P
Ilość znalezionych haseł: 1855
(Gleboznawstwo leśne), część → czwartorzędu, zwany → epoka lodowcowa lub epoką lodową, ze względu na olbrzymie lodowce kontynentalne (lądolody), które pokrywały część Europy, łącznie z Polską, a także inne obszary strefy umiarkowanej. W tym czasie lądolód okresowo narastał i topniał, przez co na terenie prawie całej Polski znajdują się plejstoceńskie → osady lodowcowe i wodnolodowcowe. Wyróżnia się co najmniej 3 główne nawroty zlodowaceń: krakowskie zwane też południowopolskim, środkowopolskie i północnopolskie zwane bałtyckim. Początek holocenu był związany z gwałtowną zmianą klimatu polegającą na szybkim ociepleniu i przejściu z glacjalnej na interglacjalną modę klimatu. Tym samym zakończyła się ostatnia faza późnego glacjału, czyli zlodowacenie północnopolskie. Obecnie, powierzchniowa warstwa naszego kraju, zwłaszcza na nizinach zbudowana jest z utworów przetransportowanych, przesortowanych i zdeponowanych przez lodowce i towarzyszące im wody powierzchniowe o charakterze rzek, rozlewisk, bagien i jezior. Utwory pozostawione przez lodowiec to skały macierzyste większości gleb Polski.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna,ptaki), (łac. Phoenicurus phoenicurus, ang. Redstart) ptak z rodziny Muscicapidae (muchołówkowate), rzędu Passeriformes (wróblowe). Długość ciała 13-14,5 cm, masa ciała 10-20 g. Podobna do kopciuszka, lecz pierś i brzuch rdzawe, boki głowy i gardło czarne, a na czole biała plama. Wyraźny dymorfizm płciowy. Samica bardziej płowopomarańczowa od spodu niż samica kopciuszka. W Polsce dość rozpowszechniony gatunek lęgowy. Zamieszkuje lasy mieszane - zwykle skraje, ogrody, sady. Gniazdo zakłada w dziuplach, czasem na budynkach, zajmuje też skrzynki lęgowe dla sikor. W okresie V-VI składa 5-7 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 12-14 dni. Wyprowadza dwa lęgi w roku. Gatunek wędrowny, przeloty IV-V i IX-X, zimuje w Afryce. Pożywienie: drobne bezkręgowce, nasiona, także jagody. Liczebność w Polsce szacowana na 80-150 tysięcy par. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
(fitopatologia leśna), patogen Rosellinia quercina R. Hartig (Ascomycota, Ascomycetes, Xylariales) poraża dęby, buki, klony, jodły, sosny i inne gatunki drzew leśnych. Liście porażonych drzew bledną i zasychają, zaczynając od szczytu pędu. Na korzeniach widoczne czarne kuleczki (skleroty). Ponadto widoczne sploty grzybni (brunatne), zwane rizoktoniami. W trakcie choroby korzenie drzew murszeją. Na szyi korzeniowej zamarłych lub zamierających drzew ukazują się skupienia czarnych otoczni otwartych. Grzyb rozprzestrzenia się w glebie za pomocą sznurów grzybniowych (rizoktoni). Najgroźniejszy dla drzew w szkółkach i uprawach, choć może porażać tez korzenie starszych dębów, lecz nie wyrządza na nich większych szkód. Chorobie sprzyja wysoka wilgotność gleby i powietrza, podwyższona temperatura, wysokie pH gleby. Ochrona: usuwanie porażonych sadzonek i dezynfekcja gleby z głębokim jej przekopaniem.
Zobacz więcej...
(fitopatologia leśna), objawy pleśnienia to obfite naloty grzybni na powierzchni nasion. Sprawcami pleśnienia sa grzyby z klas Zygomycetes (Zygomycota) np. Mucor racemosus Fresen., M. mucedo Fresen., M. hiemalis Wehmer, i Hyphomycetes (grzyby mitosporowe) - Botrytis cinerea Pers., Trichoderma spp., Verticilium albo-atrum Reinke et Berthold, Aspergillus spp. i Penicillium spp. Pleśnieniu nasion sprzyja niewłaściwe ich przygotowanie i złe warunki wilgotnościowe przechowywania. Szczególnie niebezpieczne jest silne nawilgocenie nasion, wysoka wilgotność powietrza i temperatura w przechowalniach. Ochrona: odpowiedni zbiór, przesuszenie czy ewentualna termoterapia, zaprawianie nasion, odpowiednie warunki przechowywania.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna,ptaki), (łac. Motacilla cinerea, ang. Grey Wagtail) ptak z rodziny Motacillidae (pliszkowate), rzędu Passeriformes (wróblowe). Długość ciała 17-20 cm, masa ciała 14-25 g. Wyraźny dymorfizm płciowy. Wierzch ciała popielaty z wyjątkiem czarniawych skrzydeł, spód żółty. Samiec ma czarne gardło. Samica mniej skontrastowana, nie tak jednolicie żółta od spodu, z białym gardłem. Ogon czarny z białymi skrajami. W Polsce rozpowszechniona w górach i na Pomorzu. Zamieszkuje potoki górskie i wartkie rzeki. Gniazdo zakłada na budynkach lub na skałach, czasem w norach. W okresie IV-VI składa 4-6 jaj, które wysiaduje samica na zmianę z samcem przez 11-14 dni. Wyprowadza dwa lęgi w roku. Gatunek wędrowny, przeloty III-IV i IX-X, zimuje w zachodniej Europie i basenie Morza Śródziemnego. Pożywienie: drobne bezkręgowce. Liczebność w Polsce szacowana na 2000-4000 par. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna,ptaki), (łac. Motacilla alba, ang. White Wagtail) ptak z rodziny Motacillidae (pliszkowate), rzędu Passeriformes (wróblowe). Długość ciała 16,5-19 cm, masa ciała 17-25 g. Ubarwienie samca z wierzchu popielate z biało-czarnym rysunkiem na głowie i piersi a od spodu białe. Rysunek u samicy mniej skontrastowany. W Polsce szeroko rozpowszechniony gatunek lęgowy. Zamieszkuje głównie w pobliżu osad i osiedli ludzkich. Gniazdo zakłada na budynkach lub na drzewach, czasem na ziemi. W okresie IV-VII składa 5-6 jaj, które wysiaduje samica na zmianę z samcem przez 11-16 dni. Wyprowadza dwa lęgi w roku. Gatunek wędrowny, przeloty III-IV i IX-X, zimuje w zachodniej Europie i basenie Morza Śródziemnego. Pożywienie: drobne bezkręgowce. Liczebność w Polsce szacowana na 150-300 tysięcy par. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 »
Wszystkich stron: 124
