P
Ilość znalezionych haseł: 1855
(prawo ochrony środowiska i polityka leśna), należy przez to rozumieć wiązkę uprawnień:a) przypadających Lasom Państwowym w następstwie prawa tej jednostki organizacyjnej do władania w formie zarządu ( w szczególnych przypadkach władania przez posiadanie zależne z tytułu najmu lub dzierżawy ) majątkiem Skarbu Państwa, b) upoważniających Lasy Państwowe do poddawania wymienionego powyżej majątku (albo – np. w przypadku wierzytelności - majątku w innym władaniu ), a także wymienionych wyżej uprawnień, określonym działaniom w celu realizowania i zrealizowania ciążących na niej (na tej jednostce organizacyjnej) zadań. Prawa majątkowe można podzielić na a) prawa nabywania (w tym prawo wytwarzania),b) prawa wtórne zwykłe,c) prawa alokacji składników majątkowych oraz praw majątkowych,d) prawa rozporządzania składnikami majątkowymi oraz prawami majątkowymi,e) prawa reglamentacjiZ każdą z tych grup praw są związane określone uszczegółowienia. Na przykład uszczegółowieniem najwyższego (I rzędu) w stosunku do prawa nabycia są prawa: do zakupienia, nabycia składnika majątkowego pod tytułem darnym, nabycia składnika majątkowego z wykorzystaniem instytucji zamiany, nabycia składnika w spadku, nabycia składnika majątkowego na drodze użyczenia, najmu, dzierżawy czy wejścia w inne posiadanie zależne z wykorzystaniem ograniczonych praw rzeczowych. Jak więc widzimy prawo majątkowe nabycia jest na ogół ściśle związane z określoną zdolnością prawną. Aby można było nabyć las w drodze zakupu – nie wystarczy wykazać się prawem majątkowym nabycia lasu, trzeba również udowodnić, że ma się zdolność do czynności prawnej, kończącej się np. stosunkiem cywilno – prawnym zakupu lasu.Prawo nabywania jest nośnikiem upoważnienia (uprawnienia) kierowników jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych do określonego używania (wykorzystywania) składników oraz praw majątkowych Skarbu Państwa, już pozostających we władaniu Lasów Państwowych, do zwiększania (pomnażania), odzyskiwania (np. w razie zaboru lub pogorszenia właściwości) lub zmiany struktury (zamiana środków pieniężnych na inne składniki majątkowe) składników majątkowych Skarbu Państwa we władaniu LP – oczywiście z odpowiednim udziałem pozostałych składowych leśnych zasobów ekonomicznych oraz (najczęściej na warunkach umownych) odpowiednim udziałem zasobów ekonomicznych kontrahentów LP. Prawo nabywania uprawnia w szczególności kierownika jednostki organizacyjnej LP do wchodzenia Lasów Państwowych w dzierżenie (w zarząd) określonych składników majątkowych poprzez nabywanie (także odzyskiwanie) tych składników majątkowych w imieniu i na własność Skarbu Państwa (lub posiadanie przez Skarb Państwa pod innym prawnym niż własność), przy czym nabycie to może następować z użyciem określonego stosunku prawnego (np. stosunku prawnego zakupu czy zamiany). Szczególnym przejawem omawianego tu prawa jest prawo nabywania poprzez wytwarzanie: prawo to upoważnia (uprawnia) kierowników jednostek organizacyjnych do używania (wykorzystywania) składników majątkowych Skarbu Państwa, już pozostających we władaniu Lasów Państwowych, do prowadzenia robót budowlano – montażowych , skutkujących (przy odpowiednim udziale pozostałych leśnych zasobów ekonomicznych, jak również odpowiednim udziale zasobów ekonomicznych kontrahentów LP) powstaniem nowego składnika majątkowego Skarbu Państwa, przejmowanego przez LP w zarząd; prawo nabywania upoważnia też Lasy Państwowe do wchodzenia w posiadane zależne określonych składników majątkowych, należących do Skarbu Państwa, jeżeli gospodarowanie (zarządzanie) tymi składnikami przypada jednostkom organizacyjnym spoza Lasów Państwowych. Ostatnie zdanie należy rozumieć odpowiednio, gdy nabywcą od jednostki organizacyjnej LP władającej (zarządzającej) jest inna jednostka organizacyjna LP (a z nabyciem nie wiąże się przeniesienie zarządu). Jak to gdzie indziej już omówiono – władanie składnikami majątkowymi w ramach w/w posiadania zależnego najbardziej poprawnie należałoby nazywać współzarządzaniem. Należy napomknąć, że poza instytucją wyżej scharakteryzowanego prawa nabywania – Lasy Państwowe nabyły aktem jednorazowym z mocy ustawy o lasach zarząd (inne faktyczne władanie) nad majątkiem, należącym przed wejściem w życie ustawy o lasach do okręgowych zarządów lasów państwowych oraz nadleśnictw. Nie można oczywiście z góry wykluczyć stanowienia w przyszłości innego prawa, które Lasom Państwowych przydzielać będzie faktyczne władania określonymi zasobami majątkowymi. Nabycie przez Lasy Państwowe - z mocy ustaw (w tym ustawy o lasach) lub w wykonaniu w/w prawa nabywania - zarządu lub posiadania zależnego (współzarządzania) w odniesieniu do określonych składników majątkowych, należących do Skarbu Państwa, powinno następować wraz z określoną wiązką wtórnych zwykłych praw majątkowych, związanych z tymi składnikami majątkowymi, praw majątkowych alokacji oraz praw majątkowych reglamentacjiPrawa majątkowe wtórne zwykłe czynią taki skutek, że Lasy Państwowe mogą – z zachowaniem przepisów prawa oraz pozostałych zasad prawidłowego działania – używać oraz poddawać nabyte składniki majątkowe wszelkim działaniom, jeśli jest to niezbędne do realizacji zadań administracyjnych oraz gospodarczych, znajdujących się w obszarze uprawnionej działalności Lasów Państwowych – pod warunkiem, że to używanie oraz poddawanie składników majątkowych innym działaniom nie wymaga korzystania z prawa nabywania, rozporządzania (zbywania), alokacji oraz reglamentacji. Przy wykonywaniu wtórnych zwykłych praw majątkowych obowiązuje przestrzeganie uniwersalnych zasad gospodarności, rzetelności oraz celowości, w tym zasad, zawartych w zasadach hodowli, ochrony oraz użytkowania lasu, a także zasad prawnych (np. w prawie ochrony środowiska, prawie wodnym czy ustawie o ochronie przyrody) zobowiązujących do nakładanie na zasoby majątkowe szczególnych ograniczeń.Prawo majątkowe alokacji składników majątkowych oraz praw majątkowych upoważnia kierowników jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych jako organy, przez które jednostki te działają, do przekazywanie (przelewania) określonych uprawnień w zakresie korzystania oraz używania składników majątkowych, znajdujących się we władaniu tych jednostek, oraz niektórych, związanych z tymi składnikami, praw majątkowych (uprawnienie do obciążania składników majątkowych prawami używania oraz korzystania przez upoważnionych) – na rzecz:a) pracowników tych jednostek organizacyjnych, b) kierowników innych jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych (przede wszystkim przy wykonywaniu przez nich usług wzajemnych), c) kierowników jednostek organizacyjnych, nie należących do Lasów Państwowych, d) osób fizycznych –w celu realizacji zadań jednostki organizacyjnej przekazującej ( przelewającej) oraz pod warunkiem, że: a) organom, przez które jednostki organizacyjne LP działają, przysługuje władztwo służbowe względem pracowników, pozwalające na w/w przekazanie do używania (korzystania) z określonych składników majątkowych oraz praw majątkowych z nimi związanych, zaś pracownicy ci mają właściwość do objęcia używania tych składników wraz z określonymi prawami (np. dowolnemu pracownikowi LP nie można przekazać do używania określonych składników majątkowych oraz praw majątkowych w celu realizowania czynności w ramach zdolności do czynności policyjno – prawnych czy czynności prawnych, obejmujących ochronę informacji niejawnych, gdyż tylko wybrani pracownicy mają stosowne umocowanie do takich czynności); b) odpowiednią zdolność do objęcia praw majątkowych oraz zdolność do czynności prawnych i faktycznych z użyciem wziętych do używania składników majątkowych i praw majątkowych stwierdzi się po stronie kierowników innych jednostek organizacyjnych LP, kierowników jednostek organizacyjnych spoza LP oraz osób fizycznychPrawo majątkowe alokacji składników oraz praw majątkowych należy odróżniać od prawa majątkowego rozporządzania składnikami majątkowym. Użycie przez organ, przez który działa dana jednostka organizacyjna Lasów Państwowych, w/w prawa majątkowego alokacji składników oraz praw majątkowych skutkuje tym, że pracownicy tej jednostki organizacyjnej lub organ, przez który działa inna jednostka organizacyjna Lasów Państwowych, lub organ, przez który działa jednostka organizacyjna, zewnętrzna w stosunku do Lasów Państwowych lub osoba fizyczna – nabywają uprawnienie majątkowe do korzystania (używania) tych składników oraz praw majątkowych w celu realizacji na warunkach umownych określonych zadań, należących do zadań (uprawnionej działalności Lasów Państwowych). Nie jest to zatem trwałe przekazanie do używania oraz przelanie praw majątkowych, gdyż obejmuje okres realizacji zadań danej jednostki organizacyjnej LP.Zakres korzystania z w/w prawa majątkowego alokacji składników majątkowych oraz praw majątkowych ogranicza przede wszystkim zdolność do zbywania oraz zdolność do nabywania określonych uprawnień majątkowych. Jeżeli jakieś uprawnienie majątkowe nie może – w kontekście wykorzystywania do realizacji zadań Lasów Państwowych – podlegać zbyciu przez organ, przez który działa dana jednostka organizacyjna Lasów Państwowych, lub nabyciu przez osobę fizyczną albo przez jednostkę organizacyjną – to oczywiste jest, że prawo majątkowe alokacji składników oraz praw majątkowych nie może zostać w Lasach Państwowych użyte. Jest jednak i drugie ograniczenie korzystania z prawa alokacji składników majątkowych oraz praw majątkowych. Tym ograniczeniem jest zdolność do czynności prawnych stron Na przykład każdy pracownik nadleśnictwa może uzyskiwać prawo do korzystania z samochodu służbowego w celu wykonywania zadań Lasów Państwowych. Nie można jednak każdemu pracownikowi przekazać uprawnienia majątkowego do korzystania z samochodu w celu zatrzymywania samochodów, wywożących drewno z lasu, gdyż zdolność do czynności policyjno – prawnych przysługuje tylko niektórym pracownikom Lasów Państwowych.Prawa majątkowe rozporządzania składnikami majątkowymi umożliwiają jednostkom organizacyjnym Lasów Państwowych przenoszenie w imieniu Skarbu Państwa na osoby fizyczne lub prawne własności składników majątkowych oraz praw majątkowych z nimi związanych (na przykład w drodze sprzedaży, zamiany, nieodpłatnego przekazania itd.) albo oddawanie tych składników majątkowych i praw w użytkowanie wieczyste lub posiadanie zależne w związku z obciążeniem ograniczonymi prawami rzeczowymi, a także wynajęciem czy wydzierżawieniem.Przejawem prawa majątkowego rozporządzania składnikami majątkowymi jest również uprawnienia do przenoszenia zarządu na inne jednostki, powołane do reprezentowania Skarbu Państwa.Prawa reglamentacyjne umożliwiają jednostkom organizacyjnym LP oddziaływanie na zasady i sposób używania mienia Skarbu Państwa zbywanego w ramach:a) wykonywania prawa alokacji składników majątkowych i praw majątkowych;b) zbywania w drodze stanowienia posiadaczy zależnych;c) zbywania w drodze przeniesienia własności lub zarządu.W innym ujęciu prawa reglamentacyjne pozwalają jednostce organizacyjnej LP ustalać szczegółowe zasady, sposób oraz tryb korzystania ze zbywanego mienia Skarbu Państwa, ponad to lub w uzupełnieniu tego, co w zakresie korzystania z poszczególnych składników majątkowych wynika z samego prawa.
Zobacz więcej...
(zarząd przypadający oraz sprawowany przez Lasy Państwowe), zbiór uprawnień:
1) przyznany (przysługujący) osobom fizycznym lub prawnym na mocy powszechnych aktów normatywnych lub w wykonaniu przepisów powszechnych aktów normatywnych;
2) podlegający ochronie prawnej;
3) wchodzący najczęściej w skład:
a) jednostki organizacyjnej, w tym posiadającej osobowość prawną,
b) gospodarstwa domowego, w tym ułomnego gospodarstwa domowego;
4) służący zabezpieczeniu interesów osoby fizycznej (w tym funkcjonującej w ramach gospodarstwa domowego lub ułomnego gospodarstwa domowego) oraz osoby prawnej w stosunkach cywilnoprawnych, regulowanych w szczególności przez kodeks cywilny oraz przez przepisy właściwe w sprawach praw autorskich i praw pokrewnych;
5) dający ww. osobom możność swobodnego działania pod warunkiem spełnienia warunków, zdefiniowanych w hipotezach norm prawnych, oraz zachowania trybów i sposobów postępowania, określonych w dyspozycjach tych norm - w tym dający możność:
a) oddziaływania na określone dobro majątkowe, np. na rzeczy,
b) żądania określonego zachowania od innej osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, reprezentującej te osoby,
c) wpływania na sytuację prawną – własną, innych osób oraz jednostek organizacyjnych je reprezentujących bez ich udziału.
Zobacz więcej...
(Ekologia lasu, dynamika biocenoz leśnych), sukcesję ekologiczną można zdefiniować jako proces ciągłych, kierunkowych, sekwencyjnych zmian struktury gatunkowej naturalnych biocenoz. Wczesne stadia sukcesyjne biocenoz charakteryzują się występowaniem gatunków pionierskich, niskim stanem biomasy, a także często niewielką ilością związków pokarmowych. W miarę postępowania procesu sukcesji ekologicznej zwiększa się różnorodność gatunkowa biocenozy, osiągając często szczyt w środkowych etapach ciągu sukcesyjnego. Przebieg sukcesji jest zależny od trzech procesów.
1) Udostępniania: gatunki każdego poprzedniego stadium serii przekształcają środowisko tak, że umożliwiają wkraczanie nowych gatunków, charakterystycznych dla kolejnego stadium (gatunki poprzedniego stadium udostępniają środowisko dla gatunków stadium następnego).
2) Hamowania: gatunki poprzedniego stadium uniemożliwiają zbyt wczesną inwazję gatunków stadium następnego; staje się ona możliwa dopiero po ich wyginięciu.
3) Tolerancji: pojawianie się nowych gatunków w późnych etapach sukcesji ekologicznej jest możliwe, gdyż tolerują one niskie poziomy zasobów środowiska i mogą wyprzeć konkurencyjnie gatunki stadiów wcześniejszych. Gatunki oportunistyczne, będące dobrymi kolonizatorami, zostają więc w późniejszych etapach sukcesji ekologicznej wypierane przez gatunki o znacznej sile konkurencyjnej, tolerujące niski poziom zasobów środowiska, i one właśnie będą dominować w biocenozach klimaksowych.
Gatunki, które nie mogą utrzymać się w warunkach silnej konkurencji, lecz za to mają zdolności do szybkiego opanowywanie „wolnego” siedliska (np. poprzez szybkie wykorzystanie banku nasion w glebie), będą występowały we wczesnych etapach sukcesji. Gatunki silne konkurencyjnie, lecz będące słabymi kolonistami, pojawią się w późniejszych etapach ciągu sukcesyjnego.
W początkowych etapach sukcesji ekologicznej przeważają gatunki o strategii r, które wykształciły mechanizmy pozwalające im na efektywne kolonizowanie nowych terenów i unikanie oddziaływań konkurencyjnych. Gatunki charakterystyczne dla późniejszych etapów sukcesji cechują się większymi zdolnościami konkurencyjnymi, reprezentują więc strategię K. Ogólnie można powiedzieć, że gatunki, które są dobrymi kolonistami, są jednocześnie słabymi konkurentami, i odwrotnie. Wynika stąd, że rozwój każdej z tych cech musi być wynikiem ewolucyjnego kompromisu.
Według Grime’a (patrz rycina) o strategii życiowej roślin decydują trzy typy presji selekcyjnej – konkurencja (C), stres (S) i zaburzenia (R) Rośliny mogą więc realizować różnorodne strategie życiowe adekwatne do warunków środowiska i będące kompromisem w przystosowaniu do jego różnorodnych warunków. Model Grime’a przewiduje więc, na przykład, że – w ciągu sukcesyjnym odnawiania się biocenozy lasu strefy umiarkowanej – po pionierskich gatunkach ruderalnych w następnym etapie pojawiają się szybko rosnące i silnie konkurencyjnie drzewa i krzewy. W późnych stadiach sukcesji staje się widoczna dominacja gatunków odpornych na stres (lewy dolny róg trójkąta Grime’a). Sukcesja wtórna w siedliskach o glebach gorszej żyzności będzie obrazowana przez bardziej spłaszczoną parabolę.
Zobacz więcej...
(inżynieria leśna, budownictwo leśne), całokształt przepisów prawnych: ustaw, aktów wykonawczych – rozporządzeń ministrów, norm budowlanych normujących sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych, stosowania i dopuszczenia do obrotu wyrobów budowlanych, określających prawa i obowiązki uczestników procesu budowlanego oraz zasady działania organów administracji architektoniczno-budowlanej. Głównymi aktami normatywnymi są Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 243, poz. 1623 z póź. Zm.); Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz.U. 2004 Nr 92, poz. 881 z póź. zm.) i przepisy wykonawcze do nich, jednak z inwestycyjnym procesem budowlanym wiążą się także: Ustawa z dnia 23 maraca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 Nr 0, poz. 647), Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. 2012 Nr 0, poz. 145), Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2008 Nr 199, poz. 1227 z póź. Zm.).
Zobacz więcej...
(zarząd przypadający oraz sprawowany przez Lasy Państwowe), możliwość korzystania przez nabywcę z nabytych autorskich praw autorskich oraz praw pokrewnych (a więc także korzystania z cudzych utworów), przy czym z zastrzeżeniem przypadków nabycia autorskich praw majątkowych oraz praw pokrewnych w drodze dziedziczenia – autorskie prawa majątkowe i prawa pokrewne przechodzą na nabywcę:
1) na mocy przepisu art. 12 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, Nr 94, poz. 658, Nr 121, poz. 843, z 2007 r. Nr 99, poz. 662, Nr 181, poz. 1293.), zwanej dalej ustawą o prawie autorskim, mówiącego o tym, że jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron,
2) na podstawie umowy:
a) o przeniesieniu autorskich praw majątkowych,
b) o korzystaniu z utworu,
z uwzględnieniem regulacji art. 41 ustawy o prawie autorskim.
Zobacz więcej...
(hodowla lasu, genetyka i selekcja drzew leśnych), teoretyczna zasada sformułowana na podstawach statystyki matematycznej, dotycząca stosunku między frekwencją genów a frekwencją genotypów w obrębie populacji. Wyznacza ona równowagę genotypową osiąganą przez statystyczną pulę genów. W dużej panmiktycznej populacji zarówno frekwencja genów, jak i genotypów jest stała z pokolenia na pokolenie (jeśli pominąć mutacje, migracje, dryf i selekcję) populacja taka jest w stanie „równowagi Hardy-Weinberga”. Częstość, z którą męskie gamety niosące allel A (częstość p) łączą się z gametami żeńskimi niosącymi allel A (również częstość p), wynosi p*p=p2. Podobnie częstość, z którą męskie gamety niosące allel a łączą się z żeńskimi również niosącymi allel a, wyniesie q*q=q2. Heterozygoty (Aa) powstają przez połączenie gamet niosących różne allele. Częstość, z którą męska gameta zawierająca allel A łączy się z gametą żeńską zawierającą allel a, będzie wynosić p*q=pq, stąd całkowita częstość heterozygoty Aa będzie 2pq. Całość można zatem przedstawić za pomocą wyrażenia dwumianowego: (p+q)(p+q)=p2+2pq+q2.
Zobacz więcej...
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 »
Wszystkich stron: 124