P
Ilość znalezionych haseł: 1855
(uboczne użytkowanie lasu), Cantharellus cibarius Fr. - jeden z najchętniej zbieranych grzybów leśnych, znany pod wieloma nazwami: kurka, liszka, łasiczka, lepiecha, kurza nóżka, kurza stopka, stągiewka i in. Występuje od maja do połowy listopada w różnych typach lasów. Grzyb bardzo pospolity; owocniki pojawiają się często gromadnie, najczęściej w towarzystwie sosen, świerków, dębów i grabów. Owocniki mają kształt lejkowaty; górna cześć ma średnicę 1 - 7 cm. Bardzo charakterystyczna jest jaskrawa barwa: od żółtej do pomarańczowej, intensywniejsza w czasie wilgotnej pogody. Kapelusz jest nagi, matowy, brzeg kapelusza podwinięty, u starych okazów nieregularny i często postrzępiony. Hymenofor ma postać dość grubych, żylastych, nieregularnych fałd (listewek), zbiegających na trzon, często rozwidlonych. Trzon tylko trochę jaśniejszy od kapelusza, w górze rozszerzony, pełny, wysokości 3 – 6 cm. Miąższ jest bardzo zwarty i jędrny, białawy. Zapach jest charakterystyczny, jakby owocowy, smak łagodny do ostrawego (stąd nazwa pieprznik). Jest to bardzo smaczny grzyb jadalny, ale dość twardy i ciężko strawny. Nie nadaje sie do suszenia - poza tym, może być przyrządzany i przetwarzany na wszelkie sposoby. Jest dopuszczony do obrotu handlowego i przetwórstwa. Pod względem gospodarczym jest jednym z najważniejszych gatunków grzybów jadalnych w Polsce, pod względem wielkości eksportu – najważniejszym. Wynika to nie tyko z jego walorów smakowych, ale także z faktu, że owocniki są stosunkowo trwałe (a więc dobrze znoszą transport) i prawie w ogóle nie ulegają zaczerwieniu.
Zobacz więcej...
(uboczne użytkowanie lasu), Cantharellus tubaeformis Fr.: Fr. - niepozorny grzyb, występujący w lasach iglastych, mieszanych i liściastych, na kwaśnych glebach, zwykle w wilgotniejszych miejscach, najczęściej pod świerkami, również pod jodłami i sosnami. Owocniki pojawiają się niezbyt często, ale gromadnie, niekiedy masowo, od lipca do listopada, częściej jesienią niż latem. Kapelusz ma średnicę 2 - 6 cm, jest żółtobrązowy do szarobrązowego. Cały owocnik ma budowę lejkowatą lub trąbkowatą, z trzonem pustym od góry do samej nasady. Górna powierzchnia jest gładka lub pokryta drobnymi łuseczkami czy też kosmkami. Brzeg kapelusza jest początkowo podgięty, u starszych osobników wywinięty do góry, silnie pofałdowany, kędzierzawy. Hymenofor ma postać rzadkich, szerokich, nieregularnych, rozwidlających się i zbiegających po trzonie listewek koloru w młodości szarożółtego, z czasem szarobrązowego. Listewki są barwą wyraźnie odgraniczone od trzonu. Trzon ma długość 4 - 6 cm; jest gładki, dość wysmukły, szarożółty, ku podstawie bardziej żółtawy, często spłaszczony. Miąższ jest cienki, włóknisty, bez wyraźnego zapachu, o łagodnym smaku. Grzyb ten, choć jest spokrewniony z kurką i również smaczny, z powodu niepozornego wyglądu jest wyjątkowo rzadko zbierany. Warto go polecić, ponieważ czasami występuje masowo, jest łatwy do oznaczenia (listewki, trąbkowaty kształt) i nigdy nie ulega zaczerwieniu. Jest dobrym grzybem domieszkowym, można go dusić, smażyć, marynować, a nawet – w przeciwieństwie do kurki – nadaje się do suszenia.
Zobacz więcej...
(Ekologia lasu, podstawowe pojęcia z zakresu ekologii), drogi włączania pierwiastków biogennych do obiegu w ekosystemach mogą być rozmaite, różne też mogą być drogi ich wychodzenia z obiegu. Można tu wymienić erozję mechaniczną i chemiczną, szczególnie zaś procesy karbonizacji (działania węglanów). Zwyczajne rozpuszczanie się związków mineralnych w wodach jest również drogą, na której pierwiastki biogenne zawarte w skałach i glebach mogą być włączane do obiegu. Rozpuszczone w wodzie związki mineralne mogą być transportowane przez wody na znaczne odległości i osadzać się wzdłuż cieków wodnych. Źródłem pierwiastków biogennych są też gazy atmosferyczne, szczególnie dwutlenek węgla i azot. Inne pierwiastki biogenne znajdujące się w atmosferze stają się dostępne poprzez opadanie wraz z wodą (deszcz, śnieg, mgła) lub, po prostu, osiadanie na powierzchni gleb i wód w okresach suchych.
Zobacz więcej...
(botanika leśna, rośliny zielne), Primula – rodzaj z rodziny Primulaceae (pierwiosnkowate) liczący około 400 gatunków, w większości górskich, występujących w Eurazji, północno-wschodniej Afryce oraz w Ameryce Południowej. W Polsce 7 gatunków (w tym 2 wymarłe), z których 2 są dość częstymi roślinami na terenach leśnych. Pierwiosnek lekarski (Primula veris L.) – bylina dorastająca do 40 cm wysokości, o liściach zebranych w różyczkę, jajowatych lub podłużnych, charakterystycznie pomarszczonych, na brzegu falistych, karbowanoząbkowanych, spodem delikatnie owłosionych. Kwiaty w baldaszkowatych kwiatostanach osadzonych na szczycie bezlistnej łodygi. Kielich luźno otaczający rurkę korony, dzwonkowaty i rozdęty, z ostrymi łatkami. Korona złocistożółta z 5 pomarańczowymi plamkami w gardzieli. Gatunek charakterystyczny dla ciepłolubnych zbiorowisk zaroślowych i leśnych z rzędu Quercetalia pubescentis. Często występuje także w murawach kserotermicznych i na łąkach. Pierwiosnek wyniosły [Primula elatior (L.) Hill] ma kwiaty bladożółte z pomarańczowym pierścieniem w gardzieli oraz kielich ściśle przylegający do rurki korony. Jest rośliną pospolitą na południu Polski, zwłaszcza w górach, natomiast rzadką w środkowej części kraju, np. w Wielkopolsce. Nie występuje w regionach północnych. Gatunek charakterystyczny dla zbiorowisk z rzędu Fagetalia sylvaticae, stosunkowo najczęściej rośnie w górskich lasach łęgowych. Ponadto w górach jest częstym składnikiem wilgotnych łąk oraz ziołorośli.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna,ptaki), (łac. Phylloscopus collybita, ang. Chiffchaff) ptak z rodziny Phylloscopidae (świstunki), rzędu Passeriformes (wróblowe). Długość ciała 10-12 cm, masa ciała 6-11 g. Bardzo podobny do piecuszka, ubarwienie bardziej szarobrunatne z odcieniem oliwkowym, słabo zaznaczona brewka. Nogi ciemne. Brak dymorfizmu płciowego. Łatwo rozpoznawalny po śpiewie, złożonym z monotonnie powtarzanych sylab „cilp-calp”. W Polsce szeroko rozpowszechniony gatunek lęgowy. Zamieszkuje lasy, parki, ogrody. Gniazdo zakłada na roślinach zielnych lub na ziemi. W okresie V-VII składa 4-7 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 13-15 dni. Wyprowadza dwa lęgi w roku. Gatunek wędrowny, przeloty III-IV i VIII-X, zimuje w zachodniej Europie i basenie Morza Śródziemnego. Pożywienie: głównie drobne owady nadrzewne, pająki. Liczebność w Polsce szacowana na 1-1,5 miliona par. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 »
Wszystkich stron: 124
