D
Ilość znalezionych haseł: 720
(botanika leśna, drzewa i krzewy leśne), (Cornus) rodzaj z rodziny dereniowatych (Cornaceae) obejmujący około 45 gatunków w większości występujących w strefie klimatu umiarkowanego półkuli północnej, rzadko w tropikalnej Afryce i Ameryce Południowej. W Polsce jeden gatunek. Dereń świdwa (Cornus sanguinea L.). Krzew do 5 m wysokość, rzadko niskie drzewko. Pędy cienkie, na przekroju poprzecznym koliste, dwubarwne, od strony nasłonecznionej purpurowe, pod spodem zielone. Pąki na trzonkach, bezłuskie, pokryte rudawoszarym kutnerem, liściowe węższe od kwiatowych. Liście szerokojajowate, obustronnie zielone i owłosione. Górna para nerwów bocznych osadzona poniżej połowy długości blaszki. Kwiaty białe zebrane w gęste podbaldachy, rozwijają się w maju i czerwcu. Owoce (pestkowce) małe, granatowe lub czarne. Występowanie – prawie cała Europa z wyjątkiem północnej części Wielkiej Brytanii oraz północnej Skandynawii. W Polsce na całym obszarze, w górach do ok. 750 m n.p.m. Siedliska żyznych i wilgotnych lasów liściastych. Gatunek podszytowy w lasach łęgowych i w niskich grądach. Na siedliskach tych zbiorowisk częsty składnik zarośli krzewiastych. Częsty w uprawie oraz dziczejący w lasach łęgowych jest dereń rozłogowy, gatunek bardzo podobny do derenia białego Cornus alba L., od którego różni się przede wszystkim zaokrąglonymi, obustronnie tępymi pestkami. Tworzy gęste zarośla dzięki zdolności do zakorzeniania pokładających się pędów. Wbrew polskiej nazwie nie wytwarza rozłogów. Ma szeroki zasięg we wschodniej i środkowej Ameryce Północnej.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Crex crex, ang. Corncrake) ptak z rodziny Rallidae (chruściele), rzędu Gruiformes (żurawiowe). Długość ciała 22-25 cm, masa ciała 120-210 g. Wierzch ciała brunatny z beżowym łuskowanym wzorem. Spód szary i płowy, brzuch i boki ciała rdzawo-białawe pręgowane. Skrzydła brązowordzawe. Dziób krótki, mocny. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W Polsce umiarkowanie rozpowszechniony gatunek lęgowy, liczniejszy we wschodniej części kraju. Zamieszkuje łąki (niezbyt mokre) z bujną roślinnością zielną. Prowadzi bardzo skryty tryb życia i praktycznie nigdy nie pojawia się na odsłoniętym terenie. Swą obecność zdradza donośnym, dwusylabowym głosem „krrek-krrek”. Gniazdo zakłada na ziemi. W okresie V-VI składa 8-12 jaja, które wysiaduje wyłącznie samica przez 16-19 dni. Zagniazdownik, pisklęta wykluwają się pokryte puchem i są od razu gotowe do opuszczenia gniazda. Wyprowadza jeden lęg w roku. Gatunek wędrowny, przeloty IV-V i IX-X, zimuje w Afryce. Pożywienie: drobne bezkręgowce, nasiona, zielone części roślin. Liczebność w Polsce szacowana na 30-45 tysięcy par. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
(ekologia lasu, podstawowe pojęcia z zakresu ekologii), materia organiczna budująca ciała organizmów żywych jest po ich śmierci rozkładana i powraca do obiegu w formie związków dostępnych dla roślin. Destruenci - to organizmy przetwarzające martwą materię organiczną. Do grupy tej zaliczamy głównie bakterie i grzyby.
Mackenzie A., Ball A.S., Virdee S.R. (2005): Ekologia. Krótkie wykłady. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
(ekologia lasu, podstawowe pojęcia z zakresu ekologii), destruenci stanowią ogniwo domykające obieg pierwiastków w ekosystemach. Do tej grupy należą liczne mikroorganizmy heterotroficzne (bakterie, grzyby, promieniowce), pierwotniaki i wiele bezkręgowców (nicienie, pierścienice, roztocze, owady bezskrzydłe, chrząszcze i in.).
Weiner J. (2003): Życie i ewolucja biosfery. Podręcznik Ekologii Ogólnej. PWN, Warszawa.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 »
Wszystkich stron: 48
