P
Ilość znalezionych haseł: 1855
(zoologia leśna,ptaki), (łac. Prunella collaris, ang. Alpine Accentor) ptak z rodziny Prunellidae (płochacze), rzędu Passeriformes (wróblowe). Długość ciała 15-17,5 cm, masa ciała 33-43 g. Przypomina wróbla, jest jednak nieco większy i różni się bardziej skontrastowanym, brązowym upierzeniem z wierzchu ciała, szarą głową z czarno kropkowanym gardłem i rdzawokasztanowatymi smugami po bokach ciała. Brak dymorfizmu płciowego. W Polsce lęgowy wyłącznie lokalnie w Tatrach, Bieszczadach i Karkonoszach. Zamieszkuje górskie hale, powyżej granicy lasu. Gniazdo zakłada na ziemi lub na skałach. W okresie VI-VII składa 3-4 jaja, które wysiaduje samica na zmianę z samcem przez 14-15 dni. Wyprowadza dwa lęgi w roku. Gatunek osiadły. Pożywienie: owady, zimą także nasiona. Liczebność w Polsce szacowana na 350-400 par. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
Zobacz więcej...
(uboczne użytkowanie lasu), Flammulina velutipes (Curtis) Singer - ciekawy gatunek grzyba nadrzewnego, pojawiający się od października do grudnia, a podczas łagodnej zimy – aż do wczesnej wiosny. Występuje na martwym drewnie, czasem na żywych, ale osłabionych drzewach: najczęściej topolach, wierzbach i lipach, także klonach, olszach, brzozach i innych gatunkach, ale wyłącznie liściastych. Owocniki wyrastają na drewnie gromadnie, w kępkach; pojawiają się nie tylko w lasach, ale także w miastach, w parkach i zadrzewieniach. Kapelusz o średnicy 2 - 5 cm (czasem nawet do 10 cm), jest miodowożółty, żółtopomarańczowy lub żółtobrunatny. Powierzchnia kapelusza jest gładka, lśniąca, a podczas wilgotnej pogody śliska, lepka. Blaszki są białawe, kremowe, później żółtawe, rzadkie, różnej długości, przy trzonie zaokrąglone. Trzon jest cienki, ale twardy i łykowaty; w górnej części żółtawy, w dolnej – ciemnobrązowy, prawie czarny (ważna cecha rozpoznawcza), aksamitny, wysokości 5 - 10 cm. Miąższ jest cienki, kremowy, niezmienny w barwie, o łagodnym smaku i słabym zapachu. Jest to wartościowy gatunek jadalny, tym bardziej cenny, że występuje zimą. W wielu krajach uprawiany; w Polsce prawie zupełnie nieznany i nie zbierany, choć przez nielicznych smakoszy bardzo ceniony. Dobry zwłaszcza do smażenia, duszenia lub na zupę. Z uwagi na specyficzną porę i miejsce występowania, a także charakterystyczny trzon, praktycznie jest niemożliwy do pomylenia z innymi gatunkami.
Zobacz więcej...
(zoologia leśna,ptaki), (łac. Tyto alba, ang. Barn Owl) ptak z rodziny Tytonidae (płomykówkowate), rzędu Strigiformes (sowy). Długość ciała 33-39 cm, rozpiętość skrzydeł 80-95 cm, masa ciała 240-480 g. Wierzch ciała szary z rdzawymi plamami, a spód pomarańczowy o zmiennym odcieniu, czarno nakrapiany. Szlara na twarzy w kształcie serca jest biaława, oczy czarne. Brak dymorfizmu płciowego. W Polsce dość rozpowszechniony gatunek lęgowy. Najbardziej ze wszystkich sów związana z osadami ludzkimi i poza nimi praktycznie nie występuje. Gniazdo zakłada na lub w budynkach (wieże kościołów, stare stodoły). W okresie IV-VIII składa 4-7 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 30-31 dni. Wyprowadza 1-2 lęgi w roku. Gatunek osiadły. Pożywienie: drobne gryzonie. Liczebność w Polsce szacowana na 1000-2000 par, w ostatnich latach znacznie się zmniejszyła. Gatunek objęty ochroną ścisłą i dodatkowym zakazem fotografowania, filmowania i obserwacji mogących powodować płoszenie lub niepokojenie.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 »
Wszystkich stron: 124
