P
Ilość znalezionych haseł: 1855
(zoologia leśna,ptaki), cykliczny proces wymiany piór ptaka, polegający na wypchnięciu i zastąpieniu piór starych przez pióra nowej generacji. Pierzenie może obejmować całość upierzenia (pierzenie całkowite) lub też jego część (pierzenie częściowe). U wielu ptaków występuje rozdzielenie teremów zmiany lotek, sterówek i piór okrywowych lub też rozciągnięcie zmiany lotek i sterówek (lub przynajmniej ich części) na okres całego lub prawie całego roku. Wiele gatunków na pierzenie całkowite wykorzystuje czas tuż po lęgach, ale przed jesienną wędrówką. Inne, zwłaszcza te zimujące w tropikach, przechodzi je już na zimowiskach. Wiele z tych, które pierzą się całkowicie późnym latem, odbywa także częściowe pierzenie wczesną wiosną, wymieniając część piór okrywowych tułowia i pokryw skrzydłowych (ale nie lotek). Bardzo duże ptaki, uzależnione od nieskrępowanej zdolności lotu i często szybujące (np. duże szponiaste, bociany) wymieniają lotki powoli w ciągu prawie całego roku. Blaszkodziobe zrzucają wszystkie lotki jednocześnie. Na 3-7 tygodni stają się wtedy nielotne, i muszą ukrywać się w zaroślach na mokradłach (tereny gromadnego pierzenia się gęsi i kaczek nazywane są pierzowiskami)
Zobacz więcej...
(uboczne użytkowanie lasu), Gyromitra esculenta (Pers.) Fr. - częsty grzyb, wyrastający wiosną (!) – od marca do maja, pojedynczo lub w grupach, w borach sosnowych: zwykle w młodnikach, na uprawach, gniazdach, przy drogach. Piestrzenica nie jest typowym grzybem kapeluszowym: owocnik (o szerokości 3 – 8 cm, wysokości 5 – 10 cm) składa się z kasztanowobrązowej lub czerwonobrązowej nieregularnej, silnie pofałdowanej główki (kojarzącej się z fakturą zwojów mózgowych) oraz z nieregularnego, krótkiego, białawego trzonu. Cały owocnik ma w środku puste przestrzenie. Miąższ jest kruchy, białawokremowy; o przyjemnym zapachu i łagodnym smaku. Gatunek ten dawniej był traktowany jako warunkowo jadalny, w istocie jest to niebezpieczny grzyb, mogący powodować nawet śmiertelne zatrucia; zabiegi polegające na kilkukrotnym obgotowaniu tych grzybów i odlaniu wywaru nie zawsze są skuteczne! Stanowczo nie należy ich zbierać.
Zobacz więcej...
(inżynieria leśna, hydrologia), urządzenie, w hydrogeologii najczęściej małośrednicowy otwór, służące do pomiaru wysokości ciśnienia piezometrycznego w określonym punkcie warstwy wodonośnej (a tym samym wysokości hydraulicznej). Pomiar polega bądź na pomiarze ciśnienia p i przeliczeniu go na wysokość ciśnienia p/jako składowej wysokości hydraulicznej, bądź na bezpośrednim pomiarze wysokości hydraulicznej (a więc rzędnej zwierciadła), jeśli dotyczy to zwykłych, niezmineralizowanych wód podziemnych. Piezometr, obok małej średnicy (dla zachowania małej bezwładności przy rejestrowaniu zmian ciśnienia w warstwie), powinien ujmować warstwę przez dno lub filtrem o małej długości części czynnej, dla zagwarantowania możliwości odnoszenia pomiaru do określonego punktu w warstwie. Pomiar w studniach obserwacyjnych niespełniających wymienionych dla p. warunków jest przybliżony ze względu na wydłużenie czasu stabilizacji ciśnienia w otworze (wpływ pojemności kolumny o dużej średnicy) oraz ze względu na swego rodzaju uśrednienie wartości ciśnienia miarodajnych dla punktów w warstwie wzdłuż części roboczej filtru, wartości zafałszowanych pionowymi przepływami śródwarstwowymi w tej strefie. W praktyce hydrogeologicznej dopuszcza się stosowanie nazwy piezometr dla wszystkich otworów obserwacyjnych umożliwiających pomiar stanu zwierciadła wody podziemnej.ang. piezometer, observation well
Zobacz więcej...
(botanika leśna, rośliny zielne), Potentilla – rodzaj z rodziny Rosaceae (różowate), liczący około 500 gatunków występujących głównie w warunkach klimatu umiarkowanego i chłodnego na półkuli północnej, rzadziej na półkuli południowej. W Polsce 29 gatunków, z których jeden jest dość częstą rośliną leśną. Pięciornik biały (Potentilla alba L.) – bylina wysokości do 25 cm, której grube kłącze jest charakterystycznie pokryte ciemnobrunatnymi resztkami przylistków. Liście odziomkowe są dłoniaste, 5-listkowe, osadzone na długich ogonkach. Listki siedzące, jajowatolancetowate, z nielicznymi ząbkami na szczycie, od spodu i na brzegach srebrzysto owłosione. Pędy kwiatonośne, 2-3-kwiatowe, zwykle krótsze od liści odziomkowych, skąpo ulistnione. Kwiaty 5-krotne, o dość dużych odwrotniejajowatych, białych płatkach. Gatunek charakterystyczny dla świetlistych dąbrów ze związku Potentillo albae-Quercion petraeae.
Zobacz więcej...
(botanika, ekologia i geografia roślin), strefy roślinności w górach, będące wyrazem zmieniających się, wraz ze wzniesieniem nad poziom morza, wszystkich podstawowych elementów klimatycznych. Typ układu piętrowego zależy od położenia geograficznego i kierunku przebiegu pasma, wielkości zajętego przez nie obszaru, a także charakteru roślinności na terenach przyległych. W polskich górach, np. w Tatrach wyróżnia się: regiel dolny (od podnóży do 1250 m n.p.m.) z przewodnim zbiorowiskiem buczyny karpackiej, regiel górny (1200-1550 m n.p.m.) z panującymi wysokogórskimi borami świerkowymi, piętro subalpejskie (1550-1800 m n.p.m.) z dominującymi zaroślami kosodrzewiny, piętro alpejskie (1800-2250 m n.p.m.) z murawami wysokogórskimi, piętro subniwalne (powyżej 2250 m n.p.m.), w którym podłoże skaliste jest przede wszystkim miejscem występowania zespołów porostów.
Zobacz więcej...
(Ekologia lasu, las jako zjawisko geograficzne), zaczyna się powyżej górnej granicy lasu, lecz trudno ściśle ustalić dolną jego linię, gdyż sosna kosówka pojawia się już pod okapem rozluźnionej świerczyny i w formie języków schodzi niżej wszędzie tam, gdzie las wysokopienny został zepchnięty w dół przez wiatry lub lawiny śnieżne. Początkowo płaty kosodrzewiny przetkane są karłowatymi świerkami, tzw. krzywulcami, potem nieco wyżej panują samodzielnie, tworząc większe lub mniejsze skupiska bądź płożąc się tuż przy ziemi, bądź podnosząc swe elastyczne pędy do kilkumetrowej nawet wysokości w kotlinach lub innych zacisznych stanowiskach Piętro kosodrzewiny występuje na terenie naszych Karpat w Tatrach oraz na Babiej Górze i Pilsku (Beskidy), a także w Sudetach. W Bieszczadach, gdzie brak kosodrzewiny, jej miejsce zajmuje olsza zielona. Kosodrzewina ma ogromne znaczenie dla niżej położonych pięter leśnych, bowiem zwarte jej płaty o elastycznych pędach wiążą duże masy śniegu zakumulowane przez długi okres zimowy, trwający często ponad pół roku na wierzchołkach gór, nie pozwalając na zsuwy i lawiny zagrażające bezpieczeństwu lasu. Zniszczenie piętra kosodrzewu w wyższych położeniach w celu powiększenia hal dla owiec doprowadzało przeważnie do znacznego obniżenia górnej granicy lasu i istniejącego obecnie dużego zagrożenia lawinowego. Górna granica piętra kosodrzewiny leży w naszych górach na wysokości 1450 do 1800 m n.p.m.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 »
Wszystkich stron: 124
