K
Ilość znalezionych haseł: 914
(Ekologia lasu, siedlisko i środowisko leśne), pod pojęciem klimatu leśnego należałoby rozumieć klimat masy powietrza w jego wnętrzu wraz z warstwą powietrza przylegającą do niego od zewnątrz. Klimat wnętrza lasu jest przez ekosystem leśny dosłownie kształtowany, natomiast klimat przyległy warstw powietrza jest silnie modyfikowany. W jednym i drugim przypadku można mówić o fitoklimacie leśnym, czyli klimacie znajdującym się pod przemożnym wpływem roślinności leśnej.
Fitoklimat leśny jest bardzo zróżnicowany, zarówno w poziomie jak i pionie, co przyczynia się do bogactwa nisz ekologicznych w ekosystemie leśnym. Na przykład występujące w dnie lasu zacienienie, brak wiatru, podwyższona wilgotność, mniejsze amplitudy temperatur, czy podwyższona koncentracja dwutlenku węgla – sprzyjają wielu gatunkom roślin runa i naturalnemu odnowieniu wielu gatunków drzewiastych. Wprawdzie każdy ekosystem leśny ma inny klimat, wynikający z jego złożonej struktury (w tym składu gatunkowego i zwarcia drzewostanu), niemniej można się pokusić o pewne uogólnienie cech klimatu leśnego, w porównaniu z przestrzenią otwartą. Fitoklimat kształtowany przez las w jego wnętrzu się odznacza się w zakresie:
a) warunków świetlnych – mniejszą intensywnością światła (nawet stukrotnie), przewagą światła rozproszonego i występowaniem osłabionego światła bezpośredniego w postaci wędrujących plam (obrazków), zubożonym widmem (w tym zwiększonym udziałem promieni zielonych, nieprzydatnych w fotosyntezie);
b) warunków termicznych – średnią roczna temperatura nieznacznie niższa (około 1°C), średnią okresu wegetacyjnego wyraźnie niższa (około 1,5°C), średnią okresu spoczynku nieco wyższa (około 0,5°C), amplitudą roczną mniejszą o kilka a dobową nawet o kilkanaście stopni, nie występowaniem przymrozków radiacyjnych;
c) warunków wodnych - większą wilgotnością powietrza (średnio około 5%), znacznie mniejszą ewaporacją (około 50%), intercepcją opadów w koronach rzędu 25% (do dna lasu dociera około 75% opadów), znacznie większym udziałem opadów poziomych (do ~ 50%);
d) warunków anemometrycznych - wnikaniem do zwartego drzewostanu z okrajkiem na głębokość około 30-50 m natomiast do rozrzedzonego drzewostanu bez okrajka na głębokość około 250 m, występowanie pionowych ruchów powietrza (ze względu na różnice temperatur między dnem lasu i jego sklepieniem).
Zobacz więcej...
(mechanizacja prac leśnych), urządzenie, które w pojazdach mechanicznych służy do regulacji temperatury w kabinie operatora. Zbudowana jest ze sprężarki, parownika, chłodnicy zaworu rozprężnego, czujnika ciśnienia filtra osuszającego, wentylatora, przewodów, czujników temperatury wewnętrznej i zewnętrznej oraz elektronicznego układu sterowania. Sprężony czynnik chłodniczy rozprężając się (parując) pobiera ciepło parowania i ochładza parownik, przez który wentylator dmucha powietrze do kabiny. Rozprężony czynnik zasysany jest przez sprężarkę, gdzie po sprężeniu skrapla się oddając ciepło parowania w chłodnicy i dalej jest tłoczony do zaworu rozprężnego parownika. Urządzenie to jest można powiedzieć klasyczną pompą ciepła.
Zobacz więcej...
(Ekologia lasu, ekologia drzew leśnych), ekoklina może być definiowana jako ciągła zmienność dowolnej cechy (owłosienia pędu, przyrostu, daty zawiązywania pąków itp.) u osobników danego gatunku, obserwowana wzdłuż gradientu środowiskowego (rosnącej szerokości geograficznej, wysokości n.p.m., obniżającego się poziomu wód gruntowych, pH gleby itp.). Ekoklina może być fenokliną lub genokliną. Fenoklina może być wynikiem działania gradientu środowiskowego na osobniki o tym samym genotypie (np. rozmnożone wegetatywnie wierzby), ale najczęściej jest efektem współdziałania genokliny (ciągłej zmienności genotypowej) i gradientu środowiskowego. Istnienie genokliny możemy wykazać eliminując wpływ gradientu środowiskowego - w doświadczeniu, w którym nasiona zebrane wzdłuż gradientu środowiskowego wysiewamy w tych samych warunkach środowiskowych (szkółka, szklarnia, fitotron). Zmienność cech wyhodowanego w ten sposób potomstwa różnych populacji tego samego gatunku, korespondująca z ich gradientem środowiskowym, jest dowodem genetycznej adaptacji ekologicznej o charakterze klinalnym (patrz ryc. 1)
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 »
Wszystkich stron: 61
