P
Ilość znalezionych haseł: 1855
(zoologia leśna,ptaki), (łac. Motacilla flava, ang. Yellow Wagtail) ptak z rodziny Motacillidae (pliszkowate), rzędu Passeriformes (wróblowe). Długość ciała 15-16 cm, masa ciała 14-21 g. Wyraźny dymorfizm płciowy Samiec ma wierzch ciała oliwkowy, wierzch głowy i kark popielate, na głowie białą brewkę i wąs, cały spód ciała żółty, ogon czarny z białymi skrajami. Samica bardziej płowobrązowa z żółtym brzuchem. W Polsce szeroko rozpowszechniony gatunek lęgowy. Występuje w Europie w wielu podgatunkach różniących się głównie ubarwieniem głowy, niektóre z nich można spotkać u nas podczas przelotów. Zamieszkuje wilgotne łąki. Gniazdo zakłada na ziemi. W okresie V-VII składa 4-6 jaj, które wysiaduje samica na zmianę z samcem przez 11-13 dni. Wyprowadza 1-2 lęgi w roku. Gatunek wędrowny, przeloty III-V i VIII-X, zimuje w Afryce. Pożywienie: drobne bezkręgowce. Liczebność w Polsce szacowana na 400-800 tysięcy par. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
(Arborystyka, pielęgnowanie drzew), plombowanie było jedną z najczęściej stosowanych metod zabezpieczania dużych ubytków o charakterze ubytków kominowych. W Polsce do końca lat 60. XX w. z wnętrza ubytków usuwano rozłożone drewno (zgniliznę miękką i częściowo twardą), a następnie wypełniano je betonem, zaprawą wapienną, kamieniami lub cegłą. Po wprowadzeniu na rynek żywic syntetycznych ubytki zaczęto wypełniać piankami poliuretanowymi, które, jak wtedy oceniano, miały lepsze w porównaniu z betonem właściwości, szczególnie w zakresie uzupełniania trudno dostępnych przestrzeni. Już w latach 70. XX w. zaprzestano stosowania wypełnień, a doczyszczone twarde drewno zabezpieczano impregnatami – Xylamitem lub Imprexem z barwiącym na ciemno dodatkiem smoły sadowniczej lub związków bitumicznych.
Zobacz więcej...
(uboczne użytkowanie lasu), Rozites caperatus (Pers.) P. Karst - pospolity gatunek grzyba, występujący niekiedy masowo w borach iglastych lub mieszanych, najczęściej na siedliskach uboższych, na kwaśnych piaszczystych glebach; bardzo często wśród mchów lub łanów borówki czernicy. Występuje od lipca do października, najobficiej w sierpniu i we wrześniu. Owocniki mają kapelusz o średnicy 5 - 12 cm, początkowo jajowaty, białawożółty, beżowożółty, ochrowy, pokryty jedwabistą skórką z drobnymi łuseczkami (młody kapelusz robi wrażenie oszronionego), później półkulisty, wypukły, rozpłaszczony, często z garbkiem, w starszym wieku na obwodzie często popękany i postrzępiony. U bardzo młodych owocników na brzegu kapelusza widać resztki białej, błoniastej osłony (charakterystyczna cecha). Blaszki są gliniastożółte, później rdzawobrązowe, gęste, zatokowato wycięte przy trzonie. Trzon jest białawy, żółtawy, cylindryczny, u podstawy nieco zgrubiały, wysokości 5 - 12 cm. Powierzchnia trzonu jest podłużnie prążkowana. Pierścień na trzonie jest błoniasty, biały, żółtawy, gładki; w starszym wieku zanikający i osadzony dość nisko. Białawy, kremowy lub beżowy miąższ jest bardzo delikatny i łamliwy; o nieznacznym zapachu i smaku; bardzo często opanowany przez czerwie. Ten bardzo smaczny i lokalnie znany grzyb znany jest pod wieloma nazwami, m.in.: niemka, turek, kołpak, kołpaczek, chochółka, czubatka, bydlarka. Jest dopuszczony do obrotu handlowego i przetwórstwa, chociaż jego wartość handlową obniża mała trwałość i delikatność owocników. Nadaje się do smażenia, duszenia; świetny na zupę, można go także suszyć (susz ma jasny kolor, zbliżony do barwy prawdziwka), a młode owocniki – marynować w occie.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna,ptaki), (łac. Anas clypeata, ang. Shoveler) ptak z rodziny Anatidae (kaczkowate), rzędu Anseriformes (blaszkodziobe). Długość ciała 44-52 cm, rozpiętość skrzydeł 73-82 cm, masa ciała 400-1000 g. Wyraźny dymorfizm płciowy wyłącznie w okresie lęgowym. Kaczor ma czarną, zielono połyskującą głowę, białą pierś i rdzawe boki. Samica jest brązowo nakrapiania. W Polsce słabo rozpowszechniony, niezbyt liczny gatunek lęgowy. Zamieszkuje jeziora, stawy, starorzecza gęsto zarośnięte. Gniazdo zakłada na ziemi. W okresie IV-VI składa 9-11 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 22-23 dni. Zagniazdownik, pisklęta wykluwają się pokryte puchem i są od razu gotowe do opuszczenia gniazda. Wyprowadza jeden lęg w roku. Gatunek wędrowny, przeloty III-IV i VIII-XI, zimuje w zachodniej Europie i basenie Morza Śródziemnego. Pożywienie: plankton, zarówno zwierzęcy jak i roślinny. Liczebność w Polsce szacowana na 1300-2000 par. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 »
Wszystkich stron: 124
