P
Ilość znalezionych haseł: 1855
(Turystyka), stopień skomplikowania obiektu rekreacyjno-wypoczynkowego definiowany z punktu widzenia osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach inwalidzkich. Wiąże się on z parametrami korytarzy szlaków/tras/ścieżek, w tym m.in.: szerokością i wysokością korytarzy, różnicą wysokości względnych pomiędzy punktem początku i końca wycieczki, przeszkodami terenowymi itd. Proponuje się trójstopniowy podział poziomu trudności szlaków/tras/ścieżek: łatwo dostępne, tj. w pełni dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych, średnio dostępne, czyli częściowo dostępne dla osób niepełnosprawnych i trudno dostępne - bez udogodnień dla osób niepełnosprawnych. Z uwagi na fakt iż, poziom trudności jest miarą subiektywną, gdyż dla każdego turysty np. łatwo dostępna trasa może oznaczać co innego, nie jest wskazane jednoznaczne określanie poziomów trudności poszczególnych obiektów rekreacyjno-wypoczynkowych istniejących w terenie. O poziomach trudności należy natomiast pamiętać na etapie projektowania zagospodarowania turystycznego terenów leśnych. Szczegółwe zasady tworzenia obiektów łatwo dostępnych znajdują się w opracowaniu: Kacprzyk W., 2013, Las bez barier - obiekty terenowe, [w:] Turystyka w Lasach Państwowych, ORWLP w Bedoniu.
Zobacz więcej...
(botanika leśna, rośliny zielne), Fragaria – rodzaj z rodziny Rosaceae (różowate), liczący około 50 gatunków rozmieszczonych w Eurazji i obu Amerykach. W Polsce jest reprezentowany przez 3 gatunki. Poziomka pospolita (Fragaria vesca L.) – bylina wysokości do 30 cm, o korzeniach z długimi, ukorzeniającymi się w węzłach rozłogami. Liście 3-listkowe, odziomkowe długoogonkowe, górne siedzące. Listki siedzące, jajowatorombowe, na brzegach piłkowane, spodem jedwabisto owłosione. Kwiaty białe, kielich dwukółkowy. Owoc zbiorowy – wieloorzeszkowy (liczne zalążnie przekształcają się w drobne orzeszki osadzone pojedynczo na silnie rozwiniętym, mięsistym i soczystym, wypukłym dnie kwiatowym, przybierającym czerwoną barwę). Działki kielicha odstające lub odgięte od kielicha. Pospolity gatunek miejsc prześwietlonych w różnych zbiorowiskach leśnych, zwłaszcza na obrzeżach lasów i na zrębach, charakterystyczny dla zespołów porębowych z klasy Epilobietalia angustifolii. Roślinami rzadszymi są dwa pozostałe gatunki rodzime. Poziomka twardawa (Fragaria viridis Duchesne) różni się od p. pospolitej przede wszystkim bardzo krótkimi rozłogami i silniej owłosionymi listkami z ząbkami lekko zagiętymi ku górze (szczytowy znacznie mniejszy od sąsiednich). Poziomka wysoka (Fragaria moschata Duchesne) ma kwiatostan wyraźnie wyższy od liści i wszystkie listki krótkoogonkowe o ząbku szczytowym nieznacznie mniejszym niż boczne. Działki kielicha odstające od owocu.
Zobacz więcej...
(mechanizacja prac leśnych), harwestery często muszą również pracować na dużych pochyłościach, wtedy praca operatora jest uciążliwa, pogarsza się też ich stateczność. Dlatego dzięki temu, że obecnie stosowane są powszechnie napędy hydrauliczne, zamontowano koła ciągnika na wychylnych, sterowanych hydraulicznie ramionach, których kąt ustawienia może być regulowany przez operatora, lub automatycznie przez komputer. Takie rozwiązanie sprawia, że siedzenie operatora w każdych warunkach ustawione jest poziomo i można zwiększać prześwit pojazdu. Poziomowanie maszyny zwiększa też jej stateczność i sprawia, że harwester taki może pracować na większych nachyleniach.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), W klasyfikacji gleb w lasach wyróżnia się następujące poziomy główne mineralne:
A – poziom próchniczny. Jest to powierzchniowy poziom wzbogacony w materię organiczną, ciemno zabarwiony, wyraźnie oddzielający się od głębszych poziomów, zwykle najsilniej przerośnięty korzeniami roślin. Wchodzi w skład typów próchnic leśnych: → mull, → moder i często w formie szczątkowej w → mor. W klasyfikacjach międzynarodowych odpowiada on poziomowi diagnostycznemu → mollic.
E - poziom wymywania. Jest to poziom mineralny występujący pod poziomem próchnicznym O lub A i nad poziomem wzbogacenia B. Przyjmuje dwie postacie: Ees i Eet. Poziom Ees to → albic w glebach bielicowych, a poziom Eet to → luvic w glebach płowych.
B – poziom wzbogacenia. Jest to poziom mineralny występujący pod poziomem A lub pod Eet lub pod Ees przyjmujący cztery postacie: Bbr jako poziom diagnostyczny → cambic, podstawa wyróżniania typu → gleby brunatne, Bv jako poziom diagnostyczny → sideric, podstawa wyróżniania typu → gleby rdzawe, Bt jako poziom diagnostyczny → argic, podstawa wyróżniania typu → gleby płowe i Bhfe jako poziom diagnostyczny → spodic, podstawa wyróżniania typu → gleby bielicowe.
C – poziom skały macierzystej. Jest to → skała, zalegająca w dolnej części profilu glebowego. Nie jest (lub jest częściowo) objęty przemianami wywoływanymi przez → procesy glebotwórcze.
G – poziom glejowy. Jest to poziom mineralny w którym dominuje → glejowa mozaika barw. Są to odcienie barw niebieskawa, zielonkawa, oliwkowa, jednolite lub plamiste. Są one wywołane procesami → redukcja i utlenienie w procesach geochemicznych przez → warunki beztlenowe w glebie inicjujące → warunki redukcyjne. Oglejenie gruntowe określa się symbolem G, a oglejenie opadowe – symbolem Gg.
D – podłoże mineralne. Skała mineralna luźna zalegająca pod warstwą organiczną.
R – lite podłoże skalne.
Zobacz więcej...
(Gleboznawstwo leśne), W klasyfikacji gleb w lasach wyróżnia się 3 podstawowe poziomy główne organiczne: O, P, M.
O – poziom organiczny. Obejmuje warstwę gleby powstającą z opadu szczątek roślin drzewiastych i runa leśnego zwanego łącznie → ektopróchnica, oraz warstwę gleby powstającą z roślinności bagiennej w warunkach trwałego nasycenia gleby wodą jak → torf i → gytia. Ektopróchnica zalegająca na powierzchni gleby mineralnej składa się z podpoziomów: Ol → podpoziom surowinowy, Of → podpoziom butwinowy, Oh → podpoziom epihumusowy, Ofh → podpoziom detrytusowy. Poziom torfu dzieli się na 3 podstawowe odmiany: Otwy - torf torfowiska wysokiego, Otpr – torf torowiska przejściowego i Otpni – torf torfowiska niskiego.
P – poziom bagienny. Obejmuje powierzchniową część gleby objętej czynnym procesem bagiennym. Są to tereny przesycone wodą i nie objęte osuszaniem. Zwykle symbol tego poziomu łączy się w opisach z symbolem torfu – POtwy, POtpr, POtni.
M – poziom murszenia. Powierzchniowa część gleby organicznej objęta trwałym przesuszaniem. W konsekwencji przesuszenia dawny → torf zatracił struktury tkankowe i przyjął → struktury agregatowe (tu agragatów organicznych).
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 »
Wszystkich stron: 124
