D
Ilość znalezionych haseł: 720
(informatyka w leśnictwie, oprogramowanie i sprzęt), data mining to proces selekcji, eksploracji i modelowania dużych ilości danych, który służy odkrywaniu regularności i związków występujących w nich, ale początkowo nie znanych. Jego celem jest uzyskanie wyników użytecznych dla właściciela danych.”
Data mining jest to więc pewien proces, w którego skład wchodzi kilka etapów. Proces ten pozwala na odkrywanie pewnych związków i regularności zachodzących między danymi, które nie są ani wyraźne, ani oczywiste. I to nie tylko dlatego, że analizowane dane charakteryzują się zarówno znaczną objętością, jak i często również wielowymiarowością. Także dlatego, iż wykorzystując i łącząc metody analiz pochodzące z różnych dziedzin, jak np. statystyka i sztuczna inteligencja, pozwala na formułowanie problemów, z którymi każda z tych metod oddzielnie nie potrafiłaby sobie poradzić.
Zobacz więcej...
(ochrona przyrody), automatyczne stacje pomiarowe, umożliwiające prowadzenie ciągłych obserwacji wybranych parametrów, najczęściej meteorologicznych, jak temperatura, wilgotność, prędkość wiatru itp. W badaniach terenowych stosowane są najczęściej niewielkie urządzenia z odpowiednim czujnikiem oraz jednostką gromadzącą dane z własnym źródłem energii umożliwiającym długotrwały pomiar (nawet kilka lat). Urządzenia te, dzięki odpowiednim zabezpieczeniom, mogą być zakopywane pod ziemią na wybranych głębokościach, umieszczane w dziuplach drzew czy też pod wodą. Dzięki temu można uzyskać precyzyjne dane na temat przebiegu temperatury czy wilgotności w konkretnym miejscu i powiązać te dane z innymi obserwacjami. Dołączone do dataloggerów oprogramowanie umożliwia dowolne skonfigurowanie częstotliwości pomiarów i innych parametrów (np. temperatury minimalnej, średniej z całego dnia itp.).
Zobacz więcej...
(ochrona przyrody), metoda wprowadzona w pierwszej połowie XX wieku przez Libby`ego. Umożliwia oznaczenie wieku szczątków roślinnych, zwierzęcych, osadów biogenicznych czy martwic wapiennych nie starszych niż około 40 tys. lat. Metoda ta polega na określeniu zawartości izotopu węgla 14C w badanej próbie i porównanie jej z próbką wzorcową. Radioaktywny węgiel 14C, występujący w żywych organizmach w ilości zaledwie 10-10 %, jest przyswajany przez całe życie danego organizmu a od chwili jego śmierci ulega stopniowemu rozkładowi. Pozostała w próbce ilość 14C jest proporcjonalna do czasu jaki upłynął od momentu ustania czynności życiowych organizmu. Okres połowicznego rozpadu wynosi dla tego izotopu 5568±30 lat. Metodą 14C uzyskuje się tzw. radiowęglowy wiek konwencjonalny, który odbiega od wieku kalendarzowego. Jest to związane z tym, że zawartość wyjściowa węgla promieniotwórczego zmieniała się w czasie. Różnice te nierównomiernie wzrastają aż do początku holocenu, jedynie w ciągu ostatnich 2000 lat są niewielkie, natomiast około 6000 lat temu wynoszą już ±800 lat. Aby wyeliminować ten błąd opracowano specjalne krzywe kalibracyjne, które pozwalają na przeliczenie wieku radiowęglowego na lata kalendarzowe. Wynik pomiaru 14C podawany jest przez laboratoria radiowęglowe w postaci liczbowej z uwzględnieniem błędu standardowego. Uzyskany wynik oznacza lata radiowęglowe przed czasem obecnym, oznaczanym jako BP lub bp (ang. before present). Jako datę czasu obecnego przyjęto umownie rok 1950. W literaturze spotyka się różne sposoby podawania wieku opartego na pomiarze węgla radioaktywnego (Lityńska-Zając, Wasylikowa 2005): 1. Konwencjonalne niekalibrowane daty radiowęglowe przed 1950 r., oznaczane są jako BP, bp lub conv. BP; 2. Daty kalibrowane, czyli lata kalendarzowe podawane zgodnie z naszą rachubą czasu, oznaczane są najczęściej BC (z ang. before Christ) i AD (z łac. Anno Domini), lub odpowiednio p.n.e. i n.e. 3. Daty kalibrowane, czyli lata kalendarzowe przed rokiem 1950, oznaczane jako cal. BP; 4. W starszych publikacjach można spotkać daty radiowęglowe odnoszone do początku naszej ery, a uzyskiwane przez odjęcie liczby 1950 od niekalibrowanej daty radiowęglowej BP – oznaczane one bywają jako: bc, BC, p.n.e., lub ad, AD, n.e. Jest to forma błędna. Należy pamiętać, że laboratorium radiowęglowe datuje PRÓBĘ, którą otrzymuje, a nie obiekt, którego wiek jest określany za pomocą tej próby.
Zobacz więcej...
(ergonomia w leśnictwie), D – dawka drgań dla każdej ze składowych (x, y, z), w m2/s3, zaabsorbowana w ciągu zmiany roboczej, zmierzona dozymetrem lub obliczona wg wzoru podanego w zakładce "Rysunki", gdzie:(aw,zm)i – wartość ważona przyspieszenia drgań, zmierzona jako i-ta próbka dla składowych x, y lub z, w m/s2, ti – czas upływający miedzy kolejnymi odczytami wartości aw,zm w s, n – liczba i-tych próbek.
Zobacz więcej...
(inżynieria leśna, hydrologia), wielkość dawki jednorazowego polewu netto (dn) określa okresie ustala się na podstawie zawartości wody łatwo dostępnej, jaką dana gleba może zatrzymać ze względu na jej skład mechaniczny oraz pożądanej głębokości zwilżenia gleby ze względu na zasięg korzeni siewek . Ustalenie wielkości dawki (dn) oblicza się ze wzoru: dn = 0,1*wd *h gdzie: dn – dawka polewowa netto [mm], wd – zawartość wody łatwo dostępnej w % objętości gleby (tab), h – miąższość strefy efektywnego zwilżania, przyjmowanej jako miąższość strefy korzeniowej roślin [cm]. W czasie deszczowania istnieją pewne straty wody na parowanie w powietrzu, zwiewanie drobnych kropli przez wiatr poza pole zraszania, parowanie ze zroszonej powierzchni gleby, siewek lub sadzonek. Dlatego należy doprowadzić do gleby odpowiednio większą dawkę polewową, która będzie sumą dawki netto i wymienionych wyżej strat wody przy deszczowaniu. Ilość tę, zwaną dawką polewową brutto D oblicza się według zależności: D = dn/ke (mm) gdzie: dn - dawka polewowa netto (mm), ke - współczynnik efektywności technicznej deszczowania, którego wartość dla zraszaczy deszczownianych stosowanych w szkółkach wynosi 0,85, a dla mikrozraszaczy wynosi 0,90.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 »
Wszystkich stron: 48
