyty, mało wyrazisty. W Polsce występował głównie w Wielkopolsce, na Pomorzu Zachodnim i na Podlasiu, ale ostatnio nastąpił drastyczny spadek liczebności tego gatunku. Liczniej spotykany wyłącznie na przelotach. Zamieszkuje łąki, turzycowiska, pola. Gniazdo zakłada na ziemi. W okresie V-VI składa 4-6 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 29-30 dni. Wyprowadza jeden lęg w roku. Gatunek wędrowny, przeloty III-IV i IX-XI, zimuje w zachodniej Europie i basenie Morza Śródziemnego, nieliczne osobniki zimują też w zachodniej części Polski. Pożywienie: drobne gryzonie, młode ptaki. Liczebność w Polsce szacowana była na 10-30 par, ale brak stwierdzeń lęgów po 2000 roku. Gatunek objęty ochroną ścisłą i dodatkowym zakazem fotografowania, filmowania i obserwacji mogących powodować płoszenie lub niepokojenie.
Zobacz więcej...
(botanika leśna, rośliny zielne), Melandrium - rodzaj z rodziny Caryophyllaceae (goździkowate) reprezentowany w Polsce przez 2 gatunki, w tym jeden – bniec biały [Melandirium album (Mill.) Garcke] – o niewyjaśnionym statusie w naszej florze. W lasach występuje bniec czerwony [Melandrium rubrum (Weigel) Garcke]. Jest to roślina roczna lub dwuletnia o prostej, zwykle nierozgałęzionej, owłosionej łodydze dorastającej do 70 cm. Liście dolne, wydłużone skupione w różyczkach wyrastających z krótkich rozłogów. Liście łodygowe po 2 ustawione naprzeciwlegle, eliptyczne, wyższe siedzące i zrośnięte nasadami, niższe natomiast osadzone na krótkich ogonkach. Kwiaty 5-krotne, rozmieszczone na szczycie łodygi, w dwuramiennych wierzchotkach. Kielich zrosłodziałkowy, beczułkowaty, gruczołowato owłosiony. Korona wolnopłatkowa, o barwie malinowoczerwonej. Płatki sercowato wycięte. Roślina dwupienna. Występuje w żyznych lasach liściastych z klasy Querco-Fagetea.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 »
Wszystkich stron: 45
