G
Ilość znalezionych haseł: 688
(Ochrona przyrody), pojęcie gatunku zwornikowego (kluczowego) ang. keystone species, wprowadził R.T.Paine w 1969 r. Jest to taki gatunek, którego wpływ na biocenozę lub ekosystem jest o wiele większy niż można by oczekiwać na podstawie jego liczebności. Są to gatunki o kluczowym znaczeniu w biocenozie, np. drapieżniki szczytowe, takie jak wilk, czy też gatunki kształtujące środowisko (np. bóbr, dzięcioły itp.), wywierające duży wpływ na pozostałe gatunki i składniki ekosystemu. Poprzez swoją działalność przyczyniają się do powstawania nowych nisz ekologicznych. Do tej grupy należą wszystkie gatunki (niezależnie od poziomu troficznego, jaki reprezentują), których utrata może wywołać poważne następstwa dla funkcjonowania całej biocenozy.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Corvus frugilegus, ang. Rook) ptak z rodziny Corvidae (krukowate), rzędu Passeriformes (wróblowe). Długość ciała 41-49 cm, rozpiętość skrzydeł 81-94 cm, masa ciała 280-340 g. Czarne, granatowo połyskujące upierzenie. Nasada dzioba u dorosłych ptaków nieopierzona, biaława. Brak dymorfizmu płciowego. W Polsce szeroko rozpowszechniony gatunek lęgowy. Zamieszkuje tereny rolnicze, osiedla ludzkie, parki, obrzeża lasów. Gniazdo zakłada na drzewach. Gniazduje kolonijnie. W kwietniu składa 2-5 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 16-18 dni. Wyprowadza jeden lęg w roku. Gatunek wędrowny, przeloty III-IV i X-XI, na zimę przybywają do naszego kraju liczne ptaki ze wschodu i północy. Pożywienie: owady, dżdżownice, nasiona, drobne kręgowce, odpadki. Liczebność w Polsce szacowana na 150-200 tysięcy par. Gatunek objęty ochroną częściową.
Zobacz więcej...
(inżynieria leśna, hydrologia), skład gazów występujących w wodach podziemnych. Gazami głównymi, mogącymi występować w znacznych ilościach, są: tlen, azot, dwutlenek węgla, metan, siarkowodór. Podrzędnie lub w ilościach śladowych mogą występować też wodór, gazy szlachetne, niektóre gazowe węglowodory itp. Gazy występujące w wodach podziemnych mogą być pochodzenia atmosferycznego, glebowego (biochemicznego), geogenicznego (np. juwenilnego, radiogenicznego), kosmicznego i antropogenicznego. Gazami decydującymi o warunkach hydrogeochemicznych są głównie O2, H2S i CO2. Właściwości lecznicze nadają wodom podziemnym CO2, H2S, Rn.ang. composition of gases present in water
Zobacz więcej...
(prawo ochrony środowiska i poltyka leśna), rozumie się przez to:
a) dwutlenek węgla (CO2),
b) metan (CH4),
c) podtlenek azotu (N2O),
d) fluoropochodne węglowodorów (HFCs),
e) perfluoropochodne związki węgla (PFCs),
f) sześciofluorek siarki (SF6).
Ustawa z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji, art. 3 ust. 5
(prawo ochrony środowiska i polityka leśna), gazowe składniki atmosfery, zarówno naturalne, jak i antropogeniczne, które pochłaniają i reemitują promieniowanie podczerwone.
Są to: dwutlenek węgla, metan, podtlenek azotu, fluoropochodne węglowodorów, perfluoropochodne związki węgla, sześciofluorek siarki.
Ramowa Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu sporządzona w Nowym Jorku dnia 9 maja 1996 r., art.1 ust. 5
Zobacz więcej...
(prawo ochrony środowiska i polityka leśna), ostateczne uwolnienie do powietrza substancji (prawo ochrony środowiska i polityka leśna), gazowe zrzuty zawierające komponenty stałe, ciekłe lub gazowe; ich objętościowe natężenie przepływu wyraża się w metrach sześciennych na godzinę w warunkach normalnych, tj. w temperaturze (273oK) i przy ciśnieniu 101,3 kPa, po odjęciu zawartości pary wodnej.
Dyrektywa Rady 88/609/EWG z dnia 24 listopada 1988 roku w sprawie ograniczania emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania paliw
(prawo ochrony środowiska i polityka leśna), końcowy zrzut gazów zawierajacych lotne zwiazki organiczne lub inne substancje zanieczyszczające, z komina lub urządzeń obniżających emisje do powietrza. Natężenia objętościowego przepływu wyrażone są w m3/h w warunkach normalnych.
Dyrektywa Rady 1999/13/WE z dnia 11 marca 1999 r. w sprawie ograniczenia emisji lotnych związków organicznych ze stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych rodzajach działalności instalacji
(prawo ochrony środowiska i polityka leśna), ostateczne uwolnienie do powietrza substancji gazowych zawierających nie-metanowe lotne związki organiczne (NMVOCs) lub innych zanieczyszczeń z komina lub urządzeń oczyszczających. Objętościowe prędkości przepływu wyrażone są w m3/h w warunkach normalnych.
Protokół w sprawie zwalczania zakwaszenia, eutrofizacji i ozonu przyziemnego do konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości
Zobacz więcej...
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Bucephala clangula, ang. Goldeneye) ptak z rodziny Anatidae (kaczkowate), rzędu Anseriformes (blaszkodziobe). Długość ciała 40-48 cm, rozpiętość skrzydeł 62-77 cm, masa ciała 500-1200 g. Wyraźny dymorfizm płciowy wyłącznie w okresie lęgowym. Samiec jest ubarwiony czarno-biało. Na zielono połyskującej głowie ma białą owalną plamą u nasady dzioba. Samica szara z ciemnobrązową głową. W locie skrzydła wydają świst. W Polsce gniazduje głównie w północnej części kraju. Zamieszkuje jeziora i rzeki z brzegami porośniętymi lasem. Gniazdo zakłada w dziuplach (!), najczęściej po dzięciole czarnym. W okresie V-VI składa 8-11 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 29-30 dni. Zagniazdownik, pisklęta wykluwają się pokryte puchem i niedługo po wykluciu wyskakują z dziupli na ziemię i wędrują z samicą do najbliższej wody. Wyprowadza jeden lęg w roku. Gatunek wędrowny, przeloty III-IV i IX-XI, część osobników zimuje w kraju. Pożywienie: głównie skorupiaki, mięczaki, owady wodne i ich larwy. Liczebność w Polsce szacowana na 1200-1500 par. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Lanius collurio, ang. Red-backed Shrike) ptak z rodziny Laniidae (dzierzby), rzędu Passeriformes (wróblowe). Długość ciała 16-18 cm, masa ciała 25-35 g. Wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec łatwo rozpoznawalny po czarnej masce na popielatej głowie i rdzawobrązowym wierzchu ciała. Spód z beżowym nalotem. Ogon czarny z białymi skrajami u nasady. Samica o podobnym schemacie ubarwienia, ale mniej skontrastowana, z łuskowanym wzorem na spodzie ciała. W Polsce szeroko rozpowszechniony gatunek lęgowy. Zamieszkuje zakrzaczone łąki, brzegi lasów z krzewami. Gniazdo zakłada na krzewach. W okresie V-VI składa 4-6 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 12-16 dni. Wyprowadza jeden lęg w roku. Gatunek wędrowny, przeloty IV-V i VIII-IX, zimuje w Afryce. Pożywienie: owady (głównie chrząszcze), rzadziej drobne kręgowce. Swoją zdobycz nabija na ciernie krzewów. Liczebność w Polsce szacowana na 200-400 tysięcy par. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
(uboczne użytkowanie lasu), Tricholoma portentosum (Fr.) Quél. - dość pospolity gatunek grzyba, występujący w borach iglastych, głównie na glebach kwaśnych, piaszczystych. Tworzy mikoryzę głownie z sosną, a także świerkiem. Owocniki występują często gromadnie, od września do listopada, czasem nawet później. Kapelusz o średnicy 4 - 12 cm jest szary, ciemnopopielaty, z odcieniem brązowawym, fioletowobrązowym lub nawet stalowoniebieskawym; błyszczący, gładki. Od środka ku brzegom kapelusza widoczne są czarne, delikatne, promieniście biegnące włókienka (ważna cecha). Kształt kapelusza u młodych owocników jest stożkowaty, później płaski z garbkiem, z powyginanymi brzegami, niekształtny (stąd nazwa). Blaszki są białawe, później szarawe, ze słabym, ale widocznym odcieniem żółtozielonkawym, średnio gęste, szerokości 5 - 10 mm, przy trzonie zatokowato wycięte. Trzon jest białawy, cylindryczny, wysokości 6 - 12 cm gładki lub lekko kosmkowaty, pełny; w górnej części z zółtozielonkawym odcieniem. Miąższ jest białawy lub szary, mięsisty, po przekrojeniu nie zamienia zabarwienia, o lekko mącznym zapachu. Gąska niekształtna, zwana siwką, jest bardzo smacznym grzybem jadalnym, dość często zbieranym. Można ją przyrządzać w najrozmaitsze sposoby, ale najchętniej bywa marynowana w occie.
Zobacz więcej...
(uboczne użytkowanie lasu), Tricholoma equestre (L.) P. Kumm. - pospolity, jesienny grzyb, pojawiający się od września do listopada w lasach iglastych na glebach piaszczystych, głównie pod sosnami. Młode owocniki długo ukryte są w ściółce. Kapelusz jest żółtozielony lub żółtobrązowy, czasem brązowooliwkowy, gładki, średnicy 4 - 8 cm. Powierzchnia skórki (zwykle zanieczyszczona piaskiem) jest promieniście żyłkowana. Blaszki są jasnożółte, wycięte ząbkiem przy trzonie, dość cienkie, średnio gęste, kruche, szerokości 5 - 12 mm. Trzon jest pełny, cylindryczny, u podstawy trochę zgrubiały, żółtozielony – bez pierścienia i pochwy u nasady (ważna cecha – por. muchomor zielonawy). Miąższ dość zwarty, mięsisty, białawy, tylko bezpośrednio pod łatwo zdzierająca się skórką kapelusza lekko cytrynowożółty, po przekrojeniu nie zmienia zabarwienia. Świeże owocniki mają charakterystyczny zapach świeżo zmielonej mąki. Smaczny, wartościowy grzyb, dopuszczony do obrotu; tradycyjnie najchętniej marynowany, ale nadaje się do przyrządzania praktycznie w każdej postaci. Często jest przedmiotem handlu. Uwaga: w ciągu ostatnich lat pojawiają się doniesienia, że gąska spożywana przez dłuższy czas w znacznych ilościach może powodować poważne zatrucia.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 »
Wszystkich stron: 46
