(geomatyka), punkt określający geometryczny środek obiektu lub zbioru obiektów. Jego położenie w obiektach leśnej mapy numerycznej ma znaczenie głównie przy tworzeniu etykiet, a w niektórych przypadkach jest elementem wiążącym obiekt z informacją opisową.
(geomatyka), w technice skanowania lidarowego (laserowego) – informacje stanowiące cyfrową reprezentację terenu, pozyskiwane z odbitej od przeszkód wiązki laserowej wysyłanej z lidara lotniczego lub naziemnego.
(geodezja), konstrukcja wykorzystywana w pomiarach wieloboków, w której mierzy się wszystkie boki i kąty, wykorzystywana do określania współrzędnych geodezyjnych punktów ciągu.
(geomatyka), w geostatystyce w każdym punkcie na obszarze występowania dana cecha obiektu lub zjawiska ma jakąś wartość, ale (z powodów najczęściej ekonomicznych) nie można dokonać pomiaru cechy ciągłej we wszystkich miejscach jej występowania, a jedynie w skończonej, niewielkiej liczbie punktów. Dostępność wartości cechy w określonych punktach pomiarowych daje możliwość oszacowania wartości cechy w pozostałych punktach obszaru. Oszacowanie najczęściej realizuje się za pomocą specjalnych, tzw. probabilistycznych metod interpolacji, których dostarcza geostatystyka.
1 Wszystkich stron: 1