G
Ilość znalezionych haseł: 688
(urządzanie lasu), do gruntów związanych z gospodarką leśną – zgodnie z zasadami ewidencji gruntów w Lasach Państwowych, zakwalifikowanych do rodzaju użytku gruntowego „lasy”, do grupy kategorii użytkowania grunty związane z gospodarką leśną – zalicza się:a) budynki i budowle (grunty pod budynkami i budowlami) wykorzystywane na potrzeby gospodarki leśnej;b) urządzenia melioracji wodnych, to jest znajdujące się w granicach kompleksu leśnego rowy melioracji szczegółowej oraz inne urządzenia melioracji wodnych;c) linie podziału przestrzennego lasu, które stanowią:– linie podziału powierzchniowego,– inne linie podziału przestrzennego lasu w granicach kompleksu leśnego (inne – tak jak zostały określone w rejestrze gruntów nadleśnictwa);d) drogi leśne, to jest drogi znajdujące się w granicach kompleksu leśnego, a niezaliczone do dróg publicznych (w tym również kolejki leśne);e) tereny pod liniami energetycznymi (również telefonicznymi); kategoria ta nie dotyczy linii napowietrznych nad gruntami nieleśnymi;f) szkółki leśne, czyli otwarte powierzchnie przeznaczone do produkcji sadzonek drzew i krzewów; kategoria ta nie dotyczy tak zwanych szkółek podokapowych, które opisywane są w ramach drzewostanu, w którym są założone;g) miejsca składowania drewna, czyli składy i składnice drewna;h) parkingi leśne;i) inne urządzenia turystyczne (inne – tak jak zostały określone w rejestrze gruntów nadleśnictwa).Opisy taksacyjne gruntów leśnych związanych z gospodarką leśną sporządza się na takich samych formularzach, jakie obowiązują dla lasów, podając:1) dane adresowe, wielkość powierzchni i grupę użytków gruntowych;2) klasę jakości gruntu rolnego;3) opis zadrzewień, plantacji, zakrzewień itp.;4) wskazania gospodarcze w zakresie: melioracji wodnych, zabudowy potoków górskich, poszerzenia lub oczyszczenia linii oddziałowych, dróg leśnych do celów ppoż. itp., pielęgnacji (np. plantacji pod liniami energetycznymi);5) ewentualne kępy oraz osobliwości przyrodnicze;6) ewentualną lokalizację przedmiotów ochrony, dla których wyznaczono dany obszar Natura 2000, według danych uzyskanych od regionalnego dyrektora ochrony środowiska w ramach odpowiednich uzgodnień do prognozy oddziaływania planu urządzenia lasu na środowisko i obszary Natura 2000; lokalizacja ta ujmowana jest równolegle w programie ochrony przyrody nadleśnictwa.W wypadku znacznej rozpiętości wieku drzew danego gatunku należy je, podczas określania składu gatunkowego wydzielenia, podzielić na dwie lub więcej grup generacyjnych i, w zależności od udziału każdej z tych grup, podać skład gatunkowy oraz przeciętny wiek, np.: drzewostan jodłowy o rozpiętości wieku od 80 do 150 lat można podzielić na trzy grupy generacyjne: 80–100 lat, 100–130 lat, 130–150 lat, zaś w opisie taksacyjnym podać: np. 5 Jd 90 l, 3 Jd 120 l, 2 Jd 140 l.
Zobacz więcej...
(prawo ochrony środowiska i polityka leśna), przedział, w jakim znajduje się dana instalacja, ustalony dla:a) pierwszego okresu rozliczeniowego zgodnie ze średnioroczną liczbą uprawnień do emisji CO2, z podziałem na grupy, gdzie:- grupa A oznacza średnioroczną liczbę uprawnień Ł 50 tys. Mg CO2,- grupa B oznacza średnioroczną liczbę uprawnień > 50 tys. i Ł 500 tys. Mg CO2,- grupa C oznacza średnioroczną liczbę uprawnień > 500 tys. Mg CO2,b) kolejnych okresów rozliczeniowych zgodnie z łączną wielkością rocznej emisji CO2 z całej instalacji, gdzie:- grupa A oznacza łączną wielkość rocznej emisji Ł 50 tys. Mg CO2,- grupa B oznacza łączną wielkość rocznej emisji > 50 tys. Mg CO2 i Ł 500 tys. Mg CO2,- grupa C oznacza łączną wielkość rocznej emisji > 500 tys. Mg CO2.
Zobacz więcej...
(urządzanie lasu), w wypadku znacznej rozpiętości wieku drzew danego gatunku należy je, podczas określania składu gatunkowego wydzielenia, podzielić na dwie lub więcej grup generacyjnych i, w zależności od udziału każdej z tych grup, podać skład gatunkowy oraz przeciętny wiek, np.: drzewostan jodłowy o rozpiętości wieku od 80 do 150 lat można podzielić na trzy grupy generacyjne: 80–100 lat, 100–130 lat, 130–150 lat, zaś w opisie taksacyjnym podać: np. 5 Jd 90 l, 3 Jd 120 l, 2 Jd 140 l.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), to mieszanina wszystkich frakcji glebowych, w której udział poszczególnych frakcji jest zbliżony. Są to utwory o zdecydowanie korzystniejszych właściwościach dla życia drzew, w porównaniu do gleb wytworzonych z piasków. Większy udział frakcji iłowej podnosi pojemność sorpcyjną, wodną, zawartość składników pokarmowych, co czyni te utwory korzystnymi glebotwórczo, które jeszcze poprawiają się wraz ze zwiększaniem się udziału frakcji iłowej. Gliny ze względu na uziarnienie dzielą się na piaszczyste, lekkie, piaszczysto-ilaste, zwykłe, ilaste i pylasto-ilaste. Ze względu na genezę wyróżnia się gliny lodowcowe, morenowe i zwałowe, oraz gliny wietrzeniowe. Powstają z nich gleby brunatne, czasem płowe, a z utworów cięższych i w wilgotniejszych położeniach także gleby opadowoglejowe i gruntowoglejowe.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), to zmieszana → frakcja piaskowa, → frakcja pyłowa i → frakcja iłowa, w której udział frakcji iłowej jest dominujący. Są to utwory o wysokiej pojemności sorpcyjnej i wodnej, bardzo bogate w składniki pokarmowe, ale często niedostatecznie natlenione i bardzo ciężkie w uprawie. Iły ze względu na uziarnienie dzielą się na piaszczyste, pylaste, zwykłe i ciężkie. Ze względu na genezę wyróżnia się iły lodowcowe warwowe i zastoiskowe, iły jeziorne i iły morskie. Powstają z nich gleby brunatne, płowe, w odmianach oglejonych, a także gleby gruntowoglejowe. Iły w podłożu, przy płaskim bezodpływowym terenie sprzyjają powstawaniu gleb wilgotnych i mokrych z warunkami redukcyjnymi, jak → gleby gruntowoglejowe, z czasem także z warstwą torfu i → gleby torfowe.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), to zmieszana → frakcja piaskowa, → frakcja pyłowa i → frakcja iłowa, w której frakcja piaskowa dominuje ilościowo. Utwory takie posiadają niską pojemność sorpcyjną, są przepuszczalne dla wody, ubogie w składniki pokarmowe i dlatego są niekorzystne glebotwórczo. Piaski ze względu na uziarnienie dzielą się na: luźne, słabogliniaste i gliniaste. Piaski luźne są najmniej korzystne glebotwórczo, wraz ze wzrostem zawartości frakcji iłowych poprawiają się też właściwości piasków i warunki życia drzew na glebach z nich wytworzonych. Ze względu na genezę wyróżnia się: → piaski zwałowe, → piaski rzecznolodowcowe, → piaski aluwialne starych i współczesnych teras akumulacyjnych, → piaski wydmowe, → piaski morskie i inne. Z piasków powstają najczęściej → gleby rdzawe i → gleby bielicowe, → arenosole, a w warunkach wilgotnych oraz podmokłych także → gleby opadowoglejowe i → gruntowoglejowe. W lasach gleby wytworzone z piasków stanowią duży odsetek całkowiej powierzchni.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 »
Wszystkich stron: 46
