G
Ilość znalezionych haseł: 688
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Tetrao urogallus, ang. Capercaillie) ptak z rodziny Phasianidae (kurowate), rzędu Galliformes (grzebiące). Długość ciała samca 74-90 cm (w tym ogon ok. 25 cm), samicy 54-63 cm, masa ciała 1,5-6,5 kg. Wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec jest o 1/3 większy od samicy, ubarwiony niemal czarno, z długim wachlarzowatym ogonem. Dziób żółtawy. Wokół oka czerwona nabrzmiewająca róża. Samica pręgowana brunatno, rdzawo i płowo z rdzawą plamą na piersi. W Polsce skrajnie nieliczny gatunek lęgowy w kilku izolowanych populacjach (Puszcza Augustowska, Bory Dolnośląskie, Lasy Janowskie, Karpaty), skrajnie zagrożony wyginięciem. Zamieszkuje stare bory z borówczyskami i torfowiskami. Od marca do maja odbywa jedne z najbardziej efektownych godów spośród naszych ptaków. Tokujące w ustronnych partiach lasu koguty wydają pieśń złożoną z 4 faz: klapania, trelowania, korkowania i szlifowania. Podczas tej ostatniej ptak niemal całkowicie głuchnie, co znalazło odzwierciedlenie w nazwie. Gniazdo zakłada na ziemi. W okresie V-VI składa 7-11 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 24-26 dni. Zagniazdownik, pisklęta wykluwają się pokryte puchem i są od razu gotowe do opuszczenia gniazda. Wyprowadza jeden lęg w roku. Gatunek osiadły. Pożywienie: jagody, pąki, igły sosnowe, trawy, wiosną także owady. Liczebność w Polsce szacowana na 220-400 par. Gatunek objęty ochroną ścisłą, zakazem fotografowania, filmowania i obserwacji, mogących powodować płoszenie lub niepokojenie oraz ochroną strefową. Strefa ochrony całorocznej obejmuje promień 200 m od tokowiska. Strefa ochrony okresowej obowiązuje od 1 lutego do 31 maja i obejmuje promień 500 m od tokowiska.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), skała metamorficzna o strukturze krystalicznej i teksturze kierunkowej (gnejsowej), często oczkowej. Składa się ze skaleni i kwarcu, z domieszką mik, piroksenów, amfiboli i minerałów metamorficznych, jak: dysten, sillimanit, andaluzyt, granaty, turmalin, fluoryt, wollastonit, talk. Powstają ze skał magmowych (ortognejsy) i osadowych (paragnejsy). Gnejsy powstają też w procesach metasomatozy. Należą do skał szeroko rozpowszechnionych w świecie. W Polsce występują w licznych miejscach w Sudetach, Przedgórzu Sudeckim, w Tatrach Zachodnich. Znane są z krystalicznego podłoża Karpat, północno-wschodniej Polski. Gnejsy licznie występują jako polodowcowe głazy narzutowe. Są skałami bardzo trudno wietrzejącymi i tworzą zwietrzelinę bardzo silnie szkieletową, a powstające z nich gleby są kamieniste.
Zobacz więcej...
(ochrona lasu), miejsca składania jaj ptaków, ich wysiadywania oraz wychowywania potomstwa wykorzystywane przez różne gatunki ptaków przez wiele lat. Do gniazd takich zaliczane są przede wszystkim duże gniazda otwarte uformowane na drzewach (np. w postaci gniazd uwitych z gałęzi lub zagłębień powstałych w wierzchołkach złomów drzew o znacznych rozmiarach) oraz gniazda naziemne (umiejscowione na zeszłorocznych platformach gniazdowych, przy pniu drzewa, pod wykrotem, na kępie roślin, na zanurzonych gałęziach drzew, na wysepkach, na półkach skalnych lub u podnóża skał). Ze względów praktycznych przyjmuje się, że ich średnica zewnętrzna powinna być większa niż 25 cm. Do gatunków wykorzystujących tego typu gniazda należą przede wszystkim: rybołów, trzmielojad, gadożer, orlik krzykliwy, orlik grubodzioby, orzeł przedni, krogulec, jastrząb, bielik, kania ruda, kania czarna, myszołów, bocian czarny, bocian biały, kruk, gawron, wrona siwa, ślepowron, czapla siwa, czapla biała, czapla purpurowa, kormoran, puchacz, puszczyk mszarny, puszczyk uralski, puszczyk zwyczajny, uszatka, sokół wędrowny, kobuz, pustułka, samotnik, krzyżówka, nurogęś, jarząbek, żuraw
Zobacz więcej...
(zoologia leśna, ptaki), twór, w którym składane i wysiadywane są jaja ptaków. Wyróżnia się trzy zasadnicze typy gniazd: gniazda ukryte, półukryte i odkryte. Do gniazd ukrytych należą gniazda umieszczone w głębokich dziuplach lub norach i niewidoczne z zewnątrz, wysłane lub niewysłane wewnątrz; w gniazdach niewysłanych jaja lub pisklęta spoczywają bezpośrednio na próchnie dna dziupli lub na ziemi w norze (np. dzięcioły). Gniazda półodkryte umieszczone są w płytkich dziuplach o szerokim wejściu (półdziuplach), z reguły mają wyściółkę (kopciuszek, rudzik). Gniazda odkryte można podzielić na zamknięte (kształtu kulistego z bocznym wejściem: pierwiosnek, piecuszek, świstunka, strzyżyk, raniuszek i remiz) oraz otwarte (kształtu czarki – większość gatunków wijących gniazda w naszych szerokościach geograficznych).
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 »
Wszystkich stron: 46
