G
Ilość znalezionych haseł: 688
(fitopatologia leśna), są to gatunki grzybów powodujące zgnilizny drewna w budynkach. Grzyby te mogą występować na niedosuszonym drewnie nowo budowanych budynków. Grzyby te tworzą obfitą grzybnię na powierzchni drewna i płasko rozpostarte owocniki, ale powodują niegroźny często powierzchniowy rozkład drewna. Jest to np. Cylindrobasidium evolvens (Fr.) Jülich (Basidiomycota, Basidiomycetes, Polyporales). Inne gatunki grzybów rozkładają drewno bardzo silnie. Są to Coniophora puteana (Schumach) P. Karst. (Basidiomycota, Basidiomycetes, Boletales) i Fibroporia vaillantii (Wulfen) J. Schröt. (Basidiomycota, Basidiomycetes, Polyporales). Najgroźniejszy grzybem domowym jest Serpula lacrymans (DC.) Parmasto (Basidiomycota, Basidiomycetes, Boletales) - stroczek domowy. Około 90% zgnilizn w budynkach powodują trzy ostatnie wymienione gatunki grzybów. Grzyby te w większości tworzą także sznury grzybniowe i resupinatowe owocniki. Ochrona poprzez podsuszanie drewna i chemiczna.
Zobacz więcej...
(uboczne użytkowanie lasu), rozporządzenie Ministra Zdrowia z 17 maja 2011 r. określa wykaz grzybów dopuszczonych do obrotu lub produkcji przetworów grzybowych i artykułów spożywczych zawierających grzyby; wykaz przetworów grzybowych dopuszczonych do obrotu; organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej właściwe do nadawania i pozbawiania uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy oraz warunki i tryb uzyskiwania tych uprawnień; wykaz prac, przy których powinny być zatrudnione osoby posiadające uprawnienia klasyfikatora grzybów lub grzyboznawcy. Zgodnie z tym rozporządzeniem, wszystkie grzyby, które są wprowadzane do obrotu handlowego – zarówno świeże, jak i w postaci przetworów – muszą posiadać atest grzyboznawcy (lub – w przypadku grzybów świeżych – klasyfikatora grzybów). Wykaz grzybów dopuszczonych do obrotu aktualnie obejmuje 44 pozycje (gatunki lub rodzaje), które wymieniono poniżej.
1) boczniak ostrygowaty — Pleurotus ostreatus (Jacq.) P. Kumm.;
2) borowik szlachetny (prawdziwek wszystkie odmiany) — Boletus edulis Bull.;
3) czubajka kania — Macrolepiota procera (Scop.) Singer;
4) gąska zielonka (zielona) — Tricholoma equestre (L.) P. Kumm.;
5) kolczak obłączasty — Hydnum repandum L.;
6) koźlarz babka (wszystkie odmiany) — Leccinum scabrum (Bull.) Gray;
7) koźlarz czerwony (wszystkie odmiany) — Leccinum rufum (Schaeff.) Kreisel;
8) koźlarz grabowy — Leccinum pseudoscabrum (Kallenb.) Šutara;
9) lejkowiec dęty — Craterellus cornucopioides (L.) Pers.;
10) lejkówka wonna — Clitocybe odora (Bull.) P. Kumm.;
11) łuskwiak nameko — Pholiota nameko (T. Itô) S. Ito et S. Imai;
12) łuszczak zmienny — Kuehneromyces mutabilis (Schaeff.) Singer et A. H. Sm.,
pochodzący wyłącznie z uprawy;
13) maślak pstry — Suillus variegatus (Sw.) Kuntze;
14) maślak sitarz — Suillus bovinus (Pers.) Roussel;
15) maślak ziarnisty — Suillus granulatus (L.) Roussel;
16) maślak zwyczajny — Suillus luteus (L.) Roussel;
17) maślak żółty — Suillus grevillei (Klotzsch) Singer;
18) mleczaj późnojesienny (jodłowy) — Lactarius salmonicolor R. Heim et Leclair;
19) mleczaj rydz — Lactarius deliciosus (L.) Gray;
20) mleczaj smaczny — Lactarius volemus (Fr.) Fr.;
21) mleczaj świerkowy — Lactarius deterrimus Gröger;
22) opieńka miodowa — Armillaria mellea (Vahl) P. Kumm.;
23) piaskowiec kasztanowaty — Gyroporus castaneus (Bull.) Quél.;
24) piaskowiec modrzak — Gyroporus cyanescens (Bull.) Quél.;
25) pieczarka dwuzarodnikowa (ogrodowa) — Agaricus bisporus (J.E. Lange) Imbach, z wyjątkiem zbyt młodych egzemplarzy ze stanu naturalnego, których blaszki jeszcze nie poróżowiały;
26) pieczarka lśniąca — Agaricus silvaticus Schaeff ., z wyjątkiem zbyt młodych egzemplarzy ze stanu naturalnego, których blaszki jeszcze nie poróżowiały;
27) pieczarka ogrodowa — Agaricus hortensis Pers., z wyjątkiem zbyt młodych egzemplarzy ze stanu naturalnego, których blaszki jeszcze nie poróżowiały;
28) pieczarka polna — Agaricus campestris L.,z wyjątkiem zbyt młodych egzemplarzy ze stanu naturalnego,
których blaszki jeszcze nie poróżowiały;
29) pieczarka miejska (szlachetna) — Agaricus bitorquis (Quél.) Sacc., z wyjątkiem zbyt młodych egzemplarzy
ze stanu naturalnego, których blaszki jeszcze nie poróżowiały;
30) pieczarka zaroślowa — Agaricus silvicola (Vittad.) Peck, z wyjątkiem zbyt młodych egzemplarzy ze stanu
naturalnego, których blaszki jeszcze nie poróżowiały;
31) pieprznik jadalny (kurka) — Cantharellus cibarius Fr.;
32) płachetka kołpakowata — Rozites caperatus (Pers.) P. Karst.;
33) pochwiak wielkopochwowy (pochwiasty) — Volvariella volvacea (Bull.) Singer;
34) podgrzybek brunatny — Xerocomus badius (Fr.) Kühner;
35) podgrzybek zajączek — Xerocomus subtomentosus (L.) Quél.;
36) podgrzybek złotawy — Xerocomus chrysenteron (Bull.) Quél.;
37) trufla czarnozarodnikowa — Tuber melanosporum Vittad.;
38) trufla letnia — Tuber aestivum (Wulfen) Spreng.;
39) trufla zimowa — Tuber brumale Vittad.;
40) trzęsak morszczynowaty — Tremella fuciformis Berk.;
41) twardziak (Shii-take) — Lentinus edodes (Berk.) Singer;
42) twardzioszek przydrożny — Marasmius oreades (Bolton) Fr.;
43) ucho bzowe — Hirneola auricula-judae (Bull.) Berk.;
44) uszak gęstowłosy (grzyby mun) — Auricularia polytricha (Mont.) Sacc.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), grzyby to także → organizmy glebowe. Są organizmami bezchlorofilowymi i nie są zdolne do fotosyntezy, muszą więc korzystać ze związków organicznych. Są heterotrofami żyjącymi na martwej materii organicznej lub pasożytami i żyją w symbiozie z roślinami. Różnorodność grzybów występujących w glebie jest ogromna; od najprostszych glonowców do grzybów kapeluszowych, od saprofitów i grzybów mikoryzowych do pasożytów roślin i zwierząt, a także ludzi. W kwaśnych glebach leśnych, grzyby występują obficiej niż bakterie i spełniają wielu ważnych funkcji w rozkładzie materii organicznej. Grzyby w glebie biorą udział w rozkładzie błonnika, pektyn, związków aromatycznych, lignin, są też czynne w syntezie antybiotyków, substancji humusowych, witamin, mikotoksyn. Grzyby uczestniczą w wielu procesach biochemicznych, jak wytwarzanie substancji śluzowych, wytwarzanie kwasów organicznych, uwalnianie z niektórych minerałów składników pokarmowych potrzebnych roślinom, a także magazynują wodę i stąd posiadają duże znaczenie glebotwórcze i w żywieniu roślin. Mikoflora gleb jest reprezentowana przez następujące klasy grzybów: glonowce, workowce, podstawczaki i grzyby niedoskonałe. Do grzybów niedoskonałych zalicza się liczne pasożyty roślin, w tym grzyby toksynotwórcze zwane mikotoksynami.
Zobacz więcej...
(uboczne użytkowanie lasu), grzyby wytwarzające owocniki nadające się do spożycia, dobre w smaku i nie zawierające szkodliwych substancji dla zdrowia i życia konsumenta. Wyróżnia się grzyby jadalne dopuszczalne do obrotu oraz zbierane na własny użytek. Szacuje się, że w Polsce występuje ok. 1100 – 1500 gatunków grzybów jadalnych (podczas gdy trujących zaledwie ok. 250); zdecydowana większość spośród nich nie jest wartościowa, ze względu na ograniczone walory smakowe, niewielkie rozmiary, nieodpowiedną konsystencję, zapach, rzadkie występowanie itp. Liczba naprawdę wartościowych, „sprawdzonych” gatunków to jednak co najmniej kilkadziesiąt, podczas gdy powszechnie zbiera się zaledwie kilka – kilkanaście. Niekiedy wyróżnia się grzyby "warunkowo jadalne", tzn. nadające się do spożycia po uprzednim (kilkakrotnym) obgotowaniu i odlaniu wywaru (wbrew powszechnej opinii nie należą do tej grupy tzw. olszówka, czyli krowiak podwinięty, oraz piestrzenica kasztanowata, zwana "babie uszy" - są to ewidentnie niebezpieczne gatunki trujące!) Uwaga: nie ma uniwersalnej metody, która pozwala określić, czy znaleziony grzyb jest jadalny, czy trujący. Stosowana przez niektórych zbieraczy próba smakowa jest zawodna! Najsilniej trujące grzyby (m.in. muchomor zielonawy) nie mają gorzkiego czy też piekącego smaku ani odrażającego zapachu! Jedyną metodą pozwalającą bezpiecznie zbierać grzyby jest precyzyjne oznaczenie gatunku.
Zobacz więcej...
(uboczne użytkowanie lasu), grzyby, których owocniki zawierają niebezpieczne dla życia i zdrowia człowieka związki (m.in. amanitynę, faloidynę, giromitrynę, orelaninę, kwas ibotenowy, muscymol, muskarynę). W Polsce występuje ok. 250 gatunków grzybów trujących, z czego ok. 40 pospolitych (notowanych jako przyczyny zatruć), a zaledwie kilka śmiertelnie trujących. Do najgroźniejszych, wyjątkowo toksycznych dla organizmu człowieka należy muchomor zielonawy (m. sromotnikowy) oraz podobne do niego, biało zabarwione - muchomor jadowity i wiosenny (por. zatrucia grzybami). Do innych grzybów trujących zalicza się niektóre gatunki z rodzajów: czubajeczka, czubajka, dzwonkówka, gąska, grzybówka, hełmówka, krowiak, lejkówka, łysiczka, maślanka, muchomor, piestrzenica, strzępiak, wieruszka, włośnianka i zasłonak.
Zobacz więcej...
(fitopatologia leśna), organizmy heterotroficzne, przy czym niektóre odżywiają się żywą substancją organiczną - pasożyty, natomiast inne czerpią składniki pokarmowe z substancji martwej - saprotrofy, saprobionty. Grzyby które odżywiają się wyłącznie żywą materią to pasożyty bezwzględne (obligatoryjne), natomiast te które w zależności od sytuacji korzysta z martwej lub żywej materii organicznej - pasożyty względne (fakultatywne). Ciało wegetatywne zbudowane jest ze strzępek tworzących grzybnię (plecha, mycelium). Komórki grzybów jedno-, wielo- lub dwujądrowe (dikariotyczne). Ściana komórkowa g. w. zawiera chitynę, lipidy, białka, glukan, kallozę itp. Substancje zapasowe to tłuszcze i glikogen. Rozmnażanie poprzez zarodniki płciowe (zygospory, workowe, podstawkowe) lub bezpłciowe (konidia, oidia, chlamydospory. G. w. mogą tworzyć struktury nibytkankę, sznury grzybniowe i owocniki. Podstawą naturalnej klasyfikacji grzybów są ich cechy rozwojowe i typ rozmnażania płciowego. Ostatnio te kryteria zostały uzupełnione o szczegóły struktury ściany komórkowej, budowy wici (tam gdzie wici występują), a także dane dotyczące budowy kwasów nukleinowych i niektórych białek. W obrębie podkrólestwa Fungi (grzyby właściwe) wyróżniono 4 gromady: Chytridiomycota (skoczkowe), Zygomycota (sprzężniowe), Ascomycota (workowe) i Basidiomycota (podstawkowe). Grzyby spełniają znaczącą rolę w przyrodzie i gospodarce człowieka. Przyczyniają się do mineralizacji związków organicznych w glebie. W gospodarce człowieka g. w. wykorzystywane są w przemyśle farmaceutycznym, fermentacyjnym, mleczarskim i piekarniczym. Są wśród g. w. gatunki pasożytnicze powodujące choroby roślin i zwierząt. Liczną grupę stanowią grzyby saprotroficzne, rozkładające np. ściółkę leśną, drewno, odchody zwierząt, resztki roślin na polach i łąkach. Liczne są także gatunki symbiotyczne tworzące mikoryzę z korzeniami roślin, a także lichenizujące, czyli tworzące porosty. Większość grzybów jadalnych należy do podstawczaków (Basidiomycota, Basidiomycetes), są tu również gatunki o właściwościach trujących, w tym halucynogennych. Grzyby mogą powodować szkody w leśnictwie, ogrodnictwie, przemyśle spożywczym, rolnictwie i w innych gałęziach gospodarki człowieka.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Columba palumbus, ang. Wood Pigeon) ptak z rodziny Columbidae (gołębiowate), rzędu Columbiformes (gołębiowe). Długość ciała 38-43 cm, rozpiętość skrzydeł 68-77 cm, masa ciała 300-690 g. Ubarwienie popielatoniebieskie z białym kołnierzykiem na bokach szyi i białymi pasami na wierzchu skrzydeł. Brak dymorfizmu płciowego. W Polsce szeroko rozpowszechniony gatunek lęgowy. Pierwotnie ptak leśny, zasiedlił osiedla ludzkie i obecnie licznie występuje w miejskich parkach i zadrzewieniach. Gniazdo zakłada na drzewach. W okresie IV-IX składa 2 jaja, które wysiaduje samica na zmianę z samcem przez 17 dni. Wyprowadza 2-4 lęgi w roku. Gatunek wędrowny, przeloty III-IV i IX-X, część osobników zimuje w kraju. Pożywienie: liście, nasiona, jagody, pączki, kwiaty. Liczebność w Polsce szacowana na 400-600 tysięcy par. Gatunek łowny. Okres polowań od 15 sierpnia do 30 listopada.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), skała osadowa chemiczna, organogeniczna, powstała jako nagromadzenie odchodów i szczątków ptaków zwykle nad brzegami mórz, oraz w jaskiniach - nietoperzy. Zawiera dużo fosforanów i azotanów, wapnia, magnezu oraz amonu (składa się 11-17% P2O5 oraz 3-12% azotu, a także siarczany, chlorki i związki organiczne. Jest barwy szarobiałej, żółtawej, jest porowaty o bezładnej strukturze, słabo zwięzły. Należy do skał rzadkich. Zostało w większości wyeksploatowane jako bardzo dobrej jakości nawóz organiczny. W Polsce obecnie nie występuje lub występuje w ilościach śladowych.
Zobacz więcej...
(informatyka w leśnictwie, oprogramowanie i sprzęt), graficzny interfejs użytkownika. W GUI wyposażone są nowoczesne systemy operacyjne, jak Windows, Mac OS czy OS/2. Typowymi elementami GUI są okna, rozwijane menu, przyciski, paski przewijania, ikony i zakładki. Użytkownik korzysta z interfejsu za pomocą myszy i klawiatury, klikając na graficzne reprezentacje poleceń zamiast wpisywać z klawiatury komendy. Programy napisane dla danego systemu operacyjnego zapożyczają i wykorzystują elementy jego graficznego interfejsu użytkownika, na przykład wygląd jego okien, przycisków czy kolorystykę. Ang. Graphical User Interface. Por. tekstowy interfejs użytkownika
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 »
Wszystkich stron: 46
