G
Ilość znalezionych haseł: 688
(fitopatologia leśna), Coniophora puteana (Schumach) P. Karst. (Basidiomycota, Basidiomyctetes, Boletales), występuje najczęściej na drewnie niedosuszonym w budynkach, kopalniach, ale także na otwartej przestrzeni, także na drewnie w lesie. Poraża głównie drewno sosnowe, ale także innych gatunków drzew iglastych i liściastych. Tworzy owocniki resupinatowe o hymenoforze gładkim lub brodawkowatym, żółtawe, później oliwkowobrązowe o brzegu białokremowym.
Zobacz więcej...
(uboczne użytkowanie lasu), grupa organizmów o heterotroficznym (cudzożywnym) sposobie odżywiania, nie zawierających chlorofilu. Mogą one odżywiać się rozkładając żywe tkanki innych organizmów (g. pasożytnicze), poprzez rozkład martwej materii organicznej (saproby) lub przez symbiozę z korzeniami roślin (g. mikoryzowe). W dziedzinie użytkowania lasu pojęcie "grzyby" utożsamia się z owocnikami grzybów wielkoowocnikowych, tj. o dużych, dobrze widocznych owocnikach, zaliczanych do typu podstawkowych lub workowych, z których liczne jadalne gatunki stanowią przedmiot pozyskania. W Polsce występuje w stanie dzikim około 4,5 tys.gatunków wielkoowocnikowych. Dzielą się one, w zależności od przydatności do spożycia na: jadalne (w tym warunkowo jadalne), niejadalne i trujące. W skład świeżych owocników wchodzi ok. 90% wody, 2 - 4% związków azotowych (w tym białek), 2 - 5% węglowodanów (w tym polisacharyd chityna), tłuszcze - do 1%, liczne makro- i mikroelementy, witaminy i prowitaminy (przede wszystkim karoteny, wit. B1, B2, D, E, K i PP), a ponadto liczne enzymy, barwniki, związki aromatyczne oraz alkaloidy i glikozydy, nadające niektórym gatunkom właściwości trujące. Zbiór grzybów stanowi atrakcyjny element rekreacji, ale też źródło dochodów z ich sprzedaży. Pojawy owocników charakteryzują się sezonowością i zmiennością urodzaju. Jako surowiec są bardzo nietrwałe, stąd też często suszy się je lub stosuje inne sposoby utrwalania.
Zobacz więcej...
(ekologia lasu, podstawowe pojęcia z zakresu ekologii), organizmy heterotroficzne niezawierające w komórkach chloroplastów, gromadzące jako materiał zapasowy glikogen. Obejmują organizmy o zróżnicowanej budowie. Większość z nich ma ciało zbudowane z nitkowatych strzępek tworzących grzybnię. U grzybów wyższych strzępki tworzą zwartą strukturę, tzw. pseudotkankę. Występują we wszystkich strefach klimatycznych kuli ziemskiej, zarówno w środowisku wodnym, jak i lądowym. Wiele z nich wykazuje specyficzne wymagania siedliskowe, rozwijając się tylko w określonych warunkach. Większość toleruje szeroki zakres temperatur otoczenia, tylko niektóre są stenotermami (np. Mucor miehei rozwija się tylko w temperaturze 30°C). Znane są g. termofilne (np. Talaromyces emersonii żyjący w temperaturze 35–55°C) oraz kriofilne (np. Chionaster wchodzący w skład krioplanktonu). Nie wymagają do życia światła, natomiast potrzebują dużej wilgotności powietrza i podłoża. Są heterotrofami odżywiającymi się martwą (saprofity) i żywą (pasożyty) materią organiczną. Spotyka się je w glebie, ściółce leśnej, na martwych szczątkach roślin i zwierząt, wydzielinach roślin, odchodach zwierzęcych oraz w organizmach żywych. Niektóre grzyby żyją w symbiozie z innymi organizmami, np. z roślinami wyższymi (mikoryza), glonami (porosty). Grzyby są ważnym ogniwem w obiegu materii (w ekosystemach stanowią poziom reducentów), użyźniają glebę, wywołując choroby, spełniają funkcję regulatora liczebności populacji wielu gatunków roślin i zwierząt. Mają też ważne znaczenie dla gospodarki człowieka, m.in.: stanowią przysmak kulinarny, biorą udział w fermentacji alkoholowej, dostarczają leków (np. penicylinę), mają zastosowanie w piekarnictwie. Wywołują też szkody: przyczyniają się do psucia produktów żywnościowych, niszczenia budynków, drewna, skór, tkanin, powodują choroby roślin i zwierząt hodowlanych, zmniejszając ich wartość produkcyjną, a także choroby człowieka.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 »
Wszystkich stron: 46
