G
Ilość znalezionych haseł: 688
(Gleboznawstwo leśne), jednostki zaliczane do podtypu gleb torfowych torfowisk niskich muszą spełniać kryteria typu → gleby torfowe. Ponadto są one wytworzone z torfu o właściwościach korzystnych dla życie drzew leśnych. Lekko kwaśny i obojętny odczyn, szczególnie w głębszych poziomach, dobry i średni stopień rozkładu torfu, częste zamulanie, wysoka zawartość kationów, a zwłaszcza wapnia, ruchoma i dobrze natleniona woda, składają się na dobre warunki troficzne gleb torfowych torfowisk niskich. Ich trofizm pozwalał zaliczyć je do odmian mezotroficznych i eutroficznych. Są to siedliska olsów, z potencjalnymi zbiorowiskami olsu porzeczkowego żywokostowego i typowego (Ribo nigri - Alnetum symphytetosum i typicum), bagiennej olszyny górskiej (Caltho – Alnetum). Właściwości te ujęte indeksem SIG przyjmują wartość powyżej 25 → rysunek. Ich morfologię można przedstawić poziomami: Ol- POtni–Otni–D.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), jednostki zaliczane do podtypu gleb torfowych torfowisk wysokich muszą spełniać kryteria typu → gleby torfowe. Ponadto są one wytworzone z torfu o właściwościach niekorzystnych dla życie drzew leśnych. Silnie kwaśny i kwaśny odczyn, szczególnie w głębszych poziomach, słaby i średni stopień rozkładu torfu, niska zawartość kationów, a zwłaszcza wapnia, stagnująca i pozbawiona tlenu woda, składają się na niekorzystne warunki troficzne gleb torfowych torfowisk wysokich. Cechują się one najniższym trofizmem w obrębie gleb torfowych. Składały się na to bardzo silnie kwaśny odczyn również w głębszych poziomach, bardzo słabo rozłożony torf i kilkukrotnie niższa zawartość kationów w porównaniu z glebami torfowymi torfowisk niskich. Właściwości te ujęte indeksem SIG przyjmują wartość poniżej 20, patrz → gleby torfowe, rysunek. Ich morfologię można przedstawić poziomami: Ol- POtw–Otw–DG. Gleby torfowe torfowisk wysokich zaliczono do odmian oligotroficznych i dystroficznych. Odmiany dystroficzne stanowią siedliska borów bagiennych, z potencjalnymi zbiorowiskami kontynentalnego boru bagiennego (Vaccinio uliginosi – Pinetum) i mszaru sosnowego z bagnem zwyczajnym (Ledo - Sphagnetum megallanici). Odmiany oligotroficzne gleb torfowych torfowiska wysokiego to bory mieszane górskie bagienne i potencjalne zbiorowiska kontynentalnego boru bagiennego (Vaccinio uliginosi – Pinetum).
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), właściwość diagnostyczna w klasyfikacji WRB wymagana dla gleb określanych jako → gleysols, wyrażająca występowanie obok siebie w profilu glebowym barw reduktomorficznych i oksymorficznych. Taki stan dotyczy gleb nasyconych wodą gruntową (lub były nią w przeszłości, a obecnie są zdrenowane) przez okres czasu który pozwala wytworzyć → warunki redukcyjne. Występuje jeżeli gleba spełnia jedno lub oba kryteria:
1) co najmniej 90% powierzachni poziomu ma barwę reduktomorficzną, to jest według Munsell'a - neutralną N1 do N8 lub niebieskawą do zielonkawej (2,5Y, 5Y, 5G, 5B); lub
2) co najmniej 5% poziomu zajmują barwy oksymorficzne, to jest wszystkie poza reduktomorficznymi (a więc żółłte, rdzawe i zbliżone).
Wymienione barwy glejowe są wynikiem przebiegu reakcji zwanych jako → redukcja i utlenienie w procesach geochemicznych. Pojęcie wprowadzone przez WRB w miejsce poziomu diagnistycznego → gleyic. Podobny proces powodowany wodami zawieszonymi, powierzchniowymi okreslany jest jako → stagnoglejowa mozaika barw.
Zobacz więcej...
(botanika leśna, systematyka roślin), podgromada (Anthocerotophytina) z gromady telomowych (Telmophyta) albo gromada (Anthocerotphyta), w dawniejszych ujęciach klasa (Anthocerotopsida) z podgromady mszaków, obejmująca około 400 gatunków drobnych roślin o zielonym plechowatym gametoficie i także zielonym sporoficie wykazującym skomplikowaną budowę. U większości z nich komórki gametofitu mają tylko jeden duży chloroplast. Narządy rozmnażania płciowego różnią się od podobnych tworów u wątrobowców i mchów, a przypominają pod wieloma względami paprocie grubo zarodniowe. Rodnia nie ma własnych ścianek, a komórka jajowa jest umieszczona w buteleczkowatym zagłębieniu plechy. Stojące na trzoneczkach plemnie są zamknięte w komorach wewnątrz plechy. Sporofit wykształca dużą, lecz bardzo krótką stopę. W komórkach epidermy znajdują się chloroplasty, a między komórkami – aparaty szparkowe zbudowane podobnie jak u roślin naczyniowych. Ze względu na dobrze rozwinięty aparat asymilacyjny, zależność sporofitu od gametofitu jest prawdopodobnie niewielka. Glewiki należą do gatunków pionierskich i występują zwykle na podłożu mineralnym, głównie gliniastym, w rowach, przy drogach, na polach itp. W Polsce stwierdzono cztery gatunki.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 »
Wszystkich stron: 46
