D
Ilość znalezionych haseł: 720
(botanika leśna, anatomia i morfologia roślin), zwane też ksylemem; niejednorodna tkanka przewodząca roślin naczyniowych, złożona z elementów przewodzących, miękiszowych i wzmacniających, występująca wewnątrz organów roślinnych, rozprowadzająca wodę z solami mineralnymi, pobieraną przez korzenie. W przypadku roślin drzewiastych pojęcie to jest najczęściej utożsamiane z ksylemem wtórnym łodygi (pnia), powstającym w wyniku działalności merystemu bocznego – kambium, otoczonym od zewnątrz przez perydermę (korkowicę) i (lub) martwicę korkową. Układ przewodzący w drewnie stanowią naczynia i cewki, układ wzmacniający – włókna drzewne i (lub) cewki, a układ spichrzowy – miękisz drzewny i miękisz promieni drzewnych. Drewno gatunków iglastych ma prostszą budowę niż drewno liściastych i składa się z cewek (główny składnik) oraz promieni drzewnych, miękiszu drzewnego podłużnego i (lub) przewodów żywicznych. Drewno drzew i krzewów okrytozalążkowych ma budowę bardziej zróżnicowaną, a jego głównym elementem są włókna drzewne, albo cewki włókniste. Brak w nim przewodów żywicznych, a w skład układu przewodzącego wschodzą przede wszystkim naczynia oraz cewki włókniste i cewki.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 »
Wszystkich stron: 48