(ochrona lasu), warunki w których temperatura zawiera się w przedziale od 0o C do ok. 10o C, a więc powyżej temperatury zamarzania wody. Wrażliwosć na chłód wykazują rośliny ciepłolubne, przeniesione z obszarów o cieplejszym klimacie i aklimatyzowane w naszej strefie klimatycznej. Niekorzystny wpływ na rośliny mają chłody wiosenne, które powodują zaburzenia metabolizmu komórek. Przy nie zakłócanych czynnikach warunkujących wzrost (woda, składniki mineralne, światło, itp.) stopniowy spadek temperatury zwiększa odporność roślin i zmniejsza niekorzystne skutki działania chłodu.
(łowiectwo), młody byk jelenia trzymajacy się w czasie rykowiska w pobliżu chmary - zwykle odpędzany przez byka stadnego. W pobliżu chmary rykowiskowej zwykle przebywa kilka takich byków.
(łowiectwo), stado jeleni, danieli, łosi, żubrów
(botanika leśna, rośliny zielne), Humulus – rodzaj z rodziny Cannabaceae (konopiowate). W Polsce 1 gatunek dziko rosnący. Chmiel zwyczajny (Humulus lupulus L. ). Bylina pnąca o pędach do 8 m długości. Łodyga z haczykowatymi włoskami czepnymi. Liście 3-5-klapowe, pozornie naprzeciwległe. Roślina dwupienna. Kwiatostany żeńskie kłosokształtne (szyszeczkowate), męskie wiechowate. Gatunek częsty w lasach łęgowych, zwłaszcza w łęgach wierzbowych i topolowych. Tworzy tzw. zbiorowiska welonowe.
(meteorologia i klimatologia leśna), widzialny zbiór małych kropelek wody lub kryształków lodu albo kropelek wody i krzyształków lodu zawieszonych w swobodnej atmosferze.
(geomatyka), w technice skanowania lidarowego (laserowego) – informacje stanowiące cyfrową reprezentację terenu, pozyskiwane z odbitej od przeszkód wiązki laserowej wysyłanej z lidara lotniczego lub naziemnego.
to część drogi przeznaczona do ruchu pieszych
(entomologia leśna), drążony przez larwę kornika (Curculionidae, Scolytinae) w korze, między korą a drewnem lub w drewnie.
(entomologia leśna), drążony przez samicę kornika (Curculionidae, Scolytinae) w korze, między korą a drewnem lub w drewnie. W zależności od gatunku, w pojedynczym żerowisku może być jeden, lub kilka chodników macierzystych.
1. (nauka o surowcu drzewnym, wady drewna), ślady żerowania owadów niszczących drewno w postaci chodników i otworów wylotowych 2. (nauka o surowcu drzewnym, wady drewna), wada z grupy uszkodzeń mechanicznych. Ślady żerowania owadów niszczących drewno w postaci chodników i otworów wylotowych
1. (nauka o surowcu drzewnym, wady drewna), ślady żerowania owadów niszczących drewno o średnicy otworów wylotowych większej od 3 mm. Spotykane w drewnie wszystkich gatunków drzew 2. (nauka o surowcu drzewnym, wady drewna), posiadające średnicę otworu wylotowego przekraczającą 3 mm
1. (nauka o surowcu drzewnym, wady drewna), ślady żerowania owadów niszczących drewno sięgające głębiej niż 15 mm w głąb drewna okrągłego 2. (nauka o surowcu drzewnym, wady drewna), wnikające głębiej niż 15 mm w głąb drewna okrągłego
(nauka o surowcu drzewnym, wady drewna), ślady żerowania owadów niszczących drewno o średnicy otworów wylotowych nie przekraczającej 3 mm. Chodniki te powstają w wyniku zasiedlenia surowca drzewnego przez drwalniki i kołatki. Wskutek intensywnego rozmnażania i żerowania mogą spowodować w stosunkowo krótkim czasie bardzo duże straty materialne
1. (nauka o surowcu drzewnym, wady drewna), ślady żerowania owadów niszczących drewno w postaci chodników i otworów wlotowych sięgające od 3 do 15 mm w głąb drewna okrągłego. Obniżają jakość drewna w stopniu zależnym od ich liczby i średnicy. Przy masowym występowaniu mierzy się długość strefy porażenia, przy występowaniu pojedynczym określa się liczbę chodników na 1 m pobocznicy pnia 2. wnikające od 3 do 15 mm w głąb drewna okrągłego
1. (nauka o surowcu drzewnym, wady drewna), ślady żerowania owadów na pograniczu kory i drewna, wnikające w drewno na głębokość nie większą niż 3 mm 2. (nauka o surowcu drzewnym, wady drewna), wnikające do 3 mm w głąb drewna okrągłego
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 » Wszystkich stron: 38