(zoologia leśna, ptaki), głos wydawany przez ptaka mówiący o niebezpieczeństwie w pobliżu gniazda albo na przykład o dostrzeżeniu drapieżnika podczas żerowania. Często jest wysoki, krótki i urywany (czasem wielokrotnie powtarzany), co ułatwia innym ptakom zlokalizowanie źródła sygnału.
(zoologia leśna, ptaki), termin używany czasem do określenia głosów wydawanych podczas toków przez ptaki nieśpiewające (non-Oscines), a będących funkcjonalnymi odpowiednikami śpiewu ptaków wróblowych (np. u siewkowych, blaszkodziobych itp.)
(zoologia leśna, ptaki), głos wydawany przez ptaka, w wąskim znaczeniu używany w celu przyciągnięcia przedstawiciela tego samego gatunku, jednak rozgraniczenie między głosami wabiącymi a kontaktowymi jest dość nieostre. Jest zwykle krótki, jedno- lub dwusylabowy.
(zoologia leśna, ptaki), głos ptaka wyrażający niepewność i obawę o potencjalne, ale nie do końca zidentyfikowane niebezpieczeństwo. Często jest niski, dzięki czemu jest trudny do zlokalizowania.
(zoologia leśna, ptaki), głos używany przez pisklęta domagające się od rodziców jedzenia. Czasem samica może używać go wobec samca. Zwykle jest to seria powtarzanych identycznych sylab. U krogulców czy uszatek bywają wyjątkowo donośne.
zachowanie godowe u płazów bezogonowych. Głosy wydawane przez samce w czasie godów, służące wabieniu samic do zbiorników rozrodczych.
(zoologia leśna, ptaki), sygnały akustyczne emitowane przez ptaki. Głosy ptaków można podzielić na głosy porozumiewawcze (kontaktowe, ostrzegawcze, wabiące, zaniepokojenia, żebrzące itp.) oraz śpiewy. W węższym znaczeniu terminu „głosy” używa się do określenia wszelkich głosów nie będących śpiewem (piosenką godową).
(informatyka w leśnictwie, sprzęt komputerowy), głośnik pasywny bez wbudowanego wzmacniacza, wykorzystujący moc sygnału, który dociera do nich z komputera. Głośnik, przetwornik elektroakustyczny, urządzenie umożliwiające otrzymywanie przebiegów akustycznych z przebiegów elektrycznych. Głośnik składa się z membrany i wprawiającego ją w drgania urządzenia zasilanego napięciem elektrycznym.
(ergonomia w leśnictwie), wielkość charakteryzująca subiektywne odczuwanie natężenia dźwięku przez człowieka. Głośność zależy od natężenia i częstotliwości dźwięku. Przy stałym natężeniu jako najgłośniejsze odbierane są dźwięki o częstotliwości 3-4 kHz, zaś jako najmniej głośne dźwięki o częstotliwości poniżej 100 Hz oraz powyżej 10000 Hz. Jednostką głośności jest son.
(entomologia leśna), (caput) przednia część ciała owada powstała z połączenia pierwszych sześciu segmentów. Znajdują się tu oczy, niekiedy przyoczka, czułki oraz aparat gębowy.
(entomologia leśna), głowa, gdzie czoło tworzy z osią ciała kąt ostry, narządy gębowe skierowane są w dół i ku tyłowi.
(entomologia leśna), Głowa, gdzie czoło tworzy z osią ciała kąt prosty, narządy gębowe skierowane są w dół.
(entomologia leśna), głowa, gdzie czoło znajduje się na przedłużeniu osi ciała, narządy gębowe skierowane są do przodu.
(mechanizacja prac leśnych), jest głównym zespołem harwestera podczas pozyskania cienkich drzew głównie na cele energetyczne. Składa się z ramy, na której zamocowane są co najmniej dwie pary chwytaków, układ tnący najczęściej nożycowy lub nożowy i siłownik obalający. Głowica tego typu ma możliwość ścinki kilku drzew bez konieczności każdorazowego ich obalania. Dzięki układowi niezależnie sterowanych chwytaków w głowicy formowana jest paczka ścinanych drzew i obalanie następuje dopiero po sformowaniu paczki, co znacznie zwiększa wydajność. Głowice te można stosować na harwesterach, forwarderach i harwarderach. W niektórych typach istnieje możliwość zastosowania ważenia pozyskanego drewna.
(użytkowanie drewna), stosowana jest w maszynowej obróbce drewna wykorzystywanego głównie w architekturze ogrodowej.
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 » Wszystkich stron: 46