P
Ilość znalezionych haseł: 1855
(lasy i leśnictwo), w pierwotnym znaczeniu pojęcie puszcza oznaczało kiedyś "pustać", obszary dzikie i "puste" - czyli niezamieszkały, odludny obszar porośnięty nieprzebytymi pralasami lub praborami. Obecnie - las noszący cechy lasu pierwotnego, najczęściej z licznymi bagnami, często na terenach o niewielkim osadnictwie, występujący na znacznym obszarze. Nazwy puszcz pochodziły zwykle od największych miejscowości w ich pobliżu lub od nazwiska właściciela części większego obszaru leśnego. Obecnie nazwa używana jest także w stosunku do niektórych większych kompleksów leśnych, mało użytkowanych rolniczo, chociaż drzewostany mogły ulec zmianom pod wpływem gospodarki leśnej. Pojęcie puszcza oznaczało kiedyś pustać, czyli niezamieszkały, odludny obszar porośnięty nieprzebytymi pralasami lub praborami.
Zobacz więcej...
(siedliskoznawstwo leśne), Duży obszar leśny w północno-wschodniej części kraju, na pograniczu Polski, Litwy i Białorusi. W Polsce na terenie województwa podlaskiego, w granicach powiatów: augustowskiego, suwalskiego grodzkiego i ziemskiego oraz sejneńskiego. Puszcza Augustowska zajmuje rozległe tereny Równiny Augustowskiej a także płn.- wsch. część Kotliny Biebrzańskiej oraz środkowo- południowy fragment Pojezierza Wschodnio-Suwalskiego). Obszary leśne są głównie w zarządzie nadleśnictw Lasów: Suwałki, Pomorze, Szczebra, Płaska oraz Augustów. W granicach puszczy są także lasy Wigierskiego Parku Narodowego (powierzchnia ogólna 15,0 tys. ha, w tym 9,4 tys. ha lasów) oraz północno-wschodnie tereny Biebrzańskiego Parku Narodowego. Współczesny obszar Puszczy Augustowskiej na terytorium Polski to tereny leśne oraz przyległe do nich inne grunty w granicach określonych przez następujące miejscowości i obiekty liniowe: Kaletnik - Piotrowa Dąbrowa – Żubrówka Stara – Buda Ruska - Pomorze - Bierżniki – południowe obrzeża Jeziora Bałądź - granica państwa – Bartniki – Skieblewo – północno-wschodnie obrzeża Lipska - rzeka Biebrza – Kanał Augustowski - wschodnie obrzeża Augustowa – droga 664 – Dowspuda - Białe - droga 655 - południowe obrzeża Suwałk – Lipniak – Kaletnik. W opisanych granicach Puszczy Augustowskiej są między innymi jeziora: Necko, Dąbrówka, Krzywe, Wigry, Dowcień, Jurkowo, Pomorze, Sajno i Kolno; a poza granicami jeziora Żubrowo, Gremzydy, Głuche oraz Dmitrowo. Jest to obszar o powierzchni ogólnej 185 tys. ha, z czego ponad 110 tys. ha (ponad 60 %) zajmują lasy. Na obszarze P. Augustowskiej jest kilkanaście rezerwatów przyrody. Z jej areałem w znacznej części pokrywają się m.in. obszary Natura 2000 PLB 200002 Puszcza Augustowska i PLH 200005 Ostoja Augustowska Nazwa na mapie 'Polska mapa krajobrazowa' terenów leśnych w płn.-wsch. części województwa poddlaskiego, na wschód i płn-wsch. Augusowa
Zobacz więcej...
(lasy i leśnictwo), kompleks leśny na Suwalszczyźnie, pozostałość po dawnych puszczach jaćwieskich. Rozciąga się od doliny górnej Biebrzy, po południowe krawędzie Pojezierza Wschodniosuwalskiego. Ok. ? (114,4 tys. ha) Puszczy znajduje się na terenie Polski, a reszta na Litwie i Białorusi. Uważana jest za największy obszar leśny w Polsce i niezwykle atrakcyjny pod względem krajobrazowym, turystycznym, przyrodniczym i łowieckim. Przez Puszczę Augustowską prowadzą szlaki kajakowe rzekami: Czarną Hańczą, Rospudą, Marychą, Blizną oraz Kanałem Augustowskim. W obrębie Puszczy mieści się Pojezierze Augustowskie z jeziorami: Necko, Rospuda, Białe, Studzieniczne, Sajno, Serwy. W obrębie Puszczy znajduje się Wigierski Park Narodowy, a jej południowa część tworzy otulinę północnego krańca Biebrzańskiego Parku Narodowego. Przez Puszczę Augustowską prowadzą piesze, rowerowe i kajakowe szlaki turystyczne. Do połowy XVI wieku Puszcza Augustowska, jako własność królów Polski (pod nazwą Puszczy Perstuńskiej i Przełomskej), była terenem łowów królewskich na grubego zwierza (tury, żubry, łosie, jelenie, dziki, niedźwiedzie, wilki). Puszczańskie osadnictwo rozwinęło się w XVII i XVIII wieku z osiadłych tu strażników królewskich strzegących ostępów leśnych, smolarzy, rybaków, bartników. Dziś żyje tu około 50 gatunków ssaków (m.in.: łoś, jeleń, dzik, wilk, ryś, borsuk, wydra, bóbr), 150 gatunków ptaków, ponad 30 gatunków ryb, prawie wszystkie gatunki płazów i gadów krajowych oraz liczne gatunki skorupiaków i owadów. Na drzewostany Puszczy Augustowskiej składają się w 73% bory sosnowe i sosnowo-świerkowe z partiami lasu mieszanego. Najcenniejsze przyrodniczo fragmenty puszczańskie objęte zostały ochroną rezerwatową.
Zobacz więcej...
(lasy i leśnictwo), nazwa zwartych kompleksów leśnych, która w XV wieku przypisana została lasom należącym do dworów w Bielsku, Kamieńcu i Wołkowysku (stąd nazwy Puszcz, z których się składała: Bielskiej, Kamienieckiej i Wołkowyskiej). Po dalszym rozpadzie tych Puszcz w wyniku rozwoju osadnictwa, obecna Puszcza Białowieska składa się z ocalałych fragmentów dawnych puszcz Białowieskiej, Ladzkiej i Świsłockiej. Po unii lubelskiej w 1569 r., zachodnim skrajem Puszczy Białowieskiej biegła granica między Polską a Wielkim Księstwem Litewskim. W 1589 r. Puszcze Białowieską zaliczono do królewskich dóbr stołowych. Obecnie wchodzi w skład Nadleśnictw Białowieża, Browsk i Hajnówka. Są tu ostatnie w tej części Europy fragmenty lasów o charakterze pierwotnym, z dominującymi lasami grądowymi i mieszanymi. W drzewostanach spotyka się najczęściej świerk pospolity (26%), sosnę zwyczajną (24%), olszę czarną (17%), dąb szypułkowy (12%) i brzozę (11%). W puszczy żyje 58 gatunków ssaków (w tym ponad 300 żubrów), 250 ptaków, 7 gadów (m.in. żółw błotny i gniewosz plamisty), 13 płazów, 32 ryb, ponad 9000 owadów, 331 pająków, 20 pijawek. W 1986 r. Puszcza uznana została za Obszar Chronionego Krajobrazu i różnymi formami ochrony objęto ponad 50% jej powierzchni (w tym m.in.: 20 rezerwatów przyrody o powierzchni 3208 ha, ponad 1100 drzew uznanych za pomniki przyrody, 2 ostoje zwierząt chronionych, 94 strefy ochronne gniazd bociana czarnego i orlika krzykliwego). 401 drzew wpisano do krajowego rejestru programu zabezpieczenia puli genowej.
Zobacz więcej...
(lasy i leśnictwo), obecnie obszar Puszczy Bolimowskiej - zajmujący w przybliżeniu trójkąt o bardzo poszarpanych bokach, w którego wierzchołkach tkwią Skierniewice, Żyrardów i Nieborów - jest puszczą już tylko z nazwy. Z pierwotnej Puszczy dziś zostały jedynie niewielkie fragmenty, z których najciekawsze są... cenne tereny nadrzeczne, torfowiska, bagniska i podmokłe półnaturalne łąki niżowe z licznymi gatunkami chronionych i zagrożonych wyginięciem roślin (m.in. lilia złotogłów, żurawina błotna, borówka bagienna, bagno zwyczajne) i zwierząt (bocian czarny, derkacz, bąk, perkoz, czapla siwa i in.). Drzewostany Puszczy Bolimowskiej zatraciły już dawno swój pierwotny, puszczański charakter. Towarzyszące im trzęsawiska i bagna wyschły, śródleśne jeziorka znikły, na miejscu dawnych borów pojawiły się enklawy pól uprawnych. Pomimo to, na terenach dorzecza rzeki Rawki, która niemal w pełni zachowała swój naturalny charakter, a zwłaszcza w dolinkach małych rzeczek i strumyczków, w oczkach wodnych, torfowiskach, bagnach, na podmokłych łąkach i pastwiskach, w 1986 r. utworzono Bolimowski Park Krajobrazowy liczący 23130 ha.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 »
Wszystkich stron: 124
