Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej
Ilość znalezionych haseł: 15

Hydrologia

piezometr

(inżynieria leśna, hydrologia), urządzenie, w hydrogeologii najczęściej małośrednicowy otwór, służące do pomiaru wysokości ciśnienia piezometrycznego w określonym punkcie warstwy wodonośnej (a tym samym wysokości hydraulicznej). Pomiar polega bądź na pomiarze ciśnienia p i przeliczeniu go na wysokość ciśnienia p/jako składowej wysokości hydraulicznej, bądź na bezpośrednim pomiarze wysokości hydraulicznej (a więc rzędnej zwierciadła), jeśli dotyczy to zwykłych, niezmineralizowanych wód podziemnych. Piezometr, obok małej średnicy (dla zachowania małej bezwładności przy rejestrowaniu zmian ciśnienia w warstwie), powinien ujmować warstwę przez dno lub filtrem o małej długości części czynnej, dla zagwarantowania możliwości odnoszenia pomiaru do określonego punktu w warstwie. Pomiar w studniach obserwacyjnych niespełniających wymienionych dla p. warunków jest przybliżony ze względu na wydłużenie czasu stabilizacji ciśnienia w otworze (wpływ pojemności kolumny o dużej średnicy) oraz ze względu na swego rodzaju uśrednienie wartości ciśnienia miarodajnych dla punktów w warstwie wzdłuż części roboczej filtru, wartości zafałszowanych pionowymi przepływami śródwarstwowymi w tej strefie. W praktyce hydrogeologicznej dopuszcza się stosowanie nazwy piezometr dla wszystkich otworów obserwacyjnych umożliwiających pomiar stanu zwierciadła wody podziemnej.ang. piezometer, observation well

Zobacz więcej...

Urządzanie lasu

powierzchnie próbne kołowe

(urządzanie lasu), w pracach taksacyjnych powierzchnie próbne kołowe mające charakter czasowy, jednak do celów kontrolnych powinny być oznaczone w terenie. Usytuowanie powierzchni należy przedstawić na szkicu, podając współrzędne odczytane z odbiornika GPS i/lub domiary do punktów charakterystycznych. W drzewostanach dwuwarstwowych o dużej liczbie drzew w dolnej warstwie dopuszcza się zakładanie powierzchni koncentrycznych o dwóch promieniach. Obszar poszczególnych powierzchni koncentrycznych wynika z wieku drzew górnej i dolnej warstwy. W drzewostanach KO i KDO powierzchnie kołowe lokalizuje się poza gniazdami. Przyjmuje się następujące wielkości powierzchni próbnych w klasach i podklasach wieku: 1) IIa – 0,005 ha (promień r = 3,99 m), 2) IIb – 0,01 ha (promień r = 5,64 m), 3) IIIa i IIIb – 0,02 ha (promień r = 7,98 m), 4) IVa i IVb – 0,03 ha (promień r = 9,77 m), 5) Va i Vb – 0,04 ha (promień r = 11,28 m), 6) VI i starsze oraz KO, KDO i BP – 0,05 ha (promień r = 12,62 m). Kształt powierzchni w zasadzie kołowy; w drzewostanach młodych, w których widoczne są rzędy, kształt powierzchni może być prostokątny. W wypadku zakładania powierzchni kołowej na stoku przed jej założeniem określa się kąt nachylenia terenu w celu zachowania przyjętych wielkości powierzchni w rzucie poziomym; zależnie od stopnia nachylenia stoku koryguje się promień powierzchni. Na powierzchniach próbnych mierzy się pierśnice wszystkich drzew żywych, wysokość wybranych drzew żywych poszczególnych gatunków (z wyróżnieniem warstw wiekowych tych gatunków), a dodatkowo – jeżeli tak wynika z ustaleń KZP – odpowiednie wymiary drewna martwego. W razie potrzeby koryguje się wiek określony dla danego drzewostanu w opisie taksacyjnym. Pomiarem pierśnic – o zmiennym kierunku pomiaru (wyskalowane ramię średnicomierza zawsze w kierunku środka powierzchni) – należy objąć wszystkie drzewa o pierśnicy od 7 cm wzwyż, z dokładnością do 1 mm, pamiętając o stosowaniu zrektyfikowanych średnicomierzy oraz o zaznaczeniu drzew pomierzonych (poziomym znakiem na korze, na wysokości pomiaru). Wiek drzewa na powierzchni kołowej przyjmuje się według określonego w opisie taksacyjnym, uzyskanym z SILP-LAS; jeżeli jednak na powierzchni występują znaczne różnice wiekowe, to wiek dla poszczególnych gatunków oraz dla grup wiekowych w ramach tych gatunków określa się zgodnie z zasadami stosowanymi w taksacji leśnej. Mając wiek i wysokość drzewa, określa się jego bonitację.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt